Poprzednio...
Madeline Bosch? FBI. Chcemy porozmawiać.
To prawda? Rafineria. Rogers.
Wybrałeś kiepski moment.
Bum.
- Powiedz mi prawdę. - Nie mogę.
- Masz wyrzuty sumienia? - Nie. Ani trochę.
To dobrze. Ja też nie.
Przed Rosjanami się nie schowasz.
Miała informacje o eksplozji.
Nie uciekniesz, Ellis. Gliny już jadą.
Pierdol się, Bosch!
Nic nowego o Ellisie.
Pewnie dawno go tu nie ma.
Jesteś kochany.
Wiesz, co to jest. Otwieraj.
To jakieś bzdury.
To dokumenty sprzed czasów pani Chandler.
Moja reputacja dziś ucierpiała.
Naprawię to.
Obawiam się, że nie możesz.
Złe wieści? Aslan? Jak im teraz zapłacisz?
- O czym ona mówi? - Zamknij się.
Przed Rosjanami się nie schowasz.
Mamy cię.
Za utrudnianie śledztwa, a to dopiero początek.
Żeby cię móc przymknąć.
Wiedziałaś wcześniej o bombie.
Trafisz za kratki na dożywocie.
Tak, umknęło ci to.
Zniszczyłaś wszystko, ale zapomniałaś o własnej chmurze.
My nie.
Czego chcecie?
Czego? Wszystkiego.
Chcę Bratwę, Boscha.
I jego wesołą bandę przestępczych zjebów!
Chcę wszystko o rafinerii.
Kto podłożył bombę? Kto nacisnął guzik?
Daj mi wszystko, co masz,
albo już nigdy nie ujrzysz światła dnia.
Nie aresztowaliśmy cię jeszcze. Masz happy hour.
Zgodzisz się na współpracę albo cię zamkniemy.
Happy hour to ściema. Upijają was drinkami za pół ceny,
potem cena idzie w górę,
a wy pijecie dalej i nabijacie rachunek.
Co to, kurwa, miało znaczyć?
Żadnej umowy. Aresztujcie mnie. Wyjdę przed śniadaniem.
BOSCH: DZIEDZICTWO
Przepraszam za spóźnienie.
- Coś się stało? - Czy coś się stało? Pomyślmy.
FBI aresztowało Honey Chandler.
Federalni depczą ci po piętach.
Zastrzeliłeś gliniarza. Skorumpowanego,
ale policja i tak ma cię na oku.
Zrezygnowałeś z ochrony, a Ellis jest na wolności.
Chandler nic się nie stanie. Wiedzieliśmy, co zrobią.
Jest gotowa i ma plan ucieczki.
Tak, nie chciałem ochrony.
To całkowicie zbędne.
Ellis to psychopata.
Nie wiemy, co zrobi.
- Trzeba było się zgodzić. - Myślę, że już dawno uciekł.
A ja myślę, że coś jest nie tak.
A twoja ściema, że wszystko gra,
to obraza mojej inteligencji.
Porozmawiaj ze mną, tato.
Mam swoje własne problemy,
a nie zajmę się nimi, kiedy martwię się o ojca.
Masz rację, ale mówię serio. Nie przejmuj się mną.
Prawie rozwiązaliśmy sprawę.
Mam dwoje świadków,
ale muszę wiedzieć, komu zaufać.
- Nie ufasz mi? - To nie tak.
Lepiej, żebyś trzymała się ode mnie z daleka.
Wiedz, że jestem ostrożny.
- Znam cię. - Nie sądzę.
Znam cię. Harry Bosch. Przyjrzyj mi się dobrze. Kojarzysz?
Od razu cię poznałem. Daryl Hill.
Zabiłeś Silveria Marinellego podczas transakcji narkotykowej 11 lat temu.
Przez ciebie wsadzili mnie na dychę.
Ale wyszedłem. Zmieniłem się.
- To dobrze. - Co dziś porabiasz?
- Wciąż jesteś gliną? - Nie.
Nie masz odznaki ani broni...
Ej, palancie.
Ja mam jedno i drugie. Więc spadaj, póki możesz.
Jasne. Nie szukam kłopotów.
- Nikt mnie nie śledził. - Nie tym się martwię.
Ci wszyscy właściciele jachtów
lubią wtykać nos w nie swoje sprawy.
Masz ubrania?
Joe Stites?
Czyste nazwisko. Nie to, co twoje.
O swoim chętnie zapomnę. Gdzie moja fura?
Czekamy do weekendu. Im więcej aut, tym bezpieczniej.
Facet chce więcej kasy. Wszędzie o tobie trąbią, to ryzykowne.
Szukają cię. Oglądasz wiadomości?
Mam to gdzieś! Mieliśmy umowę.
Szukam kogoś za twoją kasę. Na razie nie ma chętnych.
Może weź tę krypę i popłyń do Meksyku.
Ta łódź to pic na wodę.
Właściciel nie wspomniał, że silniki nie działają.
W porządku.
Dopłacę facetowi, ile chce. Gdzie się z nim spotkam?
Zadzwoni, kiedy będzie gotowy.
Umówicie się w bezpiecznym miejscu.
Jeśli mnie wystawi, będziemy mieli problem.
Pojawi się.
Świetnie. A teraz wypierdalaj.
Dziękuję, Marty. Przepraszam za kłopot.
Kłopot? Mówiłaś, że to naprawisz.
Tak chcesz to zrobić?
Powinienem przywyknąć do wyciągania moich prawników z aresztu?
Wiem, że to wygląda źle, ale wszystko naprawię.
Agent Barron posłusznie powiadomił media.
Nie będziesz z nimi rozmawiać, prawda?
Oczywiście, że będziesz. Mnie w to nie mieszaj.
Idę po auto i przyjadę po ciebie.
W porządku, nie musisz.
Wyciągnąłeś mnie w porę na spotkanie z prokuratorem.
To sprawa federalna.
Wskaźnik skazań bliski 100%.
Muszę uwierzyć, że wiem, co robię.
W ciągu ostatniego miesiąca spędziłaś dwie noce w areszcie.
To jakiś nowy zwyczaj?
Nie będę odpowiadać na pytania. Złożę oświadczenie.
Gotowi?
Co mam powiedzieć? Jestem w pracy.
Kiedy skończę, pójdziemy do Huntington Gardens.
Wybacz, że tak wyszło.
Co to za praca?
Wiesz, że nie mogę mówić.
Moi klienci oczekują poufności i dyskrecji.
Znowu ten cały Bosch?
- Nie jest moim jedynym klientem. - To dobrze.
...zastraszanie ze strony rządu.
Że co, kurwa?
FBI chce ode mnie czegoś, czego nie mam. Więc co robią?
- Muszę kończyć. - Kto to był?
Klientka. Zadzwonię później. Dajcie głośniej.
Zwolniona z aresztu Honey Chandler „ofiarą nadużyć”
Od ponad 30 lat pracuję w kancelarii adwokackiej,
która staje w obronie bezbronnych i pozbawionych praw.
Mam reputację, którą rząd chce zniszczyć
swoim niedbalstwem i bezpodstawnymi zarzutami.
Teraz to mnie pozbawiono praw.
Przegapiłeś najlepsze.
Nazwała nas „Centralnym Biurem Ślepczym”.
Urabia przyszłych przysięgłych.
Coś knuje.
Dowiedzcie się, co. Bądźcie gotowi.
Nie dam się jej upokorzyć.
Wszystko szło dobrze, póki Lexi nie dowiedziała się o kradzieży.
Zadzwoniła do Nguyenów, a wiadomość o tym
trafiła do Ellisa i Longa.
Była żoną szeryfa, więc stanowiła zagrożenie.
Upozorowali przestępstwo seksualne przy użyciu DNA Fostera od Allena.
Świetna historia.
Ale nie macie dowodów. To tylko teoria.
To nie jest teoria. To są fakty.
Mamy dwoje świadków
wymuszeń dokonywanych przez Ellisa i Longa.
Niedługo dostanę ich oświadczenia.
Świadków? Deborah Stovall i Josette Leroux?
To podejrzane, nie świadkowie.
Do końca dnia planujemy postawić im zarzuty.
Nie chcę dokładać ci problemów,
ale jeśli udzielasz im schronienia, sama możesz zostać oskarżona.
Facet jest niewinny.
Ty to wiesz, on to wie, wszyscy tutaj to wiedzą.
Ellis i Long zamordowali Lexi Parks.
Chodzi o wybory, prawda?
I ograniczanie strat.
Nie wypuścisz go,
bo oznaczałoby to, że oskarżyłeś niewinnego człowieka.
Tu chodzi o sprawiedliwość. Do zobaczenia w sądzie.
Hej, Dan, wróciłeś?
Dan, to ja, Frank.
Hej, Dan?
Ty nie jesteś Dan.
Nie.
Panuje nad sytuacją.
Po rozprawie będzie miała spokój.
I zajmiemy się bliźniaczkami.
Kiedy? Nie zniosę kolejnego dnia z nimi.
Musisz się poświęcić. Niedługo przyjedziemy.
Chandler dzwoni, kończę.
Mo ma dosyć od niańczenia bliźniaczek.
Znam termin rozprawy. Jutro będę cię potrzebowała w sądzie.
Tak szybko? Jakim cudem?
Dobry prawnik zna prawo, lepszy prawnik zna sędziego.
Do zobaczenia jutro, Harry.
Dobrze, że sędzia Colborn dostała sprawę.
Nie lubi federalnych nadużyć.
I ma słabość do znanej adwokat,
której federalni niszczą reputację?
Gdy tylko przydzielili jej sprawę, wiedziałam, że jest dobrze.
Proszę wstać.
Usiądźmy.
W sprawie rządu Stanów Zjednoczonych przeciwko Honey Chandler
dostaliśmy pilny wniosek o unieważnienie nakazu przeszukania.
Ale po kolei.
Pani Chandler, zamierza pani reprezentować samą siebie?
Tak, Wysoki Sądzie.
Załóżmy, że wie pani, co pani robi. Udzielam na to zgody.
Chce pani wezwać świadków?
Tak, Wysoki Sądzie. Obrona wzywa agenta Williama Barrona.
Agencie Barron, czy to nakaz przeszukania,
który dał mi pan w domu i w biurze?
Zgadza się.
Proszę przeczytać akapit dotyczący uzasadnionego powodu zaznaczony na żółto.
„Wbrew nakazowi sądu federalnego, pani Chandler poinformowała świadka,
„że zniszczyła wszystkie dokumenty związane ze sprawą Rogersa.
„Zniszczone materiały odzyskano”.
Macie ze sobą torbę zniszczonych dokumentów.
To moje akta Rogersa?
To, co z nich zostało.
Nie mam więcej pytań, Wysoki Sądzie.
Panie O'Meara?
Idź po nią.
Żadnych pytań, Wysoki Sądzie.
Świadek jest wolny.
Czy ma pani innego świadka?
Tak, Wysoki Sądzie. Obrona wzywa Amandę Scones.
Proszę powiedzieć, czym się pani zajmuje.
Jestem adwokatem.
- Jestem jedną z pani klientek, prawda? - Tak.
Czy jeszcze w tym roku
przyszłam do pani na konsultację?
Tak, powiedziała mi pani o sądowym nakazie
zabezpieczenia plików i materiałów dotyczących jednej z pani spraw.
Sprawy Rogersa.
O co panią poprosiłam?
Dała mi pani akta Rogersa na przechowanie,
dopóki nie będą już potrzebne.
Czy to te dokumenty?
Tak, mam tu wszystko.
Czy są uszkodzone lub zniszczone?
Nie, są w idealnym stanie.
Czy dałam pani na przechowanie pliki cyfrowe?
Tak. Dostałam od pani pendrive,
na którym znajdują się pliki dotyczące Rogersa.
Jest razem z resztą dokumentów.
Dziękuję. Nie mam więcej pytań.
Panie O'Meara?
Chce pan przesłuchać świadka?
Żadnych pytań.
Świadek jest wolny.
Mamy o czym dyskutować?
Panie O'Meara, podstawa do wydania nakazu
jest całkowicie błędna,
co sprawia, że wszystko, co państwo znaleźli,
nie może służyć jako dowód.
Czy Departament Sprawiedliwości da mi powód, by nie odrzucać sprawy
i nie odsuwać dowodów zebranych
w sposób niezgodny z prawem?
- Nie, Wysoki Sądzie. - Tak myślałam.
Chciałabym zapytać panią Chandler,
czy była na tyle sprytna, żeby tak wmanewrować FBI,
ale zrobię to nieoficjalnie.
Wniosek o unieważnienie zostaje przyjęty.
Zgodnie z nakazem sądu
wszelkie dowody z niniejszego nakazu przeszukania zostają utajnione.
Panie O'Meara, czy w świetle orzeczenia będzie pan kontynuował?
Nie, nie będziemy, Wysoki Sądzie.
W takim razie sąd umarza tę sprawę.
Pani Chandler, jest pani wolna,
zamykam przewód.
Proszę wstać.
- To było piękne. - To prawda.
Myślisz, że to koniec?
Jutro rano przyjdę po moje dokumenty.
A teraz proszę się odsunąć.
To nie koniec. Nie odpuszczę.
Spokojnie. Z drogi.
Ja pierdolę.
- Cześć, tato. - Serio?
Nie dałeś nam wyboru.
CRU mnie śledzi?
Ponoć gliniarzy i byłych gliniarzy najtrudniej śledzić.
Nie chciałeś ochrony. Musieliśmy coś zrobić.
Więc jestem przynętą?
Wtedy nie zatrzymalibyśmy cię.
Najpierw mogliby oddać mi broń.
Twierdziłeś, że Ellis już dawno uciekł.
- Martwisz się kimś jeszcze? - Nie.
O tym właśnie ci mówiłam.
Cały czas muszę się o ciebie martwić.
Nie martw się o mnie. Nic mi nie grozi.
Najpierw zadbaj o siebie, Mads.
Jak poszło wam w sądzie? Śledzimy cię, odkąd wyszedłeś.
Wobec Chandler już nie toczy się postępowanie.
Co teraz?
Jest bezpieczna. Też powinienem być.
Federalni nie będą cię niepokoić.
- Więc po co te popisy? - Ostrożności nigdy nie za wiele.
Miłego dnia. I żadnych głupstw.
Tak jest.
Mo?
Mamy bunt na pokładzie.
Miałeś zacisnąć zęby.
Nie mówię o sobie.
Brakuje mi muzyki i sprzętu,
ale to nasze panie rozmawiają o ucieczce.
Gdzie Chandler? Dopiero chciały uciec uberem.
Zgarnę ją. Przyjedziemy najszybciej, jak się da.
Przywieź mi jakieś płyty.
Jest tu adapter, ale muzyka to nie moje klimaty.
Harry?
Bliźniaczki tracą cierpliwość.
Jestem gotowa. Spotkamy się na miejscu?
Nie, muszę zgubić ogon. Przyjedź po mnie.
- FBI? - Nie, policja liczy, że znajdzie Ellisa.
Gdzie przyjechać?
Do sklepu z płytami przy Selma.
Jadę.
Musicie wiedzieć coś więcej.
Nie możemy niczego pominąć,
skoro mam negocjować waszą współpracę w zamian za immunitet,
musicie ujawnić wszystkie nielegalne działania.
Jeśli celowo coś pominiecie, a oni to odkryją,
będą mogli was o to oskarżyć.
To jak przy spowiedzi.
Wszystkie grzechy macie odpuszczone.
Ale te, które przemilczycie, wciąż się liczą.
- Nie pójdziemy do nieba. - Właśnie.
Ron Carter, nieźle. Peg Leg, 1978.
Prawdziwy sztos.
Przepraszam. Kontynuujcie.
Coś jeszcze? Potrzebuję wszystkiego.
Nie ucieknę od jego cienia.
Myślę jak on, zachowuję się jak on.
Takie geny. Nie walcz z tym.
Muszę.
Zawsze działał na granicy,
między sprawiedliwością a zemstą.
Teraz robię to sama.
To przez Dockweilera. Musisz odpuścić.
Powstrzymałaś go.
Gdyby nie ty, wciąż byłby na wolności.
Oczywiście ucierpiałaś,
ale dzięki tobie skurwiel jest za kratkami.
Pamiętaj o tym.
Chciałabym.
Jeszcze ten facet z Calamity Jane.
Czyli kto?
Facet, którego wrobiłyśmy. Jakiś Dan.
Miał łódź o nazwie Calamity Jane.
Nie miał gotówki, więc kazali mu oddać łódź.
Gdzie ona jest?
W Marina del Rey.
Przepraszam.
- Wciąż nosisz broń? - Tak, mam ją w schowku. A co?
Muszę pożyczyć od ciebie pistolet i auto.
Jedziesz do przystani?
Urabiaj je dalej.
A co ze mną?
Będą tam setki łodzi. Namierz Calamity Jane.
Jasne.
Dzięki.
Mamy podejrzaną. Biała kobieta, od 16 do 18 lat, wchodzi do budynku.
Z-11, kolor włosów?
Blondynka.
To Sam. Wyprowadza Coltrane'a na spacery, kiedy nie ma Harry'ego.
Powiedz im.
Wychodzi. Jest z psem.
Szlag.
Sam, gdzie jest Harry?
Nie wiem. Musiał wyjść. Chciał, żebym wyprowadziła Coltrane'a.
- Powiedział, dokąd? - Nie, chciał tylko, żebym wyszła z psem.
Nadal pozwala ci śledzić swoją komórkę?
Droga 90, jedzie w kierunku przystani.
- Co tam jest? - Nie wiem.
Harry ma kłopoty?
- Calamity Jane. Masz coś? - Jeszcze nie.
Przeglądam dostawy sprzętu, ale myliłeś się.
To nie setki, tylko tysiące łodzi.
Szukaj. Jestem na miejscu.
Są za nami. Zaczekajmy.
Nie. Mam złe przeczucia.
Widzisz go?
Zaparkował przy Admiralty Way.
Przystań Albacore. Lubi łowić ryby?
Nie, to praca. Urwał się nam i robi swoje.
- Co niby? - Ellis. Nie rozumiesz?
Odmówił ochrony, żeby móc znaleźć Ellisa.
Mogłam się domyślić.
Ukrył dziewczyny. Powiedziały mu, gdzie on jest.
Cholera. Z-31 do wszystkich, uważajcie.
Prawdopodobnie ma broń, podejrzany na miejscu.
- Tak? - Mam.
Wczoraj była dostawa do Calamity Jane.
Dok szósty, miejsce 1506.
Specjalne instrukcje: „Zostaw dostawę na pokładzie”.
Zakupy zostały zrobione na konto niejakiego Dana Purdy'ego.
Co kupił?
Burbona, skórki wieprzowe, masło orzechowe i bochenek chleba.
To on.
Wezwać policję czy...
Czyli nie.
PRZYSTAŃ ALBACORE
Auto Chandler.
Ona ma jacht?
Nie. To byłoby zbyt proste.
Jechał jej autem, by nas zgubić.
Może być wszędzie.
Tato, gdzie jesteś? Oddzwoń.
Proszę nas wpuścić.
- Jest więcej wejść. - Mogę otworzyć.
- Nie rozdzielajmy się. - Nie będę czekać.
Trzymaj się na widoku.
Nie ruszaj się.
Ja to wezmę. Dziękuję.
To też wezmę.
- Jak mnie znalazłeś? - Nie było trudno.
Te dwie suki. Powinienem był się nimi zająć.
Kto to?
Moja karta przetargowa. Może się przyda.
Wypuść go. Masz mnie.
Nie ma mowy. Jesteś zbyt niebezpieczny.
Kurwa.
Jeśli chcesz płynąć do Meksyku, lepiej się pospiesz.
- Dlaczego? - CRU siedzi mi na ogonie,
odkąd zrobiłeś rozróbę w domu Schuberta.
Niezły blef. Ale chętnie wezmę twoją córkę jako zakładniczkę.
Ponoć łatwo się daje.
Ustaw skaner na kanał 16. Usłyszysz, że są blisko.
Policja! Stać!
Jestem.
Stary, gdybyś się nie pojawił...
Nie ma sprawy. Ważne, że jesteś cały.
Dziękuję.
- Mads... - Nic ci nie jest?
Nie. A...
Muszę was rozdzielić. Taki jest protokół.
Muszę zabrać jej broń i ją odstawić.
Jasne. Dobra robota, Mads.
Nie miałaś wyboru.
Harry, przestań.
Tylko tyle chciałem powiedzieć. I podziękować.
Nie wiem, jak mnie znalazłaś, ale dziękuję.
Podziękujmy Coltrane'owi.
- Jest. - Niech wejdzie.
Szefie?
- Co słychać, agentko Morrell? - W porządku.
- Życie pod przykrywką ci służy? - Tak.
Jesteś gotowa załatwić Mo Bassiego?
Owinęłam go sobie wokół palca.
Więc do dzieła.
W następnym odcinku...
Nigdy nie będę już taka, jak kiedyś.
Ale jakoś to przeżyję.
Wydobyto ciało Ellisa. Nie znaleziono jeszcze broni.
Na pewno ją miał?
FBI. Wyłazić, ręce na widoku!
- Rozumiem cię. - Tak?
Lubię cię jako przyjaciela i nie chcę zepsuć czegoś dobrego.
Jasne. Dobrze mieć przyjaciółkę. Niech tak będzie.
Jestem policjantką. Proszę, muszę wiedzieć.
Dzięki za spotkanie.
W czym mogę ci pomóc?
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jawororwska