PUSTYNIA ARABSKA, JEMEN, ZIEMIA
Mój Boże.
Inwazja
IDABEL, OKLAHOMA, USA, ZIEMIA
SZERYF
Daj spokój. Nie jest tak źle.
Pomyśl, ile czasu będziesz spędzał ze mną.
To nie koniec, kochanie.
Uważaj dziś. Jeśli zginiesz, zabiję cię.
Zgarnę więcej kasy z twojego ubezpieczenia niż z renty.
O czym my mówimy?
Bóg jest dobry.
Chce dać wam nadzieję, która ma wam rozświetlać dalszą drogę.
Dzielę się dziś wersetem z Listu do Rzymian.
To ważny fragment, bo mówimy tu o waszej przyszłości.
No proszę.
SZERYF S. B. TYSON
- Jeszcze nie wystygłem. - Musisz tu podpisać.
Ostatni dzień szeryfa Tysona.
Już próbują cię wymazać.
Cholera.
Dzwonił Ben Shelton. Ciągle przerywało,
ale mówił coś o skradzionej furgonetce swojej mamy.
No dobra.
Pieprzeni ćpuni, mówię wam. Skosili samochód mamy.
Kto?
Moi rodzeni bratankowie.
Cal i Chet?
Skąd pewność, że to oni?
Wywnioskowałem z tego, że robili to już trzy razy.
Dobra. Grady, powiedz Tammy, żeby zgłosiła kradzież
i niech Suthers ściągnie chłopaków na przesłuchanie.
Nie znajdziecie ich. Nie ma ich w przyczepie.
Dzwoniłem do sklepu, Trevor mówił, że się nie zjawili w pracy.
Dzwoniłem do kuratora, Chet przegapił dziś cotygodniowy test moczu.
Chłopaki zniknęły.
Założę się, że to ma jakiś związek
z tym przygłupem, z którym się zadali, synem Fultona.
Cóż...
Prędzej czy później się pojawią.
Dziesięć lat temu każdy zastępca badałby taką sprawę.
Skradziona furgonetka.
Teraz to kropla w morzu.
Coś jest nie tak.
Desperacja zrobiła z tą mieściną coś niedobrego.
O co chodzi?
Szeryfie?
To nie jest stabilne.
LONG ISLAND, NOWY JORK, USA, ZIEMIA
Jak to się stało, że jesteś taka duża?
To chyba połączenie jedzenia i spania.
Więc mogę spać dalej?
Tak. Oczywiście.
Kiedy już się ubierzesz, zjesz śniadanie, pójdziesz do szkoły...
...wrócisz do domu, posprzątasz, odrobisz lekcje
i pocałujesz mamę na dobranoc.
- Nie! - Łaskotkowy potwór cię złapie.
- Nie! - Nie ukryjesz się.
Nie zdołasz...
Dzień dobry, kochanie.
Wiesz, kto jeszcze śpi?
Chodź.
Zbudź się, potworze.
Wiecie, co robi potwór, kiedy wyrywa się go ze snu?
Co?
Wypuszcza...
...ogień w porannym oddechu!
Mam was.
- Nie! - Jak myślisz? Pożreć ich?
- Zdecydowanie. - Nie!
- Tak? - Tak.
- No to chodźcie tu. - O nie!
- Ciebie też wycałuję i pożrę! - Nie!
- Zjem was! Zjem! - Nie!
Będę tęsknić za wschodem słońca.
TOKIO, JAPONIA, ZIEMIA
Wiem, że tego nie znosisz.
Kocham cię.
Denerwuje się pani?
Czy się denerwuję?
Za czym będzie pani tęskniła najbardziej?
Za ciężarem rzeczy.
Nie moglibyśmy być bardziej zaszczyceni faktem, że wyruszamy
na Międzynarodową Stację Kosmiczną na kolejny rok.
Będzie to jeden z najdłuższych w historii pobytów na MSK.
Jednym z celów naszej misji
jest badanie długofalowego wpływu podróży kosmicznych
na ciało ludzkie.
To kluczowe dane, potrzebne nam
do planowania dłuższych misji na Marsa i w głęboką przestrzeń kosmiczną.
Czemu Murai-san spotyka się z Meguru Sekim?
Mogłaby mieć każdego faceta na świecie.
Nawet ciebie.
Nie jest nawet dobrym aktorem.
Oglądałaś Emperor Hit Man 3?
To było koszmarne.
Może jest dobry w łóżku.
Cóż... nie może być aż tak dobry.
Będzie 400 kilometrów od Ziemi.
Hej, co robisz?
Dasz czarny kamyk tutaj, komputer pójdzie tam, więc ty tam.
Wtedy komputer spróbuje tu.
Czarny idzie tutaj.
I wygrana!
Jesteś beznadziejna.
GRATULACJE WYGRYWASZ!
Yamato-san, potrzebujemy cię.
Prawie skończyłam.
Teraz.
To ja tu zostanę.
Jedyny zapasowy system łączności nie odpowiada.
Kapitanko Murai.
Mitsuki Yamato, dział komunikacji.
Znamy się?
Nie.
Na pewno?
Wyglądasz znajomo.
Yamato-san przeprowadzi krótką diagnostykę.
To mało prawdopodobne, ale w razie, gdyby łączność padła,
ustanowię przekierowanie.
Przekaże wiadomość MSK.
To szybko przywróci działanie.
Zawsze trzeba kobiety, żeby wykonać zadanie.
Dobrze, przeprowadzam test.
Proszę spojrzeć na monitor.
Widzi mnie pani?
Widzę.
Jak obraz?
Idealnie.
Słyszy mnie pani?
Tak.
A teraz?
Też.
A na takiej częstotliwości
rozumie pani, co mówię?
Będę tęsknić...
„Będę tęsknić... za wschodem słońca”.
W porządku?
Tak.
Co tu się, do cholery, stało? Wybuch labu z metą?
Myślisz, że produkowaliby metę na środku pola kukurydzy?
Widziałam kiedyś laboratorium mety na środku Chuck E. Cheese.
Nic mnie już nie zaskoczy.
Nie sądzę.
To się wydaje...
To się wydaje celowe.
Spójrz na to.
Ślady opon są dość świeże.
Nadal nieco chłodne. Stoi tu pewnie z pół dnia.
Naćpali się, zniszczyli furgonetkę mamy, a potem próbowali... co?
Spalili dowody i uciekli? Wiedzieli, że mama spuści im łomot?
Po prostu to tu zostawili?
Nie.
Szeryfie?
Szeryfie!
Chodź.
Mamo!
Kochanie.
Kochanie. Malutka. Wszystko dobrze. Już dobrze. Mama jest przy tobie.
- Mamo! - Luke!
Spójrz na mnie.
- Co się stało? - Jeszcze nie wiemy.
Dzieciom leciała krew z nosów.
Tylko jego to nie spotkało.
To może być zatrucie miedzią lub azbestem. CDC już jedzie.
Na razie zaleca się natychmiastowe opuszczenie szkoły.
Dobrze, idźcie za mną. Chodźcie. Mamusia jest z wami.
Chodźcie za mną. Wszystko dobrze, kochanie.
Chodź.
SZERYF
Co to ma, kurwa, być?
Gdzie Daniel?
Szeryf Alzheimer. Zastępczyni Asfalt.
Co wy tu, kurwa, robicie, zjeby?
Tęskniłeś, chłopcze?
Nie widzę nakazu. Za nic nie możesz nas przyskrzynić.
Szukamy Cala i Cheta Griffinów.
Kogo?
Odwiedziliśmy ich kamper.
Wiemy, że byliście w ich przyczepie, waliliście w drzwi i krzyczeliście.
Chcieliście odebrać dług?
Byłem tu przez całą noc.
Masz... siedmiu świadków, którzy to potwierdzą.
Ile kasy był wam winny Cal?
Kto to, kurwa, jest?
Wiesz, to zabawne.
Mój tatuś pękał zawsze ze śmiechu, kiedy cię widział,
z tą małą syrenką i w ogóle.
Mawiał: „Kurwa, na co on komu?”.
No i spójrz na siebie. Teraz sam jesteś stary.
To smutne.
Nie ruszajcie się, idioci!
- Gdzie oni są? - Kurwa, nie wiem, stary.
Nie tknęliśmy tych wieśniaków, jasne?
Szukacie w niewłaściwym miejscu.
Tych chłopaków nienawidzą po obu stronach Mississippi.
LIST DO RZYMIAN 8:18
Wiecznie coś kombinowali. On i ta jego dziwka.
Słuchaj, świat będzie lepszy bez nich.
Ten kłamliwy skurwysyn miał mnie zabrać ze sobą.
Ze sobą?
Do Meksyku.
Cal i jego durny brat narobili długów w całym stanie
i wszyscy je ściągali. Nie tylko Daniel.
Nie.
Został porwany. Obaj zostali. A ja ich odnajdę.
Nie. To jakiś nowy przekręt.
Ten gnój zawsze coś kombinuje.
Jakieś wielkie ściemy.
Słuchaj...
Nie wiem, co sobie myślisz, ale takie właśnie rzeczy robią.
Pogrywają sobie z ludźmi.
- Nie wiesz, o czym mówisz. - Taki był plan.
Wypierdolił stąd.
To się nie trzyma kupy.
Nie słuchasz? To nie jest jakaś wielka zagadka.
Te chłopaki potrafią tylko jedno i właśnie to zrobili.
Po prostu uciekli.
W porządku, szeryfie?
Tak.
Nic mi nie jest.
Cześć, tu Manny. Zostaw wiadomość.
Wiem, że masz spotkanie.
Zadzwoń, gdy tylko będziesz mógł.
Boję się szpitali. Ludzie chorują w szpitalach.
Kochanie, to nie tak. W szpitalach ludzie zdrowieją.
Spróbuj wolno oddychać. To ci pomoże.
Wdech. Wydech.
Wdech. Wydech. Dobrze.
Nie mogę.
Za bardzo się boję.
Dobrze.
Powiedz mi... ile masz lat?
Wiesz, ile mam lat.
Wiem. Sześć.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć. Jedna świeczka na każdy rok.
A teraz weź głęboki oddech i zdmuchnij świeczki po kolei. Dobrze?
Jedna. Dobrze.
Dwie. Dobrze.
Moja dziewczynka.
Dobrze.
Przy ostatniej pomyśl życzenie.
Cześć, jak się trzymacie? Jestem doktor Lockhart.
Ty pewnie jesteś Luke.
Nie leci ci krew z nosa, co?
A Sarah?
Jak księżniczka w Małej księżniczce, tylko z „H” na końcu.
Słyszałem o tym w wiadomościach.
Pielęgniarka mówiła mi też, że wykonała pani w aucie nakłucie.
Obustronne.
Widziałam stan zapalny, ale to pewnie od pływania.
Niebezpiecznie robić to w samochodzie. Jest pani lekarką?
Nie. Tak. Studiowałam medycynę.
Na której uczelni?
Na Harvardzie. A pan?
Hofstra. Tak czy inaczej...
Wyniki badań są w normie. Funkcje życiowe, śluz, ślina. Nic niepokojącego.
To zwykły krwotok z nosa. Wiem, że bywają trochę straszne.
Dlaczego mnie nie stało się nic złego?
Widocznie jesteś szczęściarzem.
Zalecam odpoczynek i uzupełnianie płynów przez dzień czy dwa.
Dziękuję, doktorze.
Więc wszystko w porządku?
Tak.
- Mamusiu? - Tak, kochanie?
Moje życzenie się spełniło.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Proszę, mamo. Zrobiłam ci specjalną herbatę.
Chodź tu. Przytul mnie.
Co się dzieje?
W porządku. Wysiadł prąd.
Ale nie pada.
Tata nadal jest w mieście?
Nie jest w mieście.
Gdzie tatuś?
Cześć, tu Manny. Zostaw wiadomość.
Start za T minus 17 sekund. Odliczam.
Piętnaście, czternaście, trzynaście, dwanaście,
jedenaście, dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Odpalenie rakiet i start Hoshi-12.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem,
sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Zawsze powtarzałeś, żeby cię nie wypytywać.
Nie robiłam tego i nie zacznę nagle po tylu latach.
Ale gdybyś kiedyś chciał pogadać, to dziś jest dobra okazja.
Widzisz...
Ludzie w sutannach czują powołanie i podobnie jest z ludźmi z odznaką.
Stróż prawa na przestrzeni swojego życia zaczyna rozumieć dlaczego.
Dlaczego został wybrany.
Czasem istnieje wiele przyczyn. Zwykle jest tylko jedna.
Jedna sprawa.
Jeden powód, dla którego przychodzimy na świat.
Ale ja?
Przez te wszystkie lata, przez cały ten czas...
co takiego zrobiłem?
Wiele zrobiłeś.
Pracowałem kiedyś nad pewną sprawą, na długo przed twoim przybyciem.
Mój tatko jeszcze żył, ale ledwo się trzymał.
Mała dziewczynka, Gracie Clarke, zaginęła podczas kościelnego jarmarku.
Miała niecałe sześć lat.
Myślałem, że poszukiwania Gracie Clarke
to będzie moja... moja sprawa, mój powód.
Odkryłem parę tropów,
a w końcu dotarłem do chałupy w dorzeczu.
Należała do kierowcy ciężarówki, niejakiego Devlina.
Przyjeżdżamy tam, wpadam do środka. Devlin jest akurat w trasie.
I nagle widzę ją, maleńką Gracie...
przywiązaną do fotela. Je na kolację krakersy w kształcie zwierzątek,
rysuje po jakimś starym programie telewizyjnym czy innym szajsie.
Ale jest nietknięta. Nie stała jej się krzywda.
Czemu nigdy o tym nie słyszałam?
Dwa dni później
ma się odbyć parada na jej cześć, na głównej ulicy.
Ma przyjechać gubernator. Odznaczyć mnie.
Rankiem, w dniu parady,
tatuś zabiera Gracie do sklepu, żeby kupić jej lody.
Chce jej sprawić przyjemność po tym, co przeszła.
Kiedy są w drodze na paradę,
wielki tir traci przyczepność,
wbija się w furgonetkę taty Gracie,
a dziewczynka wylatuje przez przednią szybę.
Ginie na miejscu. Tak po prostu.
Nie ma parady.
Nie ma medalu.
Nie ma dziewczynki.
Nie ma historii.
Zapewniasz ludziom bezpieczeństwo, szeryfie. Zawsze to robiłeś.
Myślałem, że na koniec będę miał swoją sprawę, swój powód.
Ale dotarłem do mety i nie ma niczego.
Niczego.
Aż do dziś.
Aż do dziś. I tak sobie myślę...
Wszystkie te znaki.
Może Bóg chce mi coś przekazać.
Coś większego.
Czekał do ostatniej chwili. I...
Może po to to wszystko jest. Po to sam jestem.
To musi być to.
Prawda?
Mamo, nic ci nie jest?
Gdzie jesteśmy?
Musiałam coś załatwić, kochanie.
Chcę obejrzeć Vaianę.
Róbcie, co chcecie.
Ja chcę ciasteczka Devil Dogs.
A ja Gushersy.
RIVERBEND DRIVE 821
PROFILE – LINKEDIN
INSTAGRAM ZDJĘCIA I FILMIKI
867 POLUBIEŃ
Jak było w pracy, kochanie?
Boże, kochanie.
Przestraszyłaś mnie.
Jak kolacja?
Dobrze.
Ci faceci zdecydowanie za dużo piją, ale było w porządku.
To świetnie.
Wiedziałam, że będziesz głodny, więc przygotowałam ci małą kolację.
Już jadłem.
Zawsze lubisz przekąsić coś w nocy.
Zjemy rano.
Zrobiłam to specjalnie dla ciebie. Jest ciepłe. Chodź, kochanie.
Dobrze wygląda.
Prawda?
Dołączysz do mnie?
Zdobyliśmy nowego klienta.
Żałuj, że nie widziałaś nas z Jimem.
Była tam cała rada.
Mówię ci, jedli mi z ręki.
Co się stało, kochanie?
Dobre, prawda?
Lepsze niż to, co zwykle robisz.
Ma więcej...
smaku.
To...
Taki nowy przepis, który znalazłam.
I to w sieci.
Nazywa się chyba...
„Organiczny stek Mandy” czy coś w tym stylu.
Taka kobieta z Great Neck...
wrzuca różne pyszne przepisy.
Jest świetną kucharką.
O nie, ja...
Zapomniałam o najlepszym.
Nie szkodzi.
Nie, potrzebujemy tego.
No już, zjedz dokładkę.
Nie dam już rady.
Zjedz to, kochanie.
Zjedz to.
Właśnie to lubisz?
Dlaczego?
Powiedz mi dlaczego.
Bo jest blondynką?
Bo jest wysportowana?
Bo ma idealne cycki?
Bo jest biała?
Dlaczego?
Robiłam wszystko.
Dawałam z siebie wszystko.
Wszystko ci dałam.
Wszystko poświęciłam.
Dlaczego?
Bo nie jest tobą.
A...
kim ja jestem?
Mamusiu!
- Mamusiu! - Wezmę Luke'a.
Sarah?
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Nie wiem. Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku.
Już dobrze. Nic ci nie jest.
Sarah?
POŁĄCZENIE ONLINE
ŻEBYŚ ZAWSZE MIAŁA NASZ WSCHÓD SŁOŃCA.
TEŻ BĘDĘ TĘSKNIŁA ZA WSCHODEM SŁOŃCA. JESTEŚ MOIM SŁOŃCEM.
Widziałaś to?
Co to jest?
Nic tam nie ma.
Proszę o ciszę.
Cisza.
Dziękuję.
Dobry Boże, szeryf Tyson.
Jim Bell. Zapraszamy.
Stoimy tu dziś wszyscy,
żeby uczcić 45 lat twojej służby w tym wspaniałym miejscu.
Chcielibyśmy wręczyć ci ten klucz do naszego miasta
i dyplom 851-B w uznaniu zasług.
Szeryfie, proszę go przeczytać.
Cóż, po pierwsze...
Chciałbym podziękować wam wszystkim za przybycie.
Dziękuję burmistrzyni Heller za przygotowanie tego wszystkiego i...
To jest...
To ciężki dzień. Ale to dobry dzień.
Moja Mary-Star często mawia:
„To nie jest koniec. To tylko koniec początku”.
Wierzcie mi, emerytura u jej boku będzie jak nieskończoność.
Nie będzie.
W każdym razie...
Sprawdźmy, czy nadal potrafię czytać.
„Burmistrzyni Idabel w stanie Oklahoma niniejszym ogłasza dzisiejszy dzień
Dniem Szeryfa Jima Bella Tysona”.
„Oddajemy cześć szeryfowi Jimowi Bellowi Tysonowi za 45 lat służby
i życie...
życie poświęcone obowiązkom i ważnym sprawom...
życie i karierę poświęcone wyższemu celowi”.
W porządku?
No dawaj, skurwielu. Pokaż. No już!
Chet? Cal?
Cal?
Chet?
Napisy: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK