Ang nakaraan sa Bosch: Legacy...
- Ano'ng emergency? - May problema tayo.
- Kinuha ng mga Feds ang kasong Wakefield. - Bwisit.
- Mga digital file, email, recording. - Walang mga kopya?
Nag-iisa lang.
Ginagawa ko ang pahayag ko bilang biktima. Bakit ko ginagawa ito?
Makakabuti dapat sa iyo 'yan.
Gusto ko lang magsimula ulit.
Patay na si James Allen.
Matrabaho ang alibi ni David.
May DNA pa.
Hindi ako lasing. Hindi ako baldado.
- Tinatanggihan mo ang pagsusuri? - Talagang tinatanggihan ko.
Ilagay mo sa likod ang mga kamay mo.
Iniimbestigahan namin ang pagpatay. Si Deputy Harrick, kasamahan namin.
Naiintindihan ko.
Iba ang pakilala mo para makapasok.
Hindi. Pumunta ako para tingnan ang ibinebentang bahay.
Lumabag ka ulit, may mga kahihinatnan.
Mahalaga ito. Inosente ang tao namin, malaya pa ang totoong pumatay.
Bakit mo naisip na nakarelo ang babae?
Mamahaling lalagyan ng relo, linya ng tan sa kaliwang pulso niya.
Napakagaling na pang-Sherlock 'yan.
Napakagaling.
Sa susunod na 24 na oras, bawal ang alak, lip balm, paghalik at mga straw.
Dr. Schubert, ano'ng gagawin ko kung wala ka?
Tumawag ng ibang doktor, sa palagay ko.
Sabi mo katapusan ng linggo.
Oo, nagbago ang isip ko.
- Kulang. - Ilan ang kulang?
Kalahati.
- May dalawa akong tawag bukas. - Damihan mo pa.
- Bakit? - Ito na ngayon ang interes.
Araw-araw.
Ano ba naman? Madaya 'yan.
Madaya?
Magaling na konsepto.
Katapusan ng linggo man lang?
Sa makalawa, gago. Tumatakbo ang oras.
GUSTO NI MAMA ANG MGA PUTING BULAKLAK MAMAYANG GABI
Bwisit.
Matthew, saluhan mo kami.
Oorderan kita ng drink.
Iniimbestigahan daw nila ang isang kasong domestikong terorismo.
Ipinakita sa akin ang schematic. Akala ko masusuka ako.
Sabi ko 'di ko alam kung ano iyon o kung ano'ng sinasabi nila.
Maling pagpili, pagsisinungaling sa isang pederal na ahente.
- Mananahimik o abogado, pero 'wag aamin. - Alam ko.
- Oo. - Bakit hindi mo ako tinawagan?
Natakot ako. Sabi nila, alam nilang nagsisinungaling ako.
- May pruweba sila. - Nanloloko sila.
Nataranta ako.
Simula nang baguhin ko ang kwento ko, sangkot na ako.
Ano'ng sabi mo sa kanila tungkol sa schematic?
Na blueprint iyon para sa isang shipping container.
Tinanong ka ba nila kung saan mo nakuha 'yon?
Sabi ko binigay mo sa 'kin 'yon.
Ipinasaliksik mo sa akin.
Patawad talaga.
Tinanong ba nila ang cell phone ni Simon?
Sabi ko, na-download ang schematic mula sa telepono ni Wakefield
pero hindi ko alam kung totoo 'yon.
At na wala akong alam kung nasaan ang telepono ngayon.
Na totoo naman.
- 'Yan na ba lahat? - May dalawa raw akong pagpipilian.
Makipagtulungan o maaresto dahil sa pagsisinungaling.
Malinaw na hindi ka inaresto.
Sisante na ba ako?
Ipapaalam ko sa 'yo.
Sa ngayon, babalitaan mo kami
ng lahat ng pakikipag-usap mo sa mga kaibigan mong pederal.
Anumang magagawa ko.
'Wag ka nang magsisinungaling sa 'kin.
- May tiwala ka sa kanya? - Wala.
Ano?
Hinihiling ng opisina ng DA na alisin ka sa kaso.
'Yung kalokohang ginawa mo sa bahay ni Harrick.
May nakatakdang pagdinig bukas ng umaga.
Kalat na ang balita. Dalawang dosenang text...
Siyam na voicemail.
- 'Di mo ba titingnan? - Alam ko na.
Lahat ng mga pulis. Mamatay, tarantado at kung anu-ano pa.
Mga salitang gan'on.
Kumusta ang Bounce Back mo?
Gawa ito sa pollen ng bubuyog.
Kumusta ang Forlorn Dragon mo?
Hindi talaga malungkot.
- Kumplikado? - Sakto lang ang kumplikasyon.
Parang ang buhay mo.
- Kung gusto mo talagang malaman... - 'Di na kailangan.
...nakipaghiwalay ako sa isang lalaki noong isang taon.
- Nasira ko raw ang buhay niya. - Kaya gusto niyang sirain ka rin.
Nagtatrabaho siya sa isang kumpanya ng gamot.
Na-hack niya ang mga record ng pamilya ko at nanakot na ilalagay ang mga iyon online
na magiging problema sa pera.
Sinubukan mong i-hack ang kanya?
Masyado siyang magaling.
'Di talaga ako hacker. Sinusulat ko lang ang tungkol doon.
Alam mo, sinisira nito ang napakagandang gabi.
'Di mo problema 'to. Uminom pa tayo.
Tinikman natin ang mga euphoric, tikman naman natin ang mga aphrodisiac?
- Huwag tayong magmadali. - Sige.
- Isa pang Forlorn Dragon? - Kung Behind the Times kaya?
Parang sakto.
Ano'ng order n'yo?
Dalawahin mo na.
Sige po.
Gusto ko ng lalaking may plano.
Salamat sa pakikinig. Ito ang The Hack.
Sa susunod, kasama natin ang dalubhasang hacker na kilala bilang "Walang Mukha",
handang sagutin lahat ng mga tanong ko.
Ako ang mapagmahal n'yong host, si Jade Quinn, tandaang kapag nakikinig...
Kailangan kitang balaan tungkol sa isang bagay.
Ano na namang ginawa mo?
- Nakipag-away ako sa asawa ni Lexi. - Baka walang katapusan 'yan.
Oo, patawad.
Kailan ka nga ulit magreretiro?
- 'Pag tumigil nang magpatayan ang mga tao. - Makatwiran naman 'yan.
Hindi ko kayang makipagtalo d'yan. Gusto ko pero hindi ko kaya.
- Ayos ka lang ba? - Ang opisina 'yon ng DA.
- 'Yong pahayag mo? - Kailangan ko nang umalis.
Salamat sa kape.
Your Honor, hindi talaga gustong bilhin ni Harry Bosch ang bahay ni Harrick.
Dapat siyang pagbawalan sa kasong ito
at dapat 'di isama ang anumang ebidensyang nakuha niya.
Counselor.
Your Honor, nasaan ang krimen?
Ginamit ni Bosch ang pangalan niya.
Humanap siya ng lehitimong paraan para makapasok sa bahay.
Tama si Miss Chandler.
Hindi aalisin ang anumang ebidensyang nakuha ni Bosch
at walang anumang parusang ipapataw laban sa kanya.
Mag-uusap kami ngayon ng counsel sa chambers.
Emmitt. Mula pa sa Hukuman.
Karapat-dapat ituloy ang kasong ito.
Kumusta ang pakikipagkasundo sa plea?
- Walang gan'on. - Bakit naman?
Kailangan ng pampublikong pagdinig sa brutal na pagpatay sa lingkod-bayan.
Kailangan ng nasasakdal ang katarungang hinihingi ng karumal-dumal na krimeng ito.
Wala akong nakikitang media sa kwarto, Emmitt. Tama na ang pagkamadamdamin.
Your Honor, dapat mapakinggan ang kliyente ko sa hukuman.
Prangkahan tayong mag-usap dito.
Alam nating lahat na tapos na ang kasong ito para sa prosekusyon.
- Your Honor, buong paggalang... - Gusto ko iyang alisin sa mga nakabinbin.
Mag-usap na kayo.
Pwedeng tingnan ang second degree murder, 15 hanggang habambuhay, may parol.
Mapagbigay na 'yan sa ganitong pangyayari.
Walang mapagbigay na kasunduan para sa inosente.
Ano'ng sabi ko sa pagkamadamdamin?
Sasabihin ko ang alok sa kliyente ko.
Sabihin mong tanggapin n'ya.
Tatalakayin namin at papayuhan ko siya ng pinakamabuti kong opinyon.
Gusto ko ng sagot sa katapusan ng linggo.
- Ano 'to? - Mga tala sa telepono ni Lexi Parks.
Mahirap 'yan.
Mahahalaga ang mga detalye.
Ano'ng hinahanap ko?
Gusto kong malaman kung may kinausap siya tungkol sa relo.
Kumikinang na bagay. Kailan mo agad ito kailangan?
Agad. Pinakauna. Isantabi ang iba pa.
May pribadong buhay ang iba sa atin, alam mo?
Gaano ba ako kaawa-awa sa tingin mo?
Sinasagot ng tanong ang sarili nito.
Naroon na ang eroplano nang 30 minuto.
Sige. Oo. Uy, sandali.
Maddie, may babaeng taga-opisina ng DA na narito para kausapin ka.
Iniwan ko siya sa kwarto ng CRU.
Salamat, Mank.
Madeline Bosch, DDA Anna Keiser. Nakikipag-usap sa biktimang saksi.
- Sinusubukan kitang tawagan. - Naging abala ako.
Tungkol ba ito sa pahayag ko?
Gusto kitang kausapin.
Pwede kang gumawa ng pahayag o hindi.
O pwede kang sumulat ng babasahin ko sa hukuman.
Nakita kong nagbibigay ng katapusan ang prosesong ito sa maraming biktima.
Desisyon mo 'yan.
Ayos lang sa amin kung anuman ang desisyon mo. Susuportahan ka namin.
Sa tingin ko, kung makakarinig ang hukom mula sa iyo,
malaki ang magagawa n'on para masigurong makuha n'ya ang pinakamatinding sentensya.
Umaasa akong makakapunta ka sa pagdinig.
Malaki ang mensahe ng presensya mo.
- Pupunta ang ibang mga biktima. - Hindi ako biktima.
Paumanhin?
Sila ang totoo n'yang mga biktima, di ako.
Ayaw ko lang na kalimutan n'yo sila.
Hindi namin kakalimutan. Pangako.
- Alam naming malaking bagay 'to. - Dapat akong maghanda sa trabaho.
Ipaalam mo lang sa amin.
Kumusta ka?
Bosch, ayos ka lang?
Patawad. Naguluhan lang.
Ang pahayag mo?
- Medyo naipit ako. - Gusto mong pag-usapan 'yan?
Ayaw ko 'tong pag-usapan.
Sige. Mag-usap tayo ng kahit ano.
'Wag kang mag-alala, wala akong sasabihin tungkol sa papa mo.
'Yong "masamang" bagay.
Kasasabi mo lang.
Sobrang sarap nito. Salamat.
Pinakinggan ko ang podcast mo.
Ano sa tingin mo?
Nagustuhan ko 'yon.
Iyon lang?
Hindi mo sinabing kawili-wili. Ayaw kong sinasabi ng mga taong, "Kawili-wili 'yon."
- Kailangan ko pang makarinig nang marami. - Bwisit ka.
Di ako mahilig sa mga podcast.
Ano'ng handle mo noong bata ka? Parang batang hacker?
- A-Plus. - A-Plus?
Na-hack mo ang paaralan mo, binago ang mga marka.
'Yong sa mga kaibigan ko lang. 'Yon ang rurok ng karera ko.
- Nahuli? - Pinatalsik.
May itatanong ako sa 'yo.
Sino ka bago ka naging si RicoSpider?
Mo lang.
"Mo-Lang"? Parang "mulang"?
Hindi "Mo-Lang". Mo lang.
Sino ang una?
- Maurice ang tawag sa akin ng mama ko. - Maurice?
Maurice. Magandang pangalan para sa poging lalaki.
Matutulungan kita.
- Tulungan akong ano? - I-hack sa server ng PharmaWell.
Natutuwa ako, pero 'wag mong subukan.
- Imposible 'yon. - Tiningnan mo na?
Walang pasukan sa paligid ng network.
- Wala talaga. - Naroon ka dapat sa lugar.
Kumpanya ng gamot ang PharmaWell.
- Oo, naiintindihan ko 'yan sa pangalan. - Mahigpit ang seguridad.
Mga checkpoint, akses ng susing card, mga camera.
Mahilig ako sa pagsubok.
- Ano? - Mapanganib.
Oo lang tayo nang oo, hingi lang siya nang hingi ng mga pabor.
- May ilang minuto lang kami. - Salamat sa pagpapatingin sa akin.
Nakita ko ang record ni James Allen.
Pitong taong mga pag-aresto tapos biglang wala, tatlong taon na.
Ano'ng hula n'yo?
- Duda akong nagretiro s'ya. - Sinumbong?
- Walang kopyang dokumentasyon... - Wala, sigurado.
May nagbabantay na anghel malamang.
Nakuha n'yo ang mga pangalan ng mga huling umaresto?
Nakuha ang mga booking number. Hinihintay ang mga ulat.
- Kapag nalaman n'yo, ipaalam n'yo sa 'kin. - Syempre.
Dito siya tinapon?
Sa labas ng Vine at Eleanor.
Walang mga galos, walang tama sa mga kamay, walang sirang mga kuko.
May senyales ng paggapos?
- Wala. - Di pala nilabanan ni Allen ang alambre.
Grok, lalagyan ng condom na pang-industriya ang laki.
Hindi pa tapos.
Tiningnan namin ang kwarto. Walang kalaman-laman.
May naglinis ng mga gamit niya pagkamatay niya.
Baka ang bantay na anghel niya. Salamat.
Pribadong imbestigador.
Ang pagpatay sa eskinita? Dalawang linggo na ang nakalipas?
- May narinig ka, may nakita ka ba? - Wala. Napakatahimik nila.
Ba't mo sinabing "nila"?
Ricardo. Ang apo ko. Sasabihin niya.
- Pulis ka? - Hindi, pribadong imbestigador.
Tinatrabaho ko ang pagpatay sa eskinita.
- May nakita ka noong gabing 'yon? - Nasa kama ako.
- Narinig kong tinapon nila ang katawan. - Ano'ng tunog n'on?
Bumukas at sumara ang mga pinto ng kotse
tapos isinara ang trunk nang malakas tapos mga pinto ulit.
- Dalawang pinto? - Bang, bang 'yon.
- Naaalala mo kung anong oras 'yon? - Gabi na.
Kinabukasan, nasa eskinita ang mga pulis.
- May narinig ka pang iba? - Ang makina lang.
Malakas, dumadagundong, parang mababang sasakyan 'yon.
Inilipat ang katawan ni Allen sa eskinita nang walang mga galos,
ibig sabihin, binuhat siya, hindi kinaladkad.
Walang tama sa mga kamay o kuko.
Wala pala s'yang malay nang sinakal s'ya?
Dapat. Kundi, may mga senyales sana ng panlalaban.
Dalawang pares ng mga kamay na bumuhat sa katawan sa trunk.
May nakarinig ng pagsara ng trunk at dalawang pinto ng kotse
- noong gabing tinapon ang katawan. - Gusto ko 'yan. Dalawang mamamatay-tao.
Ang pumatay kay Lexi Parks at nagpain kay David Foster.
Huling bagay.
Ipasuri mo sa DNA analyst mo ang CTE.
Ano'ng iniisip mo?
Maliit ang tsansa,
pero dapat ipaliwanag kung bakit nasa pinangyarihan ang DNA ng kliyente natin.
Walang nagsabi sa 'kin tungkol dito.
Doon lang ako sa itinalaga sa 'kin.
- Departamento ng sunog ang nagsusuri nito. - Pinahintulutan kaming gawin 'to.
May bayaw yatang kumumbinsi sa lungsod
na makakatipid ito sa mga subcontractor.
Dapat kitang samahan sa buong gusali.
Ikaw ang bahala.
- Pinalitan ang motor sa jockey pump? - Noong isang taon.
Di magandang masyadong gamit na sa main line.
Babantayan ko 'yon.
Babaguhin mo 'yon?
Titingnan ko ang mararating ko.
Karamihan di nahuhuli 'yon. Minsan tuloy lang ako sa paglakad.
Di sa pagbabantay ko.
Mabuting tao.
Saan ang susunod?
Simulan natin sa itaas na palapag at suyurin natin pababa.
PharmaWell kung ganoon.
- May mga anak ka? - Wala. Diborsyado.
- Ikaw? - Balang-araw.
May apat na anak ang kapatid ko.
Tingnan mo 'to.
- Cute. - 'Di ba?
Kambal ang mga bunso.
Masigla ang bahay na 'yan.
Sabi ko sa kapatid ko, "Kailangan mo ng pang-birth control".
Ibig sabihin, mas maaga sana naming naipanalo ang laro.
Totoo.
Kung di mo maiingatan ang football, itigil na.
TELECOM/ KWARTONG IT
Oo. Di katanggap-tanggap.
Malupit yata si McVay. Magkakaroon ba siya ng kontrol sa sinuman?
- 'Yan ang gusto kong malaman. - 'Yan ang tanong.
Walang kalawang.
Syempre wala.
- Ipadala mo sa 'kin ang dokumentasyon? - Ipapadala ko sa koreo.
Laging pinadadala sa email. Parehong araw.
Pare, gusto ng lahat madalian.
Pangakong lilinisin 'yan? Kailangan ng daanan dito.
Patawad. Salamat sa pagiging di mahigpit.
- Gusto mong tingnan ang mga tag sa alarma? - Pwede muna akong magbanyo?
- Ituturo ko sa 'yo. - Ayos lang ako.
- Nakita ko 'yon sa pagpasok. - Mapilit ako.
Doon sa kaliwa mo. Dito lang ako.
Salamat.
NAKUHA ANG CARD IC TYPE-A
NAHANAP ANG DEVICE
Berde ang ilaw, malinis ang pain.
- Akala ko nahulog ka na. - Wala na kayong tisyu, brad.
Seryosong paglabag sa kodigo.
- Talaga? - Niloloko lang kita.
Tingnan natin ang mga panel ng alarma sa sunog.
Pagpatay sa second degree? Ano kaya kung walang pagpatay?
Ano kaya kung maling lalaki ang nakuha n'yo? Inosente ang asawa ko.
- Bangungot ito. - Sang-ayon ako. E 'di, ayaw mo?
Sabi mo halos imposibleng lampasan ang DNA sa pinangyarihan ng krimen.
David, isang juror lang ang kailangan ko para maniwalang inosente ka
para sa hang jury at magkaroon ng mistrial.
- Magagawa ko 'yon. - Paano kung di mo magawa?
Ano ka ba? David, maniwala ka nang kaunti.
Iyon ang pinakaimposible
pero sa tingin namin maipapaliwanag natin ang DNA.
Gumagawa kami ng alternatibong teoryang may dalawang mamamatay-tao.
- May ebidensya kayo? - Tinatrabaho na namin.
Wala pa.
Kung tatanggapin mo ang kasunduan, magiging ikaw ang taong umaming may sala.
Ang mga kaibigan mo, ang pamilya mo, sa mga isip nila,
lagi ba silang magdududa?
- Tungkol saan? - Kung ginawa mo 'yon.
Sige.
Lisensya, rehistro.
Bosch.
Bosch? Maddie? Sabi ko, gutom ka ba?
- May gusto ka ba? - Ayos lang ako.
Naku, gusto ko nang matapos ang shift na 'to.
- Ikaw? - Syempre. Gusto ko.
Pasensya na.
Alam kong marami kang iniisip pero gumising ka o umuwi ka na.
Dito pala nagbenta si James Allen ng Ecstasy at ng ligaya?
- Natigil tatlong taon na. - Ano'ng nangyari n'on?
Tumigil na ang pag-aresto sa kanya.
Naging impormante yata siya ng kung sino.
Baka di angkop ang suot ko.
Gaano mo kakilala si James Allen?
Regular s'ya. Malapit kami.
Nakita mo ba s'ya noong gabing pinatay s'ya?
Narito s'ya. Nakadalawang inumin, sumama sa isang lalaki.
Lalaki? Parang kliyente?
Isang kliyente. 'Yon ang trabaho n'ya. Walang panghuhusga.
Wala talaga.
Nakita mo na ba dati rito ang kliyente n'ya?
- Si Matt? - 'Yan ang pangalan n'ya? Matt?
Kadalasan sa gabi narito s'ya.
Ano'ng ginawa mo nang narinig mong patay na s'ya?
Pumunta sa kwarto n'ya sa motel, niligpit ang gamit n'ya para sa pamilya.
- Binigay mo sa kanila? - Hindi pa.
Laging pinagpapabukas, alam n'yo 'yun?
Parang buhay pa rin s'ya hangga't di ko 'yon ibinibigay sa kanila.
Naiintindihan ko 'yan. Si Matt naman?
Narito s'ya mamaya.
Itago mo muna ang mga gamit n'ya, okey?
Tatambay ako. Titingnan ko kung darating ang lalaking 'to.
Sige.
A-Plus.
'Yong tunog ng mensahe mo, parang...
Ayaw kong sabihing "desperado" pero medyo nakakasabik.
May balita ako.
Agad?
Binisita ko ang paborito nating kumpanya ng gamot.
Nagtanim ako ng jump box.
Sineryoso mo talaga
'Pag nakakuha ako ng akses ng empleyado, titingnan ko'ng sistema,
hahanapin ang mga file mo at gagawin natin ang tamang hakbang para tumigil ang ex mo
at bawiin ang mga ninakaw sa iyo.
- Paano mo kukunin ang akses? - Huwag mo na 'yong problemahin.
- Hindi mo pa alam. - Hindi ko pa alam.
Kahanga-hanga ka.
Cute s'ya, nilibre ko s'ya ng drink.
Sabi n'ya may lugar daw s'yang malapit. Motel.
Nagpunta kami roon.
Kapapasok lang namin sa pinto nang may sumundo sa kanya.
Ano'ng ibig mong sabihin?
May narinig siyang tunog ng kotse, pumunta s'ya sa bintana.
Nakita niya kung sino 'yon, babalik daw s'ya agad,
- pero hindi. - Hindi bumalik.
Nakita mo ang kotse?
Narinig ko lang 'yon.
Naghintay ng ilang minuto pero ayaw kong masangkot sa anumang drama.
Galit na ex, mga pulis? Malay natin.
Lumabas ako roon.
- Maingay na kotse? - Malakas ang makina.
Susmaryosep.
Gusto mo ba ng tsaa o wine o anuman?
Ayos lang ako.
Kung ayos ka lang, bakit narito ka sa bahay ko sa ganitong oras?
Bukas ang sentensya ni Dockweiler.
Pupunta ako roon. Pupunta ka ba?
Dapat magbibigay ako ng pahayag
pero hindi ko yata kayang tapusin 'yon.
Anak, matapos ang lahat ng pinagtagumpayan mo, syempre kaya mo.
Ang tanong, gusto mo ba?
Hindi na ako sigurado sa gusto ko.
May maipapayo ka ba sa 'kin?
Walang madaling sagot dito.
Alam kong mula sa sarili kong karanasang
hindi mo pwedeng hayaang kontrolin ka ng taong nanakit sa 'yo.
Walang himalang mag-aayos ng pinagdaraanan mo.
Pero posibleng ang direktang pagharap sa kanya
ay makapagbigay sa 'yo ng tiyak na ginhawa.
Natatakot lang akong kung magbigay ako ng tapat na pahayag ng nararamdaman ko,
baka pagdudahan ng departamento ang kakayahan kong gawin ang trabaho ko.
Pero kung tatayo ako roon at magsasabi ng kalahating katotohanan kung kumusta ako,
para saan pa?
At kung hindi naman ako pumunta, paano naman ang iba n'yang mga biktima?
'Yung mga 'di s'ya kayang harapin?
Naiintindihan ko 'yan,
pero wala kang utang kahit kanino, Maddie.
Malapit ka ba sa mama mo?
Hiniling mo bang sana masasabi n'ya kung ano'ng dapat gawin?
Alam kong maraming inaasahan sa 'yo
pero ang pinakamahalaga, dapat mo lang gawin ang pahayag na 'to
kung talagang pakiramdam mong ito'ng pinakamabuti sa 'yo.
Wala ako rito. Mag-iwan ka ng mensahe.
Sa pagkakataong ito, Your Honor, si Officer Madeline Bosch
ay gustong magbigay ng kanyang pahayag bilang biktima.
Itinanggi ko,
sinasabi ko sa sarili kong hindi ako biktima.
Hindi gaya ng iba n'yang mga biktima. Iyong mga ginahasa n'ya.
Manggagahasa s'ya.
Tawagin natin s'ya kung ano talaga s'ya.
Pumasok s'ya sa bahay ko,
pilit s'yang pumasok, nagtago sa kabinet ko at hinintay akong umuwi.
Habang nakatago sa likod ng maskara, inatake n'ya ako.
Gumamit s'ya ng sedative para patumbahin ako.
Nilagay n'ya ako sa body bag
at ibiniyahe ako sa disyerto kung saan walang makakarinig sa mga sigaw ko.
Pagkagising ko, tinurukan n'ya ulit ako ng gamot.
Nilibing n'ya ako nang buhay sa isang gawa-gawang kabaong.
Muntik na akong mamatay. Himalang hindi.
Isinangkalan n'ya ang katayuan ko bilang pulis ng LAPD para makipagtawaran.
Kabaliwang plano para tawagin s'yang kidnaper sa halip na kung ano talaga s'ya.
Duwag at manggagahasa.
'Di ako natutulog.
Madali akong magulat, balisa.
Nanunumbalik ang atake sa mga panaginip at pag-iisip ko.
Natutulog akong...
Natutulog akong bukas ang ilaw, ang baril ko sa ilalim ng unan ko.
Naghirap ang pamilya at mga kaibigan ko.
At salamat sa Diyos, sinusuportahan nila ako.
Ganoon pa man, itinuturing kong maswerte ako.
Binaboy n'ya ang iba n'yang mga biktima sa antas na kaya ko lang isipin.
Hindi kami ang ginawa mo sa 'min.
Isa lang 'yong kasamaang nangyari sa 'min.
Malas lang 'yon.
Pero ikaw ang ginawa mo sa 'min.
Baboy ka.
Duwag, manggagahasang maraming biktima at alam 'yon ng lahat.
Dapat lang sa 'yo ang bawat masamang bagay na mangyayari sa 'yo sa kulungan
sa buong buhay mo.
Tumingin ka sa 'kin.
Ikinahon mo ako pero sarili mo ang inilibing mo.
Uy.
- Ipinagmamalaki kita, Mads. - Salamat.
Ang pakiramdam na 'di mo maalis, na nawala na 'ko sa 'yo magpakailanman,
nawala na ba?
Baka hindi umalis kahit kailan pero nakatulong ang araw na 'to.
Oo, nakatulong ang araw na 'to.
Maraming tinawagan si Lexi Parks.
Bakit sa tingin mo ipinatrabaho ko sa 'yo?
May nahanap ka ba?
Apat na araw bago s'ya pinatay, tumawag si Parks sa Feldmar Service Center.
Makalipas ang 14 na minuto, tumawag s'ya sa Wanna Buy A Watch.
- Doon binili ni Harrick ang relo. - Apat na oras matapos 'yon,
tinawagan si Parks ng service center.
Bakit markadong "HK" ang mga tawag na 'to?
Hindi kaduda-duda. 'Yan ang konklusyon ng mga hepe.
Kaya hindi nila napansin kahit kailan ang relo.
Sang-ayon kang 'di 'to kaduda-duda?
Pupunta ako sa tindahan. Pagdedesisyunan ko.
Uy.
Magandang umaga.
- Iyo na. - Salamat.
Maaga kang gumising at umalis.
Mahalagang araw. Dapat nang magmadali.
Uminom tayo pagkatapos ng shift? Magdiwang?
Makikipagkita ako sa ahente ng bahay. May mga ipapakita s'yang bahay.
- 'Di mo kailangang gawin, 'di ba? - Dapat kong gawin. Oo.
Saan ang mga 'yon?
Sa bahaging ito ng burol. Silver Lake, Los Feliz.
Napakabigat ng trapiko sa oras na 'yon. Sa weekend na lang?
- Masyado ko nang pinagpaliban. - Maipagmamaneho kita.
Pwede tayong bumili ng In-N-Out Burgers at kumain sa kotse.
Dapat ko 'tong gawin mag-isa.
Sige.
- Huwag kang mag-alala. - Hindi ako nag-aalala.
Magkita tayo mamaya.
Narinig kong ang galing mo raw. Pasensya na, 'di ako nakapunta roon.
Masaya lang akong tapos na 'yon.
Bosch, alam kong 'di ko laging pinapahalata
pero makakausap mo ako.
Alam ko.
Ano'ng maitutulong ko?
Narito ako noong nakaraan. May nakita akong relong pambabae.
Isang Audemars Piguet Royal Oak.
May isa kami noon. Binenta kasama ng bahay. Binenta na.
Kolektor ka ba?
Kaibigan ko si Vincent Harrick. Binili n'ya 'yong relo para sa asawa n'ya.
Di kami pwedeng magsalita tungkol sa kliyente namin.
May relo ba ritong maipapakita ko sa 'yo?
- Sino'ng namatay? - Paumanhin?
Para maibenta kasama ng bahay, mayroon dapat mamatay, tama?
Maraming dahilan kaya nagbebenta ng mga koleksyon.
"Peter at Paul Nguyen." Sino ka rito?
- Bakit mo gustong malaman? - Nag-iimbestiga ako.
May tsapa ka?
Hindi ko kailangang magpakita ng tsapa kung handa kang makipagtulungan.
- Ako si Peter Nguyen. Tungkol saan 'to? - Tungkol sa pagpatay.
Nagpunta ba rito ang babaeng 'to?
Maraming pumupunta rito araw-araw.
Lexi Parks ang pangalan, kasal kay Vincent Harrick.
Bumili s'ya ng relo dito para sa kanya.
Apat na araw bago s'ya pinatay, tumawag s'ya rito para ipaayos 'yon.
Naaalala ko na ngayon. Kapatid ko ang nakasagot n'on.
Di kami nag-aayos kaya sinabi namin sa kanyang tumawag sa Feldmar.
Nasa mga record ng telepono n'yang tumawag s'ya rito
tapos niyang tumawag sa repair center.
'Di ko alam sino'ng tinawagan n'ya bago o tapos n'ya kaming tawagan.
Nasaan ang kapatid mo? Kakausapin ko siya tungkol dito.
- Nakabakasyon s'ya. - Gaano katagal?
Hanggang bumalik s'ya.
Wala na akong impormasyon para sa 'yo.
Pasensya na, may kostumer ako.
Patawagan mo ako sa kapatid mo. Mahalaga 'to.
Magandang umaga. Ano'ng maitutulong ko?
Masyado nang lumalapit ang bwisit na lalaking 'to. Ano'ng gagawin natin?
Saan s'ya papunta?
- Timog sa La Cienega. Sa 10? - Pwedeng pupunta kahit saan.
Aabot ito sa puntong wala na tayong pamimilian.
Baka nga pero wala pa tayo roon.
Naku. Tingnan mo kung sino'ng huli sa trabaho.
Magkasama ulit.
May lalaking kapapasok lang dito, itinanong ang relo.
Ano'ng lalaki?
-"Harry Bosch." Pulis? - Parang, kung magsalita.
Hindi niya raw kailangan ng tsapa.
Nag-iimbestiga raw ng pagpatay.
- Si Lexi Parks. - Kumalma ka.
- Tingin mo kakalma pa ako? - Bwisit!
Sabihin mo lahat ng sinabi mo kay Bosch o magpaalam ka na sa kapatid mo.
Itinanong n'ya ang relo. Ang pagtawag sa 'min ni Parks.
Sabi ko tumawag s'ya para ipaayos ang relo!
Peter, naniniwala ako sa 'yo.
Ang susunod sa Bosch: Legacy...
May mga isasampang kaso?
May komento ka ba sa nangyari ngayong araw?
Malinaw na may taong sinusubukang sirain ang reputasyon ko.
Ayos lang ako. Talaga.
Huwag kang magalit pero hindi ako interesado sa pagpapayo ngayon.
LAPD! May search warrant kami. Buksan n'yo 'to.
Ano'ng bagong kalokohan 'to?
Kailangan ko ng abogado.
Tingnan mo 'to.
Naaalala mo ang pulis na dinukot ilang buwan na ang nakakaraan?
Siya ang anak n'ya.
Putragis!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ewygene Templonuevo
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce