Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Amamunduaren helmenaren muga urrunetan,
Veldt ilargi txikia zebilen biraka Mara gasezko erraldoiaren inguruan.
Nekazari apalak bizi ziren han,
bizimodu xumeari jarraituz, lurretik jaioak,
gerraontzi baten itzalak haien soroak estali zituen arte.
Ontziko komandanteak, Noble almiranteak,
Veldteko herriak eman zezakeen baino gehiago eskatu zuen.
Beraz, Kora izeneko emakume bat eta Gunnar izeneko gizon bat
herritik abiatu ziren
korazatuari aurre egiteko gerrariak biltzeko.
Neu-Wodin, Tarak ahaltsua batu zitzaien.
Dagguseko meatzeetan, Nemesis ankerra.
Polluxeko koliseoan, Titus jeneral tematia.
Eta, Sharaan planetan,
Darrian Bloodaxe eta bere tenientea, Milius.
Gondivaleko kaia flotagarrietan jasandako segadaz gero,
Korak Noble almirantea garaitu
eta haren gorpu suntsitua itsasertz harritsuan utzi zuen.
Gerrari garaileak Veldtera itzuli ziren beren ordaina jasotzeko,
korazatuaren mehatxua desagertu zen.
Edo hala uste zuten haiek.
Cassius komandantea.
- Bizirik dago? - Bai.
Hari-haritik.
Baina indarberritu behar du.
Tarte luzea eman zuen garuneko funtziorik gabe.
Ez dakigu zein heinetako kaltea jaso zuen.
Jakingo dugu beraz zer geratzen den krisalidatik ateratzean.
Arnasbideak garbi ditu.
Bere kabuz arnasten ari da.
Almirante.
Almirante, ni naiz.
Cassius?
Bai.
Non nago?
Zeure ontzian, jauna.
Erregearen Begiradan.
Gondival orbitatzen egon gara osatuko zinen esperantzarekin, jauna.
Eta, antzinako jainko zaharrei eskerrak, gure eskariak entzunak izan dira.
Cassius, entzun.
Veldten dago.
Nor?
Nor dago han?
Orbainak uzten dituena.
Veldten dago.
Veldterantz abiatu.
Bai, almirante.
Hala egingo dut.
Ni Hagen naiz.
Hau Den da.
Ongi etorri gure herri xumera. Gosez eta nekaturik egongo zarete.
Baita egarriz ere.
Ea, janaria eta edariak prestatu dizkizuegu herri etxean.
Tira, ikusiko duzue zein anfitrioi ona den nire herria.
Eraman ditzagun urakiak ukuilura.
Itzuli egin dira.
Ea, eta zer itxura dute?
Indartsu itxura, gerrariena, suposatzen dut.
- Zenbat dira? - Sei.
- Kora eta Gunnar barne. - Sei.
Ez du axola izango zer indartsu diren, ezta?
Cassius komandantea.
Soldadu. Espero dut dena behar bezala joatea.
Bai, jauna. Dena ondo.
Ohiz kanpoko ezer?
- Ez, jauna. - Ongi.
Ziurtatu uzta garaiz biltzen dela
eta bost egun barru iristen garenean prest dagoela.
Bost egun?
Zatozte.
Mesedez, jan. Goseak akabatzen egongo zarete.
Ados.
Gure herritarrek janaria eta edariak prestatu dituzte
leialtasuna eta esker ona erakusteko.
Baina non daude denak?
Nola sentituko zinatekete
zeuen etxea babesteko borrokatzeko gai ez bazinete?
Besteei zuengatik bizia emateko eskatu behar bazeniete?
Ez lukete lotsatu behar gu hemen izateagatik.
Laguntza eskatzeko harrotasuna irensteak ausardia erakusten du.
- Eskerrik asko. - Bai.
Eta badirudi inork ez duela bizia eman beharko.
Ez da defentsarik beharko.
- Noble almirantea hilda dago. - Zer?
- Hilda dago? - Benetan?
Errepikatu beharko duzu. Ez du sinesten.
Hilda dago.
Ez duzu uste itzuliko direnik?
Ez.
Inperioko protokoloak dio, almirante bat hiltzean,
segidan itzuli behar dutela Amamundura.
Beraz, zuekin zor are handiagoa dugu...
Oker zabiltzate.
Oraintxe jakin dut.
5 egun barru helduko dira.
Egia al da hori?
- Bost egun? - Bai.
Ez al duzu esan Noble almirantea hil zenuela?
Bai. Haren gorpua harrien kontra birrindu zen. Hilda dago.
Protokoloaren arabera, ezin dira almiranterik gabe etorri, ezta?
Hala da.
Baina heriotza ez da beti nahikoa Amamunduari asmoa kentzeko.
Guk uste baino gehiago beharko dute zereala.
- Hagen? - Esan.
Deitu herritarrei. Haiekin hitz egingo dut.
Ados.
Garai ilunak heltzear daude.
Unea heltzean,
elkarrekin aritu beharko omen dugu
borrokan, anai-arrebak bezala.
Garaitzeko,
elkarrengan fidatu behar dugu.
Dagokionean, borrokatzen irakatsiko dizuegu.
Baina, lehenik, zeuen indarra erakutsi behar diguzue.
Nola aritzen zareten.
Presatzen ez bagara,
zuen herria suntsituko dute,
nahi eta nahi ez.
Zenbat denbora behar da uzta prest egoteko?
Ilargialdi erdia Mararen inguruan.
Ez, hiru egun barru egon behar du prest.
- Zer? - Ezinezkoa da.
Lanean aritu daitezkeen guztiak behar ditugu.
Zereala gure armarik boteretsuena da.
Zerealik gabe,
orbitatik desagerraraziko omen gaituzte.
Uzta azkar biltzen badugu,
negoziatzeko nahiz babes gisa erabili ahalko dugu.
Orain deskantsatu.
Argitzean ekingo diogu lanari.
Entzun diozue.
Argitzean.
Elkarrengan fidatzen ikasiko al dute?
Kezkaturik dabiltza...
kanpotarrengatik, batailarengatik eta beren biziengatik.
Ez dakit elkarrengan fidatuko diren, baina espero dut borrokatzera ausartzea.
Nik ez nekien borrokatzea nolakoa izango zen.
Zenbateraino izutuko ninduen.
Hiltzearen beldur zara.
Lasai. Guztiok bezala.
Une hartan ez nuen heriotza gogoan.
Hasi baino lehen nola sentitzen nintzen galdetu bazenit, ikaratuta esango nizun.
Eta banengoen ikaratuta.
Ez naiz sekula hain ikaratuta egon.
Zeren beldur zinen
hiltzearena ez bazen?
Zugatik nintzen beldur.
Ez zintudan galdu nahi.
Noblek esan zuen...
unibertso ezaguneko iheslaririk bilatuena zarela.
Inor ez da hori bilakatzen ihes egiteagatik bakarrik.
Gogoratzen esan nizula Balisariusek hazi ninduela?
Inperioko erregeordeak?
Eta printzesa Issaren bizkartzaina izan nintzela?
Bai.
Eta gerrari kondekoratua zinela.
Errege familiaren laguna.
Zer gertatu zitzaien?
Alabaren eragin sendagarria zela eta,
erregea hainbat gauzekiko ikuspegia aldatzen hasia zen.
Azkeneko korazatuaren inaugurazioa zen. Hedapen garai baten amaiera sinbolikoa.
Usadioari jarraituz, erregeak inauguratu behar zituen ontzi guztiak,
baina orduko hartan ez.
Printzesaren lehen zeregin erreala izango zen,
bere lehen ekitaldi ofiziala.
Ontzia Bakegilea deituko zen eta haren zigilu erreala eramango zuen.
Ezin nuen huts egin.
Aitatzakoaren alaba leiala nintzen.
Ezin nuen traizionatu, ezin nion desobeditu.
Printzesak hil behar zuela esan izan zidan.
Eta hilko zen.
Aitak esan zuen ez zela besoak uztarturik geratuko
sortzeko hainbeste sakrifikatu genuen gerra makina ume hark
nola suntsitzen zuen ikusten.
Espero nuen Balisariusek bai ni, bai bere inperio kutuna babestea.
Adi!
Zein arraroa.
Zerbait ez doa ondo.
Balisarius.
Non dago Kalia? Zergatik ez daude labeak piztuta?
Balisarius, zurekin ari naiz.
Aizu, erantzun!
Issa, korri! Issa!
Kabroi halakoa.
Ez!
Tira.
Zeren zain zaude?
Zeren zain zaude, neska? Tira!
- Tira. - Ez.
- Tira, hil ezazu.
- Hil ezazu! - Ez!
Barkatzen dizut.
Ez barkatu.
Zer egin duzu?
Harrapatu!
Hemen duzue, jaunok.
Errege familiaren erailea.
Kanpotarra.
Arrotz zikina.
Hiltzailea!
- Hiltzailea! - Hiltzailea!
- Erailea!
- Traidorea! - Azpisugea!
Zaborra!
Anezkaraino iristea lortu nuen.
Eta ordudanik ihesi bizi izan naiz.
Ni hiltzen uztea edo ez borrokatzea pasatu zitzaidan burutik.
Baina, nolabait, umearen azken hitzek...
Bere barkamenak...
Ihes eginez bakarrik ohora nezakeela uste nuen.
Baita arma bat baino...
gehiago izanez.
Arma bat baino gehiago.
Horixe izan nahi dugu denok.
Horixe zara.
Egun on!
Esnatzeko deia. Esna zaitezte.
Aizue, esnatu.
Lanera.
Tira, alferrontzi horiek! Esnatu!
Ez dugu denbora askorik!
Komandante, mediku teknikarien burua.
Pasatu deia.
- Askatu! - Komandante.
- Hobe duzu jaitsi. - Traizioa! Nik agintzen dut ontzian.
Guztiak Ohore Auzitegiaren aurrera eramango zaituztet!
Zin degizuet! Guztiak hilko zarete! Ez zaituztet behar!
- Jaitsi behar duzu, orain! - Banoa.
Izan ere, nik neuk hilko zaituztet!
Almirante, ez zaude prest.
Oraindik banaiz ontzi honetako komandantea!
Zer zabiltzate niri begira? Oilobusti horiek!
- Traizioa da! - Ongi etorri berriz ere, jauna.
Agintea berreskuratzeko prest?
Bai, noski. Esan babo hauei ni askatzeko.
Jauna, esan dizudan moduan,
zenbait protokolo bete behar dira agintea berreskura dezazun.
Probak egin behar dizkizugu ikusteko ondo zauden bai buruari, bai...
Ebaluatzen lagunduko dizut.
Aska ezazue!
Veldtetik urrun gaude?
Pare bat egunera, jauna.
Almirante, barkatu mediku talde ezgai honek
kendu ez duen orbainarengatik.
Ziur ken dezakegula.
Ez.
Ez, utzi.
Berak utzi zidan.
Balisariusengana eramango dut,
haren gorpua senatuko plazan erakutsiko dute
eta bularra erakutsiko dut.
Eta agerian geratuko da
neuk eraman dudala orbainak uzten dituena justizia aurrera,
ni bainaiz nire herriaren salbatzailea.
Nola doa uzta? Herritarren kexarik egon da?
Ez, jauna.
Epean egongo da prest.
Ez ditut Faunus eta Marcus zure komunikatuetan ikusi.
Herritarrekin lanpeturik ibili dira, jauna.
Zukua ateratzen ari zaizkie.
Primeran.
Gau eta egun ari dira lanean.
Zereala irindua egongo beharko luke heltzen zaretenerako.
Ederki, soldadu.
Eta, herritarrek tratuaren beren zatia betez gero,
agian errukia izango dugu.
Txakur hauek ostiko bat baino ez dute merezi.
Benetan?
Ikusiko dugu
behin lana amaituta.
Hildako erregearengatik.
Tira, argi dago Faunus, Marcus eta gainerakoak hilda daudela.
Orbainak uzten dituena haiekin da.
Eta gure soldadu gazteak aldea aukeratu omen du.
Aizue, axola ez bazaizue...
lagun berriei ongietorria egin nahi diet.
Neuk egindako opari hauek eman nahi nizkizuen.
Badakit toki askoz aberatsago eta sofistikatuagoetatik zatoztela,
beraz, espero dut nire opariak sinpleegiak ez izatea.
Baina esker onez egin ditut.
Gure herrira iristen ikusi zintuztedanean,
Titus jeneralari mendien itxura hartu nion.
Handia eta irmoa.
Eskerrik asko.
Tarak.
Izaera menderakaitza duzu,
baina ukaezina da prestua zarela oso,
elurreko altzea bezala.
Eskerrik asko.
Milius gaztea,
eguzkiak bezala argitzen gaituzu. Berotzen eta eroso sentiarazten gaituzu.
Zintzoa eta leiala.
Eskerrik asko.
Nemesis.
Ekaitza bezain bortitza, tximistak dakartzazu,
baina euri bizi emailea ere bai.
Biziaren iturria da.
Ekaitza guztion ama da.
Eskerrik asko.
Gunnar.
Zu gure bihotza zara.
Itxaropena dakarzu.
Ederra da. Eskerrik asko.
Begira.
Eta Kora.
Hortzak agerian dituen gure otso zaintzailea zara.
Zu zara gure suntsipena saihesten duena.
Guztion indarra.
Jatera!
Ondo zaude?
- Ondo zaude? - Bai.
Topa.
- Den, erakutsi pauso hori berriro. - Prest?
Horixe!
Bueno.
Gaur gure defentsa prestatzen hasiko gara.
Lehenik, zereala herrira eramango dugu,
zereala suntsitzeko arriskurik gabe gu suntsitzeko aukera izan ez dezaten.
Inperioak hemen ahaztutako armek
irmo mantentzen lagunduko digute.
Armadurak zula ditzaketen lehergarriak.
- Komunikagailuak. - Ondo.
Odola ez dugu erraz kenduko, baina saia gaitezke.
Ez, ondo dago. Utzi. Gehiago al daude?
Bai.
Bildu ehiza errifle guztiak,
ganibet guztiak,
herriko munizio guztia.
Lubakiak zulatu beharko ditugu ustekabean eraso ahal izateko.
Ondo.
Astrid, ea zer moduz egiten duzun.
Itxaron.
Sartu ukondoa.
Ireki begiak.
Ondo. Gaur erasoaren eta defentsaren oinarriak ikasiko ditugu.
Zuen nekazaritza tresnak arma bihurtu ditugu.
Beraz, saiatuko gara...
hori egiten.
Bai.
Profesionala bezala.
Primeran.
Oso ondo.
Berezko talentua du.
Hemen duzue.
Orain!
Jaisten.
Koraren anezka da.
Oso gaizki zegoen hortik atera nuenean.
Noiztik dago hemen?
- Duela bi uztarotik. - Goazen.
Kora aurkitu zuten ontziak ekialdeko mendietan jarraitzen du.
Orain, elkarlanean arituz gero, atera genezake.
Oso erabilgarria izan liteke.
Hara! Oraindik badabil.
Heldu gogor.
- Zenbat? - Hamabost errifle dituzue...
Baina ez du axola zenbat ditugun.
Zenbatek daki erabiltzen...?
- Ivarrek ez luke armarik izan behar. - Guztiz ados.
Xaflak zorroztuko ditugu.
- Ikusi behar dugu zer... - Entzun.
Inoiz ez ditut aitorpenak gogoko izan.
Bakoitzak badaki zer egin behar duen.
Hemen zaudete nori egingo diozuen aurre jakin dezazuen nahi dudalako.
Guztiok kontatu behar dugu egia.
Ni hasiko naiz.
Sarawu.
Balisarius erregeordeak ni eta nire ontzia bidali gintuen
Sarawuko parlamentuaren gainetik hegan egitera boterea erakusteko,
independentziaren alde bozkatu behar luketen ala ez
argi uzteko.
Baina mundu hartako biztanle ausartek askatasunaren alde bozkatu zuten
eta, horri erantzuteko, kapitolioa tirokatzeko agindua jaso nuen.
Uko egin nuen eta nire ontzia lurrera bota zuten.
Hondakinen artetik irten
eta Amamunduari aurre egin genion muniziorik gabe geratu arte.
Banekien nire gizonak hil arte borrokatuko zirela nire alboan.
Beraz, tratu bat egin nuen.
Nire gizonei bizia barkatzen bazieten, nik amore emango nuen.
Erregeordeari haiei barkatzea erregutu nion.
Baina Balisariusek ez du errukia ezagutzen.
Ni zigortzeko, neure begien aurrean hil zituen nire gizonak.
Balisariusi buru egitearen erabakia nirea bakarrik izan zen.
Egunero pentsatzen dut nigatik hil ziren gizon haiengan.
Amore emanez, haien ausardia traizionatu eta hiltzera kondenatu nituen.
Sekula ez gehiago.
Ez dut sekula amore emango.
Ulertu behar duzue niri bihar jarraitu baino lehen.
Nik ez dut sekula horrelako bataila batean parte hartu.
Baina honen antza zuen toki batean hazi nintzen.
Ontziak nire munduaren gainean azaltzean,
tribuko zaharrei begiratu nien nola erantzungo genuen jakiteko.
Koldartu ziren,
makurtu ziren eta dena eman zieten borrokatzearen beldur zirelako.
Esan zuten: "Nola egin diezaiokegu aurre Amamunduaren botereari?".
Lan egiteko ahulegiak edo zaharregiak zirenak hil zituzten.
Gainerakoak bortxazko lan esparruetatik barreiatu gintuzten unibertso osoan zehar.
Familiak suntsitu zituzten.
Bazirudien nire herria ez zela inoiz existitu.
Erresistentziak askatu zuen ni nengoen esparrua.
Eta bide desberdina erakutsi zidan beste familia bat aurkitu nuen.
Beraz, unea heltzean,
beharrezkoa bada, bizia emango dut herri hau babesteko.
Niretzat etxea den tokiaren izenean hiltzeko prest nago.
Ba al dago amaiera ohoragarriagorik?
Nik neure bizitza ohi nuen.
Aspaldi...
dirudienez.
Arrantzale herrixka bat ginen.
Inperioko armadak gauza eta pertsona guztiak sarraskitu zituen.
Herri bakezalea ginen.
Baina ez zen beti hala izan.
Aspaldi...
gerrariak ohi ginen.
Orduraino ez nuen inoiz hil izan,
ezta odola isuri ere,
neurea isuri nuen arte.
Nire mina amorru bihurtu zen.
Eta nire amorrua mendeku bihurtu zen.
Baina arbasoen odol egarria esku babes zahar horietan bizi zen oraindik.
Nire odolak esnatu zituen.
Borrokatzen irakatsi zidaten
eta birjaio nintzen.
Baina, egun hartatik aurrera,
izaki mendekaria izan naiz.
Eta bai...
Bai, hilko ditut.
Inork ezin ditu gurasoak aukeratu.
Eta kontua da nireak erregea eta erregina zirela.
Aitak, erregeak,
Amamunduari gure baldintzak berak aurkeztean tematu zen.
Haren gorpua itzuli ziguten inbadituko gintuztela jakinarazteko.
Amak esan zidan: "Mutil bat ez da gizon bilakatzen
aita hiltzen den arte.
Orduan printzea errege bilakatzen da".
Ordudanik ez dut negarrik egin.
Handik gutxira, haien ontziek gure zerua ilundu zuten.
Eta amak, ohorearen izenean, ez zuen ihes egin.
Bera babesteko geratu nahi nuen, baina...
erreginak bazekien leinua eta tronua nola babestu.
Egun hartan ama...
eta nire mundua galdu nituen.
Planetatik ezkutuan atera ninduten
iheslarientzako ontzi batean gertuko izar distiratsu batera eramateko.
Ihes egin nuen nire betebeharra
jadanik existitzen ez den erreinu eta leinu bat babestea zelako.
Haiek defendatzeko aukera kendu zidaten.
Baina nahikoa izan dut. Hemen amaitzean,
hara joango naiz.
Etxera.
Ohorea galtzearen...
hutsarengatik ordaintzeko.
Kora.
Zuk ez duzu ezer kontatu. Zer da zure istorioa?
Gerrak umezurtz utzi ninduen.
Bizitza militarraren diziplina nirekin bat zetorren.
Erregearen Begiradaren antzeko ontzi batean zerbitzatu nuen.
Inoiz izan ez nuen familia aurkitu nuela uste nuen.
Veldtera iritsi nintzen arte.
Hemen ikasi dut nolakoa den etxe eta familia bat izatea.
Ezer gehiago gehitu nahi?
Ez.
Ziur?
Ona al dago iturburuko ura?
Zer?
Titusek hainbat egun daramatza edatearen plantak egiten
ez duelako nahi guk bataila zenbateraino axola zaion jakiterik.
Benetan ura da.
Zaila izan daiteke istorio zaharrak ahaztea.
Bai, hala da.
Lagunok...
esan dezakedan bakarra da...
eskerrik asko herri honetara etorri eta itxaropena ekartzeagatik.
Eskerrik asko.
Auskalo zer izango den gutaz bihar eguna amaitzen denean.
Espero dudan bakarra da zuen iraganak hain zama handia ez izatea.
Ondo esanda. Topa horri.
Herria prest dago.
Ongi. Zerealaren bila bidaltzen dituzten ofizialak, zeinahi ere diren,
akabatuko ditugu.
Gure indar guztiaz, errukirik gabe,
zuen herria zapaltzen duen inor ez da libratuko.
Eta gero zer?
Trukea negoziatuko dugu?
Kasu egingo liguketela uste duzu?
Bai.
Baina, dena okertzen bada, eta gerta liteke,
ziurtatu anezka oraindik badabilela
eta argia urratzean ezkutaturik dagoela.
Ados.
Ura.
Benetan, Titus?
Titus jenerala.
Jakina.
Zuretzat.
Jakina.
Kaixo, James.
Badakizu zer? Horrela deitu zidan azkena
Mechanicas Militariumeko komandante ohia izan zen,
nire besoetan hiltzen ari zenean.
Sentitzen dut.
Lasai. Izena gogoko dut.
Etsipena ez den beste zerbait sentiarazten dit.
Begira,
inoiz ikusiko ez dudan mundu baten oroitzapenak,
zerbitzatu ezin dudan errege batekiko leialtasuna
eta salbatu ezin izan nuen ume batekiko maitasuna ezarri zidaten.
Baina, nire izena zure ahotik entzuteak,
apurtxo bat bakarrik bada ere,
zentzua ematen dio nire existentziari.
Horregatik salbatu zenuen Sam?
Ez nago ziur.
Dakidan bakarra da min emango zioten edo suntsituko zuten ideiak
itxita zegoen nire izateko atal bat ireki zuela.
Aldea aukeratzen ari zara, James.
Zu eta biok antzekoak gara, haien izenean hiltzeko eginak gaude.
Ulertu beren amesgaiztoa dela zu eta biok elkarrekin borrokatzea.
Ez agintzen digutelako, maite dugun zerbait babesteko baizik.
Jakin ezazu ezin duzula irabazi.
Dena prest.
Korazatua.
Amaitu! Tira!
Mugi!
Amaitu lana! Zuen posizioetara!
Estali!
Hauek dira formazio berriak.
Zereala da.
Eraikin baten ondoan pilatu dute suntsituak ez izateko.
Eta bi toki horietan pilatu dute handik babespean tiro egin ahal izateko.
Ideia burutsua.
Ez zitzaion nekazari bati bururatuko.
Titus jeneralak ez omen du oraindik edatearen ondorioz zentzua galdu.
Begira honi.
Termografiak jendea erakusten du herri etxean,
herriko puntu gorenean.
Emakumeak eta umeak, argi dago.
Ongi. Ahal dugun guztia egingo dugu zelai beteko bataila saihesteko.
Negoziatzen dudan artean, Krypteia bidaliko dugu
emakumeak eta umeak atzitzeko.
Ontzi blindatu gutxi batzuk jaitsiko ditugu.
Ez ditugu beharko herriko ahulenak arriskuan ikusten dituztenean.
Orduan ikusiko dugu borrokatzeko prest dauden.
Guztiak barrura!
- Tira. Azkarrago. - Goazen, tira.
Barrura. Tira. Mugi!
Ongietorririk ez?
Non da nire abegi beroa?
Azkenean ez nuen garagardorik hartu.
Arthelais.
Esan, zertarako gaude hemen?
Azkeneko aldian egindako gauza bera egiteko.
Nik zu hiltzeko.
Bai.
Ohorea izan zen.
Orbaina orbainak uzten dituenaren esku.
Ez dago gaur odola isurtzeko beharrik.
Sarraskia saihesteko aukera emango dizut.
Badakizu zer emango didan Balisariusek haren aurrera eramaten zaitudanean?
Suposatzen dut postu bat nahi duzula senatuan.
Merezi dut.
Hartu Amamundurako bidaian armada elikatzeko beharrezko zereala.
Ez gehiago ez gutxiago.
Ez egin kalterik herritarrei
eta esan Balisariusi atzitu nahi zenituen gerrariek ihes egin dizutela.
Ez dut etekinik aterako?
Ezertxo ere ez?
Bizirik aterako zarete.
Zure esku dago.
Desohorea eta erbesteratzea, edo lepoa moztuta amaitzea,
zuen ontzia zuen hilobia izatea
eta zuen familiek eta Amamundu osoak
Veldteko nekazariek sarraskitu zintuztetela jakitea.
Ohorea ekarri behar diot Amamunduari.
Lortzeko asmoa dut.
Badakizu zer den dibertigarriena?
Uste duzu negoziatu dezakezula? Ba ez.
Badakit emakumeak eta umeak ezkutaturik dituzuela.
Nirekin ari zaren artean, zure plana porrot egiten ari da.
Non eta bestelako tratu bat egiten ez dugun, agian.
Eskainitako zereala har nezake.
Herritarrei bakean utzi niezaieke, zuk eskatu bezala.
Baina trukean zerbait beharko nuke.
Zu.
Zuetako guztiak baliotsuak zinatekete Inperioarentzat,
baina argi dago erregeorde ohoretsuak gehien irrikatzen duena zu zarela.
Arthelais bera.
Beraz, zure esku dago.
Arthelais, amore eman...
eta herritarrei bizia barkatuko diet.
Baina, amore ematen ez baduzu,
herri honetako pertsona kutunenak,
herri etxe hartan dauden zaharrak eta umeak,
nire manukoek sarraskituko dituzte.
Ez al da eraikin polit horretan nahikoa odol isuri?
Zinez onartuko duzu honek zure izenean jarraitzea?
Unea heldu da.
Zer?
Kora.
Kora, zer zabiltza?
Banekien nik.
Esan agur zure lagunari.
Aita zain duzu.
Kora, begira niri.
Zer gertatzen ari da?
Barkatu.
Toki hau ez da nigatik hilko.
Badakit zer egiten ari naizen.
Gezurretan ari da.
- Utzi joaten. Utzi joaten! - Ez!
Ez.
Ez!
- Ez. Ez! - Tira!
Mugi!
Tira, Kora! Ontzi hartara iritsi behar duzu.
Tira. Gure aukera bakarra zara.
Goazen.
Igo. Tira!
- Altxatu, soldadu! - Ezin dut.
Tira!
Aurrealdera!
AA-77, joan hortik, orain!
Aireratu behar dugu!
Ekarri kanoi nagusia.
Kaka.
- Mugi! - Tira!
Eutsi!
Begira eskuinerantz!
Prest! Tira!
Goazen!
Heldu gogor.
Han!
Formazioan jarriko gara.
Nik esatean, ireki ke bonba.
Kaka zaharra.
Kora, ziur zaude?
Orain. Ireki orain.
Atrakatzen.
Ontzi horrek kalteak jasan ditu.
Biktimak egon dira.
Eta aginteak ez dabiltza.
Kontrola utziko dut.
Lagunduko dizugu. Hangar nagusira jaitsiko zaitut
mantentzea eta azterketa medikoa egiteko.
Bada garaia. Maite duzuen guztiagatik.
Zeuen etxeagatik.
Elkar babestu eta ez izan errukirik.
Sindrigatik!
Titus eta besteek ezin dute lan guztia egin.
Prest?
Borrokatzeko eta hiltzeko!
Zuen etsaiak hil daitezen!
Almirante, Krypteia unitateak dagoeneko atzituko zituen emakumeak eta umeak.
Berrien zain jarraitzen dugu, jauna.
Sotoan bat dago!
Entzun diezadakezu? Aizu, ondo zaude?
Zu mugitzen saiatuko naiz, ados?
Listo. Dena ondo joango da.
Ongi.
- Lasai. - Bi zauritu, erantzunik ez!
Ekarri esku oheak!
Igo itzazue. Ongi, tira, heldu.
Heldu sorbaldatik. Nik, hanketatik.
Heldu besotik. Ea.
Ea, tira. Bale, abisua emango dut.
Metrailaren eta munizio txikiaren ondoriozko zauriak.
Bi minutu. Igogailua ikuskatu.
Goazen.
Ez.
Lasai.
Zuzen jokatu duzu.
Bai.
Ados.
Lagundu kaskoarekin. Eutsi lepoari.
Arraroa. Ez du zauririk.
- Eta bestea? Egonkor dago? - Pultsu azkarra du.
Ez da zauririk ikusten. Odola bai.
- Agian armaduraren azpian. - Kendu buru berokia. Zauria dago.
Pultsua egiaztatzen.
Oso pultsu ahula du.
Itxaron. Hau...
Eman kargak.
- Kargak. - Itxaron.
Itzuli ontzira eta jarri martxan.
Ez dugu denbora askorik hau lehertu baino lehen irteteko.
Ados.
Zure zain egongo naiz.
- Handik igogailua egon behar luke. - Ados. Mugi.
Pertsonal guztia, adi.
Ados. Itua, segurtasun...
Kanpotarrak. Berriro. Kanpotarrak.
Errefortzuak bidaliko ditut. Zenbat eta nor dira?
Tiroketa egon da. Biktimak daude.
Emakume bat da, entzun...
Zer? Zer gertatzen ari da?
Arazoak daude makina gelan.
Emakume bat ontzian infiltratu omen da.
Arthelais.
Arthelais ontzian dago.
Ezinezkoa da.
Ez, bera da.
Gugana etorri da.
Ezin hobea.
Abisatu sektore osoari. Berehala atzitu behar dugu.
Eta, Cassius,
herriari eraso diezaiokezu.
Jauna, zereala.
Ez dugu zerealaren beharrik.
Orbainak uzten dituena hemen dago.
Gizonak ditugu han behean.
Bai. Aho gutxiago elikatzeko.
Orbainak uzten dituena atzituz gero, Amamundura itzuliko gara
eta ez dugu zereala beharko.
Suntsitu.
Entzun diozu. Kargatu kanoiak.
Kanoi nagusia.
- Bai, jauna. - Itua: herria.
Kargatu kanoiak.
Oraintxe, jauna.
Lurrerantz apuntatu behar dugu.
Kontaktua galdu dugu makina gelarekin.
- Emakumea? - Bilatzen ari gara.
4. mailatik -3.era doa.
Zer arraio gertatzen ari da?
Segurtasun pertsonal guztia, makina gelara.
Berriak behar ditut, orain!
Jauna.
Teniente. Jauna.
Komandanteak, egin zenbaketa eta informatu Aginteari.
- Jarraitu! - Tira!
Ez!
- Banoa! - Tira!
Jo zaituzte? Ondo zaude? Tira.
Uste nuen borrokan hil nahi nuela.
Zerbaiten alde borrokatzen.
Oker omen nenbilen.
Ez dut inola ere hil nahi.
Baina, hil behar badut...
Elkarrekin.
Tira.
Kora. Kora, non zaude?
Motorra, martxan. Zain nago.
Denbora amaitzen ari zaigu.
Ia iritsi naiz.
Bale, ondo.
Pertsonal guztia, adi. Iheslari bat dugu ontzian.
Arthelais.
Amore emateko eskaintza onartu ez izana eskertu beharko omen nizuke.
Epikoagoa izango da batailan hiltzen zaitudanean.
Primeran aritu zarete.
Uste nuen baino askoz hobeto.
Nekazari puta batzuengandik espero daitekeena baino askoz hobeto.
Bai.
Itua begi bistan.
Herriari apuntatzen.
Berretsita.
Jauna!
Zer?
Kanoia kargatuta eta tiro egiteko prest.
Ai, ez.
Sua, nahi adina.
Kora da!
Hil ezazu.
Ez!
Kora!
Zatoz hona!
Ireki begiak. Begiak irekitzeko!
Begira niri!
Tira!
Tira.
Aizu.
Aizu, zatoz hona.
Zatoz hona.
Itxaron. Bale.
Aizu, geratu nirekin.
Geratu nirekin.
Zergatik ezin dut ezta hau ere izan?
- Geratu nirekin, arren. - Ez, lasai.
Begira zer egin duzun.
Salbatu gaituzu.
Gu guztiak.
Aizu.
Maite zaitut.
Mesedez.
Badakit zer zaren.
Eta maite zaitut.
Mesedez.
Begira!
Lerrokatu nirekin!
Bai, komandante. Prest.
Apuntatu anezka horiei!
Bai, komandante. Prest.
Mendi Beltza eskuadroia, bota ehiza hegazkinak lurrera.
Titus! Bai!
Bai!
Begira, Devra Bloodaxe eta matxinoen flota osoa.
Amaitu da. Amaitu...
Ez.
Maite zaitut.
Beste munduetatik etorri ziren gure alde borrokatzeko.
Gugatik hiltzeko.
Bakea aurki dezaten.
Orain ahal dugun era bakarrean ohoratuko ditugu.
Haien izenak gogoratuz
uzta jasotzen dugun hurrengoan.
Hurrengo uztaroan. Hurrengo ehun uztaroetan.
Baita aurrera eginez ere.
Aurrera eginez.
Hildakoak ohoratzen dituzue.
Nire neba eta haren ausardia ohoratzen dituzue.
Ez hitz egin nitaz ohorea eta ausardia aipatzean.
Gezurra esan dizuet.
Guztiei.
Titus.
Badakit, txiki.
Badakit.
Badakizu Arthelais naizela?
Balisarius erregeordearen alabatzakoa
eta Issa printzesaren erailea?
Zure izena ezagutzen dut, bai.
Baina ez zinen haren erailea izan,
printzesa oraindik bizirik baitago.
Uste zenuen hiltzea hain erraza izango zela?
Ez. Heriotza baino ahaltsuagoa da.
Zer egingo dut orain?
Orain arrazoi bat duzu, ezta?
Bera aurkitu eta borrokatzeko.
Borrokatzea erabakitzen baduzu,
alboan izango nauzu.
Gu guztiak.
Baita ni ere.
Lagungarria izan banaiteke...
nik ere hau dut.
Gure alde borrokatu nahi, robot? Galdutako printzesa aurkitzeko?
Diozuena egia bada eta printzesa bizirik badago,
ez dut beste aukerarik.
Hildako erregearen leinuaren mirabea naiz, ohorea da borrokatzea.
Bera aurkitu eta borrokatu.
Azpitituluak: Yara Prieto Ortiz