Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ณ ขอบอันไกลโพ้นของมาเธอร์เวิลด์
มีดวงจันทร์เล็กๆ โคจรรอบ ดาวก๊าซมหึมามอร่า คือดวงจันทร์เวลท์
ที่นั่นมีหมู่บ้านชาวไร่ผู้ต่ําต้อย ดํารงชีวิตเรียบง่ายติดดิน
จนกระทั่งเงาของยานรบ มาปกคลุมแปลงเกษตรของพวกเขา
พลเรือเอกโนเบิล ผู้บัญชาการยาน
เรียกร้องมากเกินกว่าที่ชาวเวลท์จะให้ได้
จึงมีหญิงคนหนึ่งที่ชื่อว่าคอร่า และชายคนหนึ่งที่ชื่อว่ากุนนาร์
ดั้นด้นจากหมู่บ้าน
ไปรวบรวมนักรบมาต่อสู้กับยานเดรดนอต
พวกเขาได้ทารัคผู้เกรียงไกรจากดาวนูวอดี
เนเมซิสผู้ดุดันจากเหมืองดาวแด็กกัส
นายพลไททัสผู้ดึงดันจากโคลอสเซียมดาวพอลลักซ์
และแดเรียน บลัดแอ็กซ์
กับมิลิอัส มือขวาของเขา จากดาวชาราน
ในการซุ่มโจมตีท่าจอดยานลอยตัวที่กอนดิวอล
คอร่าเอาชนะนายพลโนเบิลได้
และทิ้งร่างที่แหลกเหลวของเขาบนชายฝั่งโขดหิน
เหล่านักรบผู้กุมชัยชนะ กลับมายังเวลท์เพื่อรับค่าจ้าง
ภัยคุกคามจากเดรดนอตมลายหายไป...
หรือไม่พวกเขาก็เชื่อกันแบบนั้น
ผู้บัญชาการแคสเซียส
- เขายังมีชีวิตอยู่เหรอ - ใช่
ร่อแร่
แต่เขายังอาการสาหัส
สมองของเขาไม่ทํางานมาพักใหญ่
เราไม่รู้ว่าความเสียหายรุนแรงแค่ไหน
เราจะรู้ว่าเขาหลงเหลืออะไรอยู่บ้าง เมื่อเราพาเขาออกจากภาวะดักแด้
ทางเดินหายใจปกติดี
เขาหายใจได้เอง
ท่านนายพล
ท่านนายพล ข้าเอง
แคสเซียสรึ
ครับ
ข้าอยู่ที่ไหน
ท่านอยู่บนยานของท่าน
ยานเนตรราชัน
เรายังอยู่ในวงโคจรดาวกอนดิวอล
เพราะหวังว่าท่านจะฟื้นตัว
และขอบคุณเหล่าทวยเทพ คําอธิษฐานของพวกเราเป็นจริงแล้ว
แคสเซียส ฟังข้าให้ดี
นางอยู่ที่เวลท์
ใคร
ใครครับ
ผู้ตีตรา
นางอยู่ที่เวลท์
ตั้งเส้นทางไปยังเวลท์
ครับ ท่านนายพล
ได้เลยครับ
(ภาค 2: นักรบผู้ตีตรา)
ข้าฮาเกน
ส่วนนี่เดน
ขอต้อนรับพวกเจ้าสู่หมู่บ้านเล็กๆ ของเรา
เจ้าคงทั้งเหนื่อยและหิวแล้ว
และกระหายน้ํา
เราได้จัดเตรียมอาหาร และเครื่องดื่มไว้ให้ในลองเฮาส์
มาเถอะ เจ้าจะได้เห็นว่า คนของข้าเป็นเจ้าบ้านที่ดีมาก
พายูรากิพวกนี้ไปเข้าคอก
พวกเขากลับมาแล้ว
ท่าทางเป็นยังไงบ้าง
แข็งแรงเหมือนนักรบมั้ง
- มากันกี่คน - หกคน
- กับคอร่าและกุนนาร์ - หกคน
แข็งแรงแค่ไหนก็ไม่สําคัญหรอก ว่าไหม
ผู้บัญชาการแคสเซียส
ทหาร ทุกอย่างเป็นไปตามที่ควรเป็นนะ
ครับท่าน ทุกอย่างเป็นไปตามเป้าหมาย
ไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหม
- ไม่มีครับ - ดีมาก
ดูแลเรื่องเก็บเกี่ยวให้เป็นไปตามแผน
และเตรียมตัวให้พร้อม เราจะไปถึงในห้าวัน
ห้าวันเหรอ
มาเถอะ
เชิญกินเถอะ พวกเจ้าทุกคนคงจะหิวมาก
โอเค
ชาวบ้านได้เตรียมอาหาร และเครื่องดื่มไว้มากมาย
เพื่อแสดงความภักดี และความซาบซึ้งที่พวกเจ้ามา
ว่าแต่ทุกคนไปไหนกันหมด
เป็นเจ้าจะรู้สึกยังไง
พวกเจ้าทุกคนน่ะ ถ้าเจ้าไม่สามารถ ยืนหยัดเพื่อปกป้องบ้านของตัวเอง
ถ้าเจ้าต้องขอร้องให้ผู้อื่นสละชีวิตเพื่อเจ้า
พวกเขาไม่จําเป็นต้องละอายที่เรามาที่นี่
การยอมเสียศักดิ์ศรีเพื่อขอความช่วยเหลือ
ก็เป็นความกล้าแล้ว
- ขอบคุณ - ใช่
และปรากฏว่าไม่มีใครต้องสละชีวิต
ไม่มีความจําเป็นต้องป้องกันแล้ว
- นายพลโนเบิลตายแล้ว - ว่าไงนะ
- เขาตายแล้วเหรอ - จริงเหรอ
เจ้าอาจต้องพูดซ้ํา เขาไม่เชื่อ
เขาตายแล้ว
เจ้าไม่คิดว่าพวกนั้นจะกลับมาเหรอ
ใช่
ตามระเบียบของจักรวรรดิ เมื่อนายพลตายแล้ว
ทหารต้องกลับไปมาเธอร์เวิลด์ทันที
งั้นเราก็ยิ่งเป็นหนี้บุญคุณพวกเจ้า...
ผิดแล้ว
ข้าเพิ่งได้ข่าวมา
อีกห้าวันพวกนั้นจะมาที่นี่
เป็นความจริงเหรอ
- ห้าวัน - ใช่
ไหนเจ้าบอกว่าเจ้าฆ่านายพลโนเบิลแล้ว
ข้าฆ่าเขาแล้ว ร่างของเขา แหลกเหลวอยู่บนหิน เขาตายแล้ว
ถ้ามาโดยไม่มีนายพลสั่งการ ก็ผิดระเบียบ ถูกต้องไหม
ถูกต้อง
แต่ความตายก็ไม่ได้เป็นอุปสรรค ต่อแผนการของมาเธอร์เวิลด์เสมอไป
พวกนั้นคงต้องการธัญพืชมากกว่าที่เราคิด
- ฮาเกน - ครับ
เรียกชาวบ้านมา ข้าขอคุยกับพวกเขาหน่อย
ได้
ยุคมืดกําลังคืบคลานเข้ามา
เมื่อถึงเวลานั้น...
เราทุกคนอาจต้องยืนเคียงข้างกัน
อย่างพี่น้องในสนามรบ
แต่จะสําเร็จได้
เราต้องเชื่อใจกันและกัน
ในระหว่างนี้ เราจะสอนวิธีต่อสู้ให้
แต่ก่อนอื่นเจ้าต้องแสดงความแข็งแกร่ง
วิถีของแผ่นดิน
ถ้าเราไม่รีบลงมือ หมู่บ้านของเจ้าจะถูกทําลาย...
จนหมดสิ้นแน่ๆ
ต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการเก็บเกี่ยวผลผลิต
ครึ่งวงโคจรดาวมอร่า
ไม่ได้ ต้องทําให้เสร็จภายในสามวัน
- หา - ทําไม่ได้หรอก
เราต้องการกําลังจากชายและหญิงทุกคน
ธัญพืชคืออาวุธที่สําคัญที่สุดของเรา
หากไม่มีธัญพืช
พวกนั้นคงทําลายเราจนหายไปจากวงโคจร
ถ้าเราเก็บเกี่ยวได้เร็ว
เราจะใช้มันเป็นทั้งเครื่องมือต่อรอง และเกราะกําบังได้
ทีนี้ก็พักผ่อนให้เต็มที่
งานจะเริ่มแต่เช้ามืด
ได้ยินกันแล้วนี่
แต่เช้ามืด
เจ้าว่าพวกเขาจะหัดไว้ใจกันไหม
พวกเขากลัวมาก...
กลัวคนภายนอก กลัวการต่อสู้ที่จะมาถึง กลัวตาย
ไว้ใจไหม ข้าไม่รู้
ข้าแค่หวังว่าพวกเขาทุกคน จะกล้าลุกขึ้นสู้ ถ้าถึงเวลานั้นจริงๆ
ข้าเคยไม่เข้าใจว่าการต่อสู้นั้นเป็นยังไง
ว่ามันจะทําให้ข้ากลัวแค่ไหน
เจ้ากลัวตาย
ไม่เป็นไรหรอก ใครๆ ก็กลัวตาย
ในตอนนั้นข้าไม่ได้คิดถึงการตายด้วยซ้ํา
ถ้าก่อนหน้านี้เจ้าถามว่าข้ารู้สึกยังไง
ข้าคงตอบว่าข้ากลัวจับใจ
และข้าก็กลัวจริงๆ
กลัวที่สุดในชีวิตข้า
เจ้ากลัวอะไรงั้นรึ
ถ้าไม่ใช่กลัวตาย
เจ้าไง
ข้ากลัวจะเสียเจ้าไป
สิ่งที่โนเบิลพูด...
เรื่องที่เจ้าเป็นอาชญากร ที่เป็นที่ต้องการตัวที่สุดในจักรวาล
แค่หนีออกมาคงไม่ทําให้ เป็นที่ต้องการตัวถึงเพียงนั้น
จําได้ไหมที่ข้าเคยบอกว่าบาลิซาเรียสเลี้ยงข้ามา
อุปราชแห่งจักรวรรดิน่ะ
และข้าเคยเป็นองครักษ์ของเจ้าหญิงอิซซ่า
จําได้
และเจ้าเป็นนักรบที่ได้รับเหรียญกล้าหาญ
เป็นเพื่อนกับราชวงศ์
เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
ด้วยอิทธิพลแห่งการรักษาของธิดา
กษัตริย์ก็เริ่มมองอะไรหลายอย่างเปลี่ยนไป
มันคือพิธีปล่อยยานรบระดับเดรดนอตลําสุดท้าย
เป็นการสิ้นสุดยุคขยายอาณาจักรเชิงสัญลักษณ์
ตามประเพณี กษัตริย์จะเป็นผู้ปล่อยยานทุกลํา
แต่ไม่ใช่ครั้งนี้
นี่จะเป็นพระราชกรณียกิจครั้งแรกของเจ้าหญิง
ภารกิจแรกอย่างเป็นทางการ
ยานนั้นจะมีชื่อว่ายานสร้างสันติภาพ และมีตราราชวงศ์ของเจ้าหญิง
อย่าเข้าใจผิด
ข้าเป็นลูกสาวที่ซื่อสัตย์ต่อพ่อเลี้ยง
ข้าไม่อาจหักหลังหรือท้าทายเขา
เขาบอกข้าว่าเจ้าหญิงต้องตาย
เจ้าหญิงก็ต้องตาย
พ่อข้าบอกว่าเขาจะไม่ยืนเฉยๆ
และดูเด็กคนนี้ทําลายยานรบ
ที่เราทุ่มเทไปมากเพื่อสร้างขึ้น
ข้ามั่นใจมากว่าบาลิซาเรียสจะปกป้องข้า
และอาณาจักรที่เขารักมาก
วันทยหัตถ์
แปลก
มีบางอย่างผิดปกติ
บาลิซาเรียส
พวกคาลีอยู่ที่ไหน ทําไมถึงไม่จุดไฟเตาผิง
บาลิซาเรียส ข้าถามเจ้าอยู่
ตอบข้ามาสิ
อิซซ่า หนีไป อิซซ่า
เจ้าชาติชั่ว
ไม่!
ลงมือสิ
รออะไรล่ะ
รออะไรอยู่ล่ะ เด็กน้อย ลงมือสิ
- ลงมือ - ไม่
- ไม่นะ ไม่ - ลงมือ ฆ่านาง
- ฆ่านางซะ - ไม่
ข้ายกโทษให้เจ้า
อย่าเลย
เจ้าทําอะไรลงไป
จับนาง
นางนี่แหละ ทุกคน
ลอบสังหารราชวงศ์
คนจากต่างดาว
เนื้อร้ายของความไม่บริสุทธิ์ทางสายเลือด
ฆาตกร
- ฆาตกร - ฆาตกร
- นักฆ่า
- คนทรยศ - งูพิษ
ต่ําช้า
ข้าสู้ฝ่าออกไปจนถึงยานลําเลียง
และใช้ชีวิตเป็นอาชญากรตั้งแต่นั้นมา
ข้าเคยคิดจะปล่อยให้พวกเขาฆ่าข้า หรือแค่ไม่สู้ตอบ
แต่ว่าคําพูดสุดท้ายของเด็กคนนั้น...
การยกโทษของนาง
ข้ารู้สึกว่าทางเดียวที่จะให้เกียรตินางคือต้องหนี
และพยายามเป็น ไม่รู้สิ...
มากกว่าแค่อาวุธ
มันคือสิ่งที่เราทุกคนพยายามเป็น
เจ้าเป็นมากกว่านั้น
อรุณสวัสดิ์
เช้าแล้ว เช้าแล้ว เช้าแล้ว
นี่คือเสียงปลุก ตื่นเร็ว ทุกคน
ทุกคน ตื่น
ได้เวลาทํางานแล้ว
เร็วเข้า เจ้าพวกขี้เกียจ ตื่น
เรามีเวลาไม่มาก
ผู้บัญชาการ หัวหน้าเทคนิคการแพทย์ติดต่อมาครับ
ต่อสายเข้ามา
- ปล่อยข้า - ผู้บัญชาการครับ
- ข้าว่าท่านควรลงมาที่นี่ - นี่มันก่อการกบฏ ข้าเป็นผู้บัญชาการยานนี้
ขอสาบานต่อเหล่าเทพ ข้าจะจับพวกเจ้าขึ้นศาลทหารให้หมด
สาบานได้ พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย ข้าไม่ต้องการพวกเจ้าคนไหนทั้งนั้น
- ท่านแค่ต้องลงมาที่นี่เดี๋ยวนี้ - กําลังไป
ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคนด้วยตัวเอง
ท่านนายพล ท่านยังไม่พร้อม
ข้ายังคงเป็นผู้บัญชาการยานนี้
จะยืนจ้องข้าทําไม ไอ้พวกขี้ขลาด
- นี่มันคือการกบฏ - ยินดีต้อนรับกลับมาครับ ท่าน
ท่านพร้อมจะกลับมาบัญชาการไหม
พร้อมแน่อยู่แล้ว ทีนี้ก็บอกให้พวกโง่นี่ปล่อยข้าซะที
ท่านครับ อย่างที่ข้าบอกไป
เราต้องทําตามระเบียบปฏิบัติ ก่อนจะให้ท่านกลับมาบัญชาการอีกครั้ง
ต้องมีการทดสอบเพื่อดูว่าจิตใจและ...
ข้าจะช่วยเจ้าประเมินเอง
ปลดสายสิ
เราอยู่ห่างจากเวลท์แค่ไหน
สองสามวันครับ
ท่านนายพล ข้าขอโทษเรื่องแผลเป็นที่เหลืออยู่
เพราะทีมแพทย์ที่ไร้ความสามารถนี้
ข้ามั่นใจว่าเรากําจัดมันได้
ไม่ต้อง
ปล่อยมันไว้
นางมอบแผลเป็นให้ข้า
เมื่อข้านําตัวนางไปให้บาลิซาเรียส
และร่างของนางอยู่ในโถงประชุมสภาสูง
ข้าจะเปิดอกของข้าให้เห็น
มันจะเป็นเครื่องหมายแสดงว่า
ข้าคือคนที่นําผู้ตีตรามาลงโทษ
และข้าคือผู้กอบกู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าประชาชน
การเก็บเกี่ยวไปถึงไหนแล้ว มีชาวบ้านประท้วงบ้างไหม
ไม่มีครับ
ทุกอย่างเป็นไปตามกําหนด
ข้าไม่เห็นเฟานุสหรือมาร์คัส ในรายงานของเจ้าเลย
พวกเขายุ่งอยู่กับการคุมชาวบ้านครับ
คอยคุมให้พวกเขาทํางานหนักขึ้น
ดีมาก
เราทํางานกันทั้งวันทั้งคืน
ธัญพืชทั้งหมดน่าจะถูกโม่เป็นแป้ง
ทันเวลาที่ท่านมาพอดี
เยี่ยมมาก พลทหาร
และถ้าชาวบ้านทําตามสัญญาได้
เราก็อาจผ่อนปรนได้บ้าง
สุนัขรับใช้พวกนี้ ไม่ควรได้รับการผ่อนปรนอะไรทั้งนั้น
อย่างนั้นรึ
เราจะได้เห็นกัน...
เมื่องานเสร็จเรียบร้อย
แด่ราชาผู้ถูกสังหาร
เห็นได้ชัดว่าเฟานุส มาร์คัส และลูกน้องที่เหลือตายแล้ว
ผู้ตีตราอยู่กับพวกนั้น
และดูท่าพลทหารหนุ่มของเราได้เลือกข้างแล้ว
ทุกคน ข้าขอให้...
ข้าขอต้อนรับสหายใหม่ของเรา
ข้าอยากมอบของขวัญเล็กน้อยที่ข้าทําเองให้
ข้ารู้ว่าพวกเจ้าทุกคน
มาจากที่ที่ร่ํารวยกว่าและล้ําหน้ากว่าที่นี่มาก
หวังว่าของขวัญที่เรียบง่ายจากข้า จะไม่เป็นการดูถูก
แต่ข้าทําด้วยความซาบซึ้งในบุญคุณ
ตอนแรกที่ข้าเห็นพวกเจ้าขี่ยูรากิเข้ามาในหมู่บ้าน
ข้ารู้สึกว่านายพลไททัสเป็นดั่งขุนเขา
มั่นคงแข็งแรง
ขอบคุณ
ทารัค
จิตวิญญาณของเจ้าไม่ยอมสยบให้ใคร
แต่เจ้ามีความสง่างามที่ไม่อาจปฏิเสธ
เหมือนกวางเอลก์หิมะนี้
ขอบคุณๆ
มิลิอัสผู้เยาว์วัย
ผู้โดดเด่นดั่งดวงอาทิตย์ส่องแสงมาบนใบหน้าเรา
ทําให้เรารู้สึกอบอุ่นและสบายใจ
แน่วแน่และจริงใจ
ขอบคุณ
เนเมซิส
ดุดันดั่งพายุที่มีสายฟ้าแลบ
แต่ก็มีสายฝนที่มอบชีวิตด้วย
นั่นคือที่มาของชีวิต
พายุคือมารดาของพวกเราทุกคน
ขอบคุณ
กุนนาร์
เจ้าคือหัวใจของเรา
เจ้ามอบความหวังให้เรา
สวยมาก ขอบใจ
ดูนี่สิ
และคอร่า
เจ้าคือหมาป่าผู้พิทักษ์ที่แยกเขี้ยวแหลมคม
เจ้าช่วยไม่ให้พวกเราถูกทําลายล้าง
เจ้าคือความแข็งแกร่งของพวกเราทุกคน
กินกันเถอะ
เจ้าไม่เป็นอะไรนะ
- โอเคใช่ไหม - อืม โอเค
ดื่ม
- เดน ทําท่านั้นอีกทีซิ - พร้อมนะ
นั่นแหละ
เอาละ
วันนี้เราจะเริ่มเตรียมการป้องกัน
เริ่มจากขนธัญพืชเข้ามาในหมู่บ้าน
พวกนั้นก็จะยิงเราจากวงโคจรไม่ได้ เพราะมีความเสี่ยงที่ธัญพืชจะเสียหาย
ส่วนอาวุธที่พวกจักรวรรดิทิ้งไว้
จะช่วยให้เราปักหลักสู้
เครื่องกดระเบิดพลังสูงแบบทะลวงเกราะ
- เครื่องมือสื่อสาร - ดี
เลือดคงล้างออกยาก แต่จะลองดู
ไม่เป็นไร แบบนั้นน่ะดีแล้ว ปล่อยไว้เถอะ เรามีอีกรึเปล่า
มีสิ
รวบรวมปืนไรเฟิลล่าสัตว์ทุกกระบอก
มีดทุกเล่ม
กระสุนทุกนัดในหมู่บ้าน
เราจะต้องขุดแนวป้องกัน เพื่อจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว
เอาละ
แอสทริด ขอดูฝีมือหน่อย
เดี๋ยว
หุบศอกเข้า
ลืมตาทั้งสองข้าง
เอาละ วันนี้เราจะฝึกพื้นฐาน การโจมตีและป้องกัน
เราได้เปลี่ยนเครื่องมือเพาะปลูกเป็นอาวุธ
สิ่งที่เราจะพยายามทําคือ...
แบบนั้นแหละ
ใช่
อย่างกับมืออาชีพ
เยี่ยม
ดีทีเดียว
มีพรสวรรค์นะเนี่ย
นี่
ไป
กลับลงไป
นั่นยานลําเลียงของคอร่า
สภาพแย่มากตอนข้าลากนางออกมา
อยู่ตรงนี้นานแล้วรึ
- สองฤดูกาล - ไปกันเถอะ
ยานของคอร่าที่เราเจอ ยังอยู่ในเทือกเขาทางตะวันออก
ถ้าเราช่วยกันออกแรง ก็น่าจะลากมันออกมาได้
มันอาจเป็นประโยชน์อย่างมาก
โอ้โฮ ยังใช้การได้
จับแน่นๆ นะ
- มีเท่าไร - มีปืนไรเฟิล 15...
แต่มีเท่าไรก็ไม่สําคัญหรอก
มีคนยิงเป็นกี่คน...
- ไอวาร์ไม่ควรมีอาวุธ - ข้าเห็นด้วย เห็นด้วยอย่างยิ่ง
งั้นเราจะลับคมมีดทั้งหมด
- เราแค่ต้องคิดให้ออกว่าอะไร... - ฟังนะๆ
ข้าก็ไม่อยากสารภาพผิดนักหรอก
ตอนนี้เรารู้ว่าแต่ละคนต้องทําอะไร
พวกเจ้าทุกคนมาที่นี่เพราะ ข้าอยากให้รู้ว่าเรากําลังสู้เคียงข้างใคร
ทุกคนต้องเผยความจริง
ข้าจะเริ่มก่อน
ซาราวู
เพื่อแสดงแสนยานุภาพ อุปราชบาลิซาเรียสส่งข้ากับยานของข้า
ไปบินร่อนอยู่เหนือรัฐสภาของซาราวู
พวกเขาจะได้ตัดสินใจถูกว่า ควรโหวตให้ตนเองเป็นอิสระ
จากอาณาจักรหรือไม่
แต่ผู้คนที่กล้าหาญของโลกนั้น โหวตเลือกอิสรภาพอย่างห้าวหาญ
และเพื่อเป็นการตอบโต้ ข้าได้รับคําสั่งให้ยิงรัฐสภา
ข้าปฏิเสธ แล้วยานของข้าก็ถูกยิงตกลงมา
ขณะที่คลานออกจากซากยาน
เราต่อสู้กับกองทัพมาเธอร์เวิลด์ จนไม่เหลือกระสุน
ข้ารู้ว่าทหารของข้าจะร่วมรบจนตาย
ข้าจึงยื่นข้อเสนอ
ข้ายอมมอบชีวิตข้า แลกกับชีวิตของทหาร
ข้าขอความเมตตาจากท่านอุปราช ขอให้เขาไว้ชีวิตพวกเขา
แต่อุปราชบาลิซาเรียสไม่รู้จักความเมตตา
เพื่อเป็นการลงโทษข้า ทหารของข้าถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาข้า
ข้าเป็นคนตัดสินใจ ท้าทายบาลิซาเรียสแต่เพียงผู้เดียว
จึงไม่มีวันไหนที่ข้าไม่คิดถึง เหล่าทหารที่ตายเพื่อข้า
การที่ข้ายอมแพ้กลับทรยศ ความกล้าหาญของพวกเขาและทําให้พวกเขาตาย
ไม่มีอีกแล้ว
ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้
วันนี้เจ้าควรเข้าใจข้อนี้ ก่อนตัดสินใจติดตามข้าวันพรุ่งนี้
ข้าไม่เคยสู้ในศึกอย่างที่กําลังจะเกิดขึ้นหรอกนะ
แต่ข้าเติบโตมาในที่ที่เหมือนที่นี่มาก
เมื่อยานต่างๆ ปรากฏบนท้องฟ้าเหนือโลกของข้า
ข้าหวังว่าผู้อาวุโสของเผ่า จะบอกว่าเราควรตอบโต้ยังไง
พวกเขายอมก้มหัว
ยอมจํานนและมอบทุกอย่างให้พวกนั้น เพราะกลัวเกินกว่าจะต่อสู้
พวกเขาพูดว่า "เราจะฝืน อํานาจของมาเธอร์เวิลด์ได้ยังไง"
คนที่อ่อนแอหรือแก่เกินกว่าจะทํางาน ล้วนถูกฆ่าตาย
พวกเราที่เหลือกระจัดกระจาย ไปตามค่ายใช้แรงงานต่างๆ ทั่วจักรวาล
ครอบครัวแตกแยก
ราวกับคนของข้าไม่เคยมีอยู่
ค่ายของข้าถูกปลดปล่อยโดยกลุ่มต่อต้าน
และข้าพบครอบครัวใหม่ ที่แสดงให้เห็นว่ายังมีหนทางอื่น
ฉะนั้น เมื่อเวลานั้นมาถึง...
ข้าจะสละชีวิตเพื่อปกป้องหมู่บ้านนี้ถ้าจําเป็น
ยืนหยัดและตายเพื่อสถานที่ที่เรียกว่าบ้าน
เป็นจุดจบอันทรงเกียรติเท่าที่คนคนหนึ่งจะหวังได้
ข้าเคยมีชีวิตที่ดีมาก่อน
เมื่อนานมาแล้ว...
ดูเหมือนนานมาก
เราเป็นหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ
กองทัพจักรวรรดิเข่นฆ่าทุกคนและทุกอย่าง
เราเป็นคนรักสงบ
แต่ก่อนหน้านั้นไม่ใช่
ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว
เราเคยเป็นนักรบ
ข้าไม่เคยฆ่าใครมาก่อน
ไม่เคยทําให้ใครหลั่งเลือด
จนกระทั่งข้าหลั่งเลือดตัวเอง
ความเจ็บปวดกลายเป็นความโกรธ
และความโกรธกลายเป็นความแค้น
แต่ความกระหายเลือดของบรรพบุรุษข้า ยังคงอยู่ในแขนกลโบราณนั่น
เลือดข้าได้ปลุกพวกเขาขึ้นมา
พวกเขาสอนวิธีต่อสู้ให้ข้า
และข้ากําเนิดขึ้นใหม่
ตั้งแต่วันนั้นมา
ข้าก็อยากแก้แค้นเท่านั้น
และใช่
ใช่ ข้าจะฆ่าพวกมัน
คนเราเลือกเกิดไม่ได้
และบังเอิญว่าพ่อแม่ข้าเป็นกษัตริย์และราชินี
บิดาข้า องค์กษัตริย์
ยืนกรานที่จะยื่นข้อเสนอ ให้กองทัพมาเธอร์เวิลด์ด้วยตัวเอง
และคําตอบของพวกมันคือคืนศพพ่อข้ามา พร้อมกับสัญญาว่าจะมารุกราน
แม่ข้าจึงบอกข้าว่า "เด็กผู้ชายไม่โตเป็นผู้ใหญ่
จนกว่าพ่อของตนจะตาย"
"แล้วเจ้าชายก็กลายเป็นกษัตริย์"
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ข้าร้องไห้
หลังจากนั้นไม่นาน พวกมันก็ยกทัพมาเต็มท้องฟ้า
และเพื่อศักดิ์ศรี แม่ข้าจึงไม่ยอมหนี
ข้าต้องการอยู่เพื่อปกป้องแม่
แต่ราชินีรู้ว่าต้องรักษา สายเลือดและบัลลังก์เอาไว้
ข้าสูญเสียแม่
และโลกของข้าในวันนั้น
ข้าลอบหนีออกจากดาว
โดยหลบอยู่ในยานขนผู้ลี้ภัย ที่มุ่งหน้าสู่ดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้ๆ
ข้าหนีเพื่อหน้าที่
เพื่อรักษาอาณาจักร และสายเลือดที่ไม่มีอยู่อีกต่อไป
ข้าถูกปล้นโอกาสที่จะปกป้องสิ่งเหล่านั้น
แต่พอกันที เมื่อเราเสร็จจากตรงนี้
ข้าจะไปที่นั่น
บ้าน
เพื่อชดใช้...
ที่เคยยึดมั่นในศักดิ์ศรีแบบผิดๆ
คอร่า
เรายังไม่ได้ฟังเจ้าเล่า เรื่องราวของเจ้าเป็นยังไง
ข้าเป็นเด็กกําพร้าเพราะสงคราม
ชีวิตที่มีวินัยแบบทหารเหมาะกับข้า
ข้าเป็นทหารบนยานที่เหมือนยานเนตรราชัน
ไม่เคยมีครอบครัว ข้าเคยเชื่อว่าข้าได้เจอแล้ว
จนกระทั่งข้ามาที่เวลท์
ที่นี่สอนให้ข้ารู้ว่า บ้านและครอบครัวจริงๆ เป็นยังไง
อยากจะเล่าอะไรเพิ่มอีกไหม
ไม่
แน่ใจนะ
น้ําจากตาน้ําเป็นยังไงบ้าง
อะไรนะ
หลายวันมานี้
ไททัสแกล้งทําเป็นดื่มเหล้า
เพราะเขาไม่อยากให้เรารู้ว่า เขาห่วงเรื่องการต่อสู้ที่กําลังจะเกิดขึ้น
เป็นน้ําจริงๆ
ความหลังลืมกันได้ยาก
ใช่แล้ว
สหาย
ข้าพูดได้เพียงว่า
ขอบคุณที่มาหมู่บ้านนี้
และมอบความหวังให้เรา
ขอบคุณ
ข้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรกับเราเมื่อสิ้นสุดวันพรุ่งนี้
ข้าทําได้เพียงภาวนา ขอให้อดีตเป็นภาระในใจเจ้าน้อยลง
พูดได้ดี เราขอดื่มให้
หมู่บ้านพร้อมแล้ว
ดี ไม่ว่าพวกมันส่งเจ้าหน้าที่ ลงมาเก็บธัญพืชมากน้อยแค่ไหน
เราก็จะสู้กับพวกมัน
ด้วยพละกําลังทั้งหมดในสนามรบ โดยไม่มีการปรานี
ไม่ไว้ชีวิตใครที่ย่างเท้า มาบนแผ่นดินเจ้าแม้แต่คนเดียว
แล้วยังไงต่อ
เจรจาการค้าขายเหรอ
เจ้าคิดว่าพวกนั้นจะฟังเหรอ
ข้าว่าฟัง
แต่เผื่อว่ามีอะไรผิดพลาด
เจ้าต้องทําให้ยานลําเลียงนั่นยังใช้ได้
และเอามันไปซ่อนแต่เช้ามืด
ได้
น้ํา
ถามจริง ไททัส
นายพลไททัสต่างหาก
- แน่ละ - เรียกให้มันถูก
สวัสดี เจมส์
คนสุดท้ายที่เรียกข้าแบบนั้น
คือผู้บังคับบัญชากองกําลังจักรกลคนก่อน
ขณะที่เขาตายในอ้อมแขนข้า
ข้าเสียใจด้วย
ไม่เป็นไร ข้าว่าชื่อนี้เพราะดี
มันทําให้ข้ารู้สึกอย่างอื่นนอกจากความสิ้นหวัง
คืองี้...
ข้าได้รับความทรงจําเกี่ยวกับโลกที่ข้าไม่เคยเห็น
ความจงรักภักดีต่อกษัตริย์ที่ข้าไม่อาจรับใช้
และความรักต่อเด็กที่ข้าช่วยไว้ไม่ได้
แต่เสียงของชื่อนั้นที่เจ้าเอ่ย
ทําให้ข้ารู้สึก แม้เพียงน้อยนิด...
ถึงเหตุผลที่ข้ายังดํารงอยู่
เพราะเหตุนั้นเจ้าจึงช่วยแซมเหรอ
ข้าก็ไม่แน่ใจ
ข้ารู้เพียงว่าแค่ข้าคิดว่านางเจ็บปวดหรือตาย
ก็ทําให้ใจที่ตายด้านของข้าเจ็บขึ้นมา
เจ้ากําลังเลือกข้าง เจมส์
เจ้ากับข้าคล้ายกัน เราถูกออกแบบมาให้ฆ่าคนแทนพวกเขา
แต่เข้าใจไว้นะ ฝันร้ายของพวกเขาคือ หากเจ้ากับข้าร่วมมือกันสู้
ไม่ใช่เพราะเราได้รับคําสั่งหรือถูกบงการ
แต่เราสู้เพื่อปกป้องบางอย่างที่เรารัก
เจ้าต้องรู้สิว่าเจ้าไม่มีทางชนะ
พร้อมหมดแล้ว
เดรดนอต
ทําให้เสร็จ ทําให้เสร็จ เร็วเข้า
เร็วๆ เร่งมือ
ทํางานให้เสร็จ แล้วเข้าประจําตําแหน่ง
กลบให้มิด
นี่เป็นการจัดรูปแบบใหม่
ธัญพืช
ดูสิ พวกมันเอาธัญพืชมาสุมอาคาร เราจะได้โจมตีไม่ได้
ส่วนตรงนั้นกับตรงนั้น เอามาสุมเป็นที่กําบังเพื่อยิงพวกเรา
ฉลาด
ไม่ใช่แผนของชาวไร่แน่ๆ
ดูเหมือนว่านายพลไททัส ไม่ได้เมาจนสูญเสียไหวพริบ
ดูสิครับ
เครื่องจับภาพด้วยอุณหภูมิ แสดงให้เห็นว่ามีกลุ่มคนอยู่ในลองเฮาส์
ที่ด้านบนของหมู่บ้าน
แน่นอนว่าคือผู้หญิงและเด็ก
ดี เราจะพยายาม ไม่ให้เกิดการต่อสู้รุนแรงในหมู่บ้าน
ขณะที่ข้าเจรจาต่อรอง เราจะส่งคริปเทอา
ไปจับพวกผู้หญิงและเด็ก
เราจะส่งกองกําลังเล็กๆ ไปเผื่อไว้ก่อน
แต่คงไม่ต้องใช้ เมื่อพวกมันเห็น พวกที่เปราะบางที่สุดโดนมีดจ่อคอหอย
เราจะได้เห็นว่าพวกมันคิดจะสู้แค่ไหน
ทุกคนเข้าข้างในเดี๋ยวนี้
- เร็วเข้า ทุกคน เร็วๆ - ไปกัน เร็วเข้า
เข้าข้างใน ไปเร็ว ให้ไว
ไม่ต้อนรับเข้าหมู่บ้านรึ
อ้อมกอดอันอบอุ่นอยู่ไหนล่ะ
ข้าไม่เคยได้รับแม้แต่เบียร์สักถ้วย
อาร์เธเลส
บอกมาซิว่าเราพยายามจะทําอะไร
ก็เหมือนกับคราวก่อนที่เราเจอกัน
ข้าฆ่าเจ้า
ใช่
เป็นเกียรติยิ่งนัก
แผลเป็น จากฝีมือผู้ตีตรา
วันนี้ไม่จําเป็นต้องมีการเสียเลือดเนื้อ
ข้าจะให้โอกาสเจ้าหลีกเลี่ยงการเข่นฆ่า
เจ้าก็รู้ว่าท่านอุปราชบาลิซาเรียสจะให้อะไรข้า
เมื่อข้านําเจ้าไปคุกเข่าต่อหน้าได้
เจ้าคงอยากได้ตําแหน่งในสภาสูงล่ะสิ
มันคือสิ่งที่ข้าควรได้
ถ้าเช่นนั้น เอาธัญพืชที่เจ้าต้องการ ไปเลี้ยงคนของเจ้า
ระหว่างเดินทางกลับไปมาเธอร์เวิลด์
ไม่ขาดไม่เกิน
ไปโดยไม่ทําร้ายชาวบ้าน
รายงานบาลิซาเรียสว่า นักรบที่เจ้าเสาะหาหนีการจับกุมไป
และข้าไม่ควรเอาอะไรไปงั้นสิ
ไม่เลยสินะ
เจ้าเอาชีวิตพวกเจ้าไปไง
นี่คือทางเลือกของเจ้า
ยอมรับความอัปยศและถูกลดตําแหน่ง ไม่งั้นหัวเจ้าได้หลุดจากบ่าแน่
ยานเจ้าจะได้เป็นหลุมฝังศพเจ้า
ครอบครัวพวกเจ้า และชาวมาเธอร์เวิลด์จะได้รับรู้ว่า
เจ้าถูกชาวนาแห่งเวลท์ฆ่า
ข้าได้รับมอบหมาย ให้นําเกียรติยศมาสู่มาเธอร์เวิลด์
ข้าตั้งใจจะทําหน้าที่ให้สําเร็จ
สิ่งที่น่าขันที่สุดในบรรดาเรื่องทั้งหมดนี้
คือเจ้าคิดว่าเจ้ามีอํานาจต่อรอง ซึ่งเจ้าไม่มี
เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้เหรอว่าเจ้าซ่อนผู้หญิงกับเด็กไว้
ขณะที่เจ้ายืนคุยกับข้า แผนของเจ้าก็ล้มเหลวแล้ว
นอกเสียจากว่าเราจะตกลงอย่างอื่นกันได้
ข้าอาจเอาธัญพืชที่เจ้าเสนอไป
ข้าอาจทําตามที่เจ้าขอ ไปโดยไว้ชีวิตชาวบ้าน
แต่มีข้อแม้หนึ่งในข้อตกลงนี้
ข้อแม้นั้นคือเจ้า
แน่นอนว่าจักรวรรดิจะพอใจ ที่ได้ตัวสมาชิกคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้า
แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนที่ท่านอุปราชผู้ทรงเกียรติ
ต้องการมากที่สุดก็คือเจ้า
อาร์เธเลส
นั่นคือทางเลือกของเจ้า
อาร์เธเลส ยอมจํานนซะ
แล้วข้าจะไว้ชีวิตชาวบ้าน
แต่ถ้าเจ้าปฏิเสธ
คนเหล่านั้นที่หมู่บ้านนี้รักมาก
คนแก่ เด็กๆ
ที่หลบอยู่ที่ลองเฮาส์ในขณะนี้
จะถูกฆ่าโดยคนของข้าที่กําลังไปที่นั่น
ในอาคารที่สวยงามนั้น ยังเปื้อนเลือดไม่พออีกเหรอ
เจ้าพร้อมจะให้เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นเพราะเจ้าเหรอ
ถึงเวลาแล้ว อาร์เธเลส
อะไร
คอร่า
คอร่า เจ้าจะทําอะไร
นึกแล้วเชียว
บอกลาเพื่อนของเจ้าซะสิ
พ่อของเจ้ารออยู่
คอร่า มองหน้าข้า
เกิดอะไรขึ้น
ข้าขอโทษ
ข้าจะไม่ยอมให้คนที่นี่ตายเพราะข้า
ข้ารู้ดีว่ากําลังทําอะไร
เขาโกหกเจ้า
- ปล่อยข้าไปเถอะ ปล่อยข้าไป - ไม่
ไม่นะ ไม่
ไม่
- ไม่ ไม่ - มาเร็ว
ไปเร็ว
เร็วเข้า คอร่า เราต้องพาเจ้าไปที่ยานนั่น
มาเร็ว เจ้าคือโอกาสเดียวของเรา
ไปกันเลย
ขึ้นไป ไป
- ลุกขึ้น ทหาร - ข้าลุกไม่ไหว
ไปได้แล้ว
ไปข้างหน้า
เอเอ-77 ออกมาจากตรงนั้นทันที
เราต้องบินขึ้นเดี๋ยวนี้
เอาปืนใหญ่มา
ตายละวา
- ไป - เร็วเข้า
รอก่อน
ระวังทางขวา
เรียบร้อย ยิงได้
ไปได้แล้ว
จับไว้นะ
ทางนั้น
เราจะแฝงเข้าไปในฝูงบิน
พอข้าให้สัญญาณ ก็จุดควันเลย
แม่เจ้าโว้ย
คอร่า เจ้าแน่ใจนะ
จุด จุดเดี๋ยวนี้
ขอจอด
ยานลํานั้นเสียหายนี่
เรามีทหารบาดเจ็บ
อุปกรณ์ในยานไม่ตอบสนอง
ช่วยควบคุมยานให้ด้วย
เราจะช่วยเอง ทหาร ข้าจะให้เจ้าลงจอดในโรงจอดหลัก
เพื่อซ่อมยานและช่วยคนบาดเจ็บ
ถึงเวลาปกป้องทุกอย่างที่เจ้ารัก
ปกป้องบ้านของเจ้า
ปกป้องกันและกัน และไม่ปรานีพวกมัน
เพื่อซินดรี
เราปล่อยให้ไททัสและคนอื่นๆ สู้ตามลําพังไม่ได้
พวกเจ้าพร้อมไหม
สู้จนตัวตาย
พวกที่ต้องตายคือศัตรูของเรา
ท่านนายพล ป่านนี้พวกคริปเทอา คงจับพวกผู้หญิงและเด็กได้แล้ว
เรายังรอฟังความคืบหน้าอยู่
มีทหารอยู่ในยานคนหนึ่ง
ได้ยินข้าไหม นี่ เป็นอะไรไหม
ข้าจะพยายามขยับเจ้านะ
ข้าช่วยเอง ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไรแล้ว - สลบไปสองคน
เอาเปลมา
วางบนเปล เอาละ เร็วเข้า พาเขาไป
เจ้ายกไหล่ เอาละ ข้ายกขา
ยกแขนขึ้น เอาละนะ
เอาละ ไปกัน เอาละ แจ้งทางนู้น
มีแผลสะเก็ดระเบิดอยู่บ้าง ทหารดูจะมีแผลเล็กๆ จากกระสุน
อีกสองนาทีไปถึง ตรวจดูลิฟต์ด้วย
ไปกันเร็ว
ไม่
ไม่เป็นไรนะ
เจ้าทําดีแล้ว
ไปกัน
ช่วยถอดหมวกเขาที ประคองคอไว้
แปลกจัง ไม่เห็นมีแผลเลย
คนนั้นล่ะ อาการคงที่ไหม
ชีพจรเต้นเร็วขึ้น
ไม่เห็นบาดแผลเหมือนกัน แต่มีเลือดเล็กน้อย
- อาจจะอยู่ใต้เสื้อเกราะ - ถอดหน้ากากออก มีอยู่หนึ่งแผล
ตรวจชีพจร
คนนี้ชีพจรเต้นช้ามาก
เดี๋ยวนะ นั่นมัน...
ส่งระเบิดมาให้ข้า
- ระเบิด - เดี๋ยวนะ
เจ้ากลับไปที่ยานและสตาร์ทเครื่องไว้
เรามีเวลาไม่มากที่จะออกจากที่นี่ก่อนแผนแตก
โอเค
ข้าจะรอเจ้านะ
- สุดทางนี้มีลิฟต์ - โอเค รีบมาล่ะ
เจ้าหน้าที่ทุกคน เฝ้าระวัง
รับทราบ กําลังเล็ง...
มีผู้บุกรุก ย้ํา มีผู้บุกรุก
กําลังเสริมกําลังไป ผู้บุกรุกมีลักษณะยังไง มากันกี่คน
มีการยิงกัน มีทหารถูกยิง
เป็นผู้หญิง บอกได้เลย...
เป็นอะไรนะ มีอะไร
เกิดเรื่องในห้องเครื่องครับ
เขาบอกว่ามีผู้หญิงลอบเข้ามาในยาน
อาร์เธเลส
อาร์เธเลสอยู่บนยานนี้
เป็นไปไม่ได้
ไม่ นางนั่นแหละ
นางมาหาเราเอง
เหมาะเลย
บอกทุกหน่วย ข้าต้องการให้จับนางทันที
แคสเซียส
ยิงถล่มหมู่บ้านได้
ท่านครับ แล้วธัญพืชล่ะ
ตอนนี้ธัญพืชไม่จําเป็นแล้ว
ผู้ตีตรามาหาเราแล้ว
แต่เรามีทหารอยู่ในหมู่บ้าน
ใช่ จะได้มีคนที่ต้องเลี้ยงน้อยลงไง
ทันทีที่เราได้ตัวผู้ตีตรา เราจะตรงกลับไปมาเธอร์เวิลด์
ไม่จําเป็นต้องใช้ธัญพืชแล้ว จริงไหม
ทําลายมันซะ
ได้ยินท่านนายพลสั่งแล้วนี่ ชาร์จปืนใหญ่
หน่วยปืนใหญ่
- ครับ - เล็งไปที่หมู่บ้าน
ชาร์จปืนใหญ่
ได้เลยครับ
เราได้รับคําสั่งให้โจมตีพื้นผิว
ท่านครับ เราติดต่อห้องเครื่องไม่ได้
- นางอยู่ไหน - เรากําลังหาครับ
นางกําลังเคลื่อนที่จากชั้นย่อยสามไปสี่
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกคน ไปรายงานตัวที่ห้องเครื่อง
แจ้งความคืบหน้ามาเดี๋ยวนี้
ท่าน
ผู้หมวด สวัสดี
ผู้บังคับบัญชาทุกคน รายงานจํานวนลูกน้องให้ศูนย์ทราบ
- หน้าเดิน หน้าเดิน - ไปกันเลย
ไม่
- ข้าไปเอง - ไปเลยๆ
โดนยิงไหม เป็นอะไรรึเปล่า มาเร็ว
ข้านึกว่าการได้ตายในสนามรบ คือสิ่งที่ข้าต้องการที่สุด
ได้ต่อสู้เพื่ออะไรบางอย่าง
ข้าว่าข้าคิดผิด
ข้าว่าข้ายังไม่อยากตาย
แต่ถ้าต้องตาย...
เราจะตายด้วยกัน
มาเถอะ
คอร่า คอร่า เจ้าอยู่ไหน
สตาร์ทเครื่องแล้ว ข้ารอเจ้าอยู่
เราจะไม่มีเวลาแล้ว
ใกล้จะไปถึงแล้ว
โอเค ดี
เจ้าหน้าที่ทุกคนเฝ้าระวัง เรามีนักโทษหลบหนีอยู่บนยาน
อาร์เธเลส
ข้าควรขอบคุณเจ้านะ ที่เจ้าไม่ยอมแพ้ตามที่ข้าเสนอ
ข้าฆ่าเจ้าในการต่อสู้จะเป็นเรื่องเล่าที่ดีกว่า
เจ้าเก่งนะที่มาได้ไกลขนาดนี้
เก่งกว่าที่ข้าคาดคิดเยอะ
เก่งกว่าที่จะคาดหวังจากบรรดาชาวไร่มากเลย
ใช่
พบเป้าหมายแล้ว
เราล็อกเป้าไว้ที่หมู่บ้านแล้ว
ยืนยัน
ท่านครับ
อะไร
ปืนชาร์จเสร็จ พร้อมยิงแล้ว
โอ้ ไม่นะ
ยิงได้เลย
ฝีมือคอร่า
ฆ่านางซะ
ไม่นะ ไม่
คอร่า คอร่า
มานี่
ลืมตาสิ ลืมตาขึ้นมา
มองข้า
เข้าไป
เร็วเข้า
นี่ๆ มานี่ๆ
มาตรงนี้
รอเดี๋ยว โอเค
นี่ อยู่กับข้าก่อน
อยู่กับข้านะ อยู่กับข้า
ข้าขอแค่นี้ไม่ได้เหรอ
- อยู่กับข้านะ ได้โปรด - ไม่ ไม่เป็นไร
ดูสิว่าเจ้าทําอะไรลงไป
เจ้าช่วยพวกเราไว้
พวกเราทุกคน
นี่
ข้ารักเจ้านะ
ได้โปรด
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนยังไง
และข้ารักเจ้า
ได้โปรด
ดูสิ
จัดรูปแบบฝูงบินรอบยานข้า
ได้ ผู้บัญชาการ รับทราบ
เล็งไปที่ยานลําเลียงพวกนั้น
ได้ ผู้บัญชาการ รับทราบ
ฝูงบินภูผาดํา กําจัดยานรบพวกนั้น
ไททัส ไชโย
ไชโย
ดูสิ เดฟร่า บลัดแอ็กซ์ ฝูงบินรบกบฏทั้งฝูงเลย
มันจบแล้วจริงๆ มัน...
ไม่
ข้ารักเจ้านะ
ข้ารักเจ้า
พวกเขามาจากโลกอื่น เพื่อสู้เพื่อพวกเรา
เพื่อตายเพื่อพวกเรา
ขอให้พวกเขาไปสู่สุคติ
ทางเดียวที่เราจะยกย่องพวกเขาได้
ด้วยการจดจําชื่อของพวกเขา...
เมื่อเราเก็บเกี่ยวครั้งหน้า
ไม่ว่าจะหนึ่งฤดูหรือร้อยฤดูนับจากนี้
และตลอดไป
ตลอดไป
ทุกคน ทําความเคารพผู้ที่จากไป
เจ้าเคารพน้องชายข้ากับความกล้าหาญของเขา
อย่าพูดถึงข้า เมื่อพูดถึงเกียรติและความกล้า
ข้าโกหกเจ้า
โกหกทุกคน
ไททัส
ข้ารู้ เด็กน้อย
ข้ารู้
ท่านรู้รึว่าข้าคืออาร์เธเลส
ลูกบุญธรรมของอุปราชบาลิซาเรียส
ผู้ลอบสังหารเจ้าหญิงอิซซ่า
ข้ารู้จักชื่อของเจ้า ใช่
แต่เจ้าไม่ใช่มือลอบสังหาร...
เพราะเจ้าหญิงยังไม่ตาย
เจ้านึกว่าเจ้าหญิงจะถูกฆ่าง่ายๆ งั้นรึ
ไม่ เจ้าหญิงอยู่เหนือความตาย
งั้นข้าต้องทํายังไง
ตอนนี้เจ้ามีเหตุผลแล้วไม่ใช่รึ
ตามหาพระองค์เพื่อสู้ต่อ
ถ้าเจ้าเลือกที่จะสู้
ข้าจะยืนอยู่ข้างเจ้า
พวกเราทุกคน
รวมถึงข้าด้วย
ถ้าข้าพอจะช่วยอะไรได้...
ข้ามีสิ่งนี้
เจ้าอยากร่วมสู้กับเราไหม หุ่นยนต์ ช่วยตามหาเจ้าหญิงที่หายไป
ถ้าสิ่งที่เจ้าพูดมาเป็นเรื่องจริง และเจ้าหญิงยังมีชีวิตอยู่
ข้าก็ไม่มีทางเลือก
ข้ารับใช้สายเลือดของราชาผู้ถูกสังหาร ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่จะได้สู้
ตามหาพระองค์เพื่อสู้ต่อ
คําบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช