อนีชา
เราควรลงไปที่ห้องใต้ดินนะ
อนีชา
เราควรลงไปที่ห้องใต้ดิน
มาเร็วจ้ะ ลุค
มานี่มาลูก ไม่เป็นไรนะ
มาเร็วลูก มาทางนี้
ระวังด้วย ลุคกี้ ระวัง
บ้าฉิบ เอาละ
เราจะรอกันอยู่ข้างล่างนี่ ตกลงไหม
ต้องหาไฟฉายก่อน น่าจะอยู่ในกล่อง โอเค
พายุทอร์นาโดรึไงวะเนี่ย
ครูฟินเนแกนบอกว่าทอร์นาโดเกิดขึ้นที่อื่นเท่านั้น
ครูน่าจะพูดถูกแหละ เนอะ
เอาละ
เฮ้ เรา...
อยู่นี่แล้วเราจะปลอดภัย
อยู่กับพ่อ
สัญญาได้ไหมว่าเราจะไม่เป็นไร
จ้ะ พ่อสัญญา
พ่อสัญญาจ้ะลูก พ่อเคยโกหกลูกเหรอ ลูกรัก
พ่อตัวหอมจัง
อ้อ ขอบใจจ้ะ
ฉัน... ฉัน... ฉันจะออกไปข้างนอก
ไม่ได้ ข้างนอกมันไม่ปลอดภัย
อนีชา
อนีชาๆ ขอร้องล่ะ
ผมไปเอง คุณอยู่กับลูกๆ นะ โอเคไหม
ฟังนะ คุณอยากเกลียดผมตอนนี้ใช่ไหม
ก็ได้
แต่ผมไม่ปล่อยให้คุณไปข้างนอกแน่
มันไม่ปลอดภัย
แล้วในนี้มันปลอดภัยงั้นเหรอ
ทะเลาะกันทําไมคะ พ่อแม่กลัวเหรอ
เปล่า ไม่ใช่ๆ
เปล่าจ้ะลูก ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
พ่อจะออกไปคุยกับเพื่อนบ้านหน่อย
และแม่จะคอยดูแลลูกๆ ให้ปลอดภัยอยู่ในนี้
เนอะ
ซาราห์
อาเหม็ด
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่รู้
ฉันหาเขาไม่เจอ
เขาต้องอยู่ตรงนี้สิ
ดีแลนๆ
- อยู่ไหนน่ะ - ดีแลน
- บาร์บารา - คะ
เกิดอะไรขึ้น
ทุกอย่าง สัญญาณมือถือ ไฟฟ้าติดๆ ดับๆ
มีแค่โทรศัพท์บ้านที่ใช้การได้ แต่ฉันโทรหา 911 ไม่ติด
จูดี้คิดว่าเป็นเพราะทอร์นาโด
อ๊ะ คาร์ล... คาร์ลบอกว่าเป็นระเบิดอะไรสักอย่าง
ครอบครัวร็อธครักส์ไปแล้ว เราต้องไปไหม
ผมไม่รู้ ไม่รู้ๆ
(ลอนดอน อังกฤษ สหราชอาณาจักร โลก)
ฉันมี ฉันมี ฉันมีความภักดี ฉันมีความสูงส่งอยู่ในดีเอ็นเอ
มีเศษเสี้ยวโคเคน มีสงคราม มีสันติภาพอยู่ในดีเอ็นเอ
ฉันมีพลัง พิษร้าย ความเจ็บปวด และความสุขใจ...
- เฮ้ๆ - อยู่ในดีเอ็นเอ
- ฉันมี... - ไม่เลวเลย ไม่เลว
โอ้โฮพวก
- อัลฟี่ได้เห็นนมสาวด้วย - ว่าไงนะ
ใช่ ตัวเป็นๆ ด้วย เห็นจุกหมดเลย
- พูดจริง - เออ
- หนึ่งหรือสองวะพวก - สองว่ะ
จริงๆ คือฉันอยู่บนรถบัสที่แลงคัสเตอร์
- ทําอะไรของฉันไป - เออ
แล้วมีสาวโคตรเซ็กซี่คนนึงขึ้นรถมา
ระหว่างที่ฉันเดินไปหาเธอใช่มะ
สาบานเลยว่ารถบัสวิ่งผ่านหลังเต่า
- พูดเป็นเล่น - ไม่จริงน่า
เออ แล้วนมเธอก็กระเด้งออกมาตําตาเลย
เหลือเชื่อจริงๆ
- นายโชคดีจัง - ใช่มะ
แล้วฉันยืนอยู่ตรงนั้น พลางคิดว่า
นมคนอื่นที่ฉันเคยเห็นจริงๆ ก็มีแค่นมของแฟต ทอมมี่
เออ
จริง
ฉันนี่รีบสวดมนต์เลย
เฮ้ย เดินดูทางมั่งสิวะ ไอ้งั่ง
ฉันทําให้นายฉี่รดกางเกงอีกแล้วเหรอ แคสป์
ให้ฉันโทรหาแม่นายไหม
ฉันไม่อยากเห็นคนบ้าเพิ่มอีกคนหรอก
อยู่ตรงนั้นไปเลย
เฮ้ยๆ เด็กชายคัตเทอร์มิลล์
นายมีเหตุผลอะไรที่ยืนค้ําหัวเด็กชายมอร์โรว์ไหม
ครูบอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งกับเขา
เปล่านะครับ แคสปาร์ทําของหล่นเอง
ผมกําลังจะช่วยเขาเก็บจริงๆ นะครับ
จริงรึเปล่า แคสปาร์
จริงครับ
โอเค
ถ้างั้นละก็ เด็กชายคัตเทอร์มิลล์ ครูว่านายช่วยมาพอแล้ว
ครูอยากให้นายไปขึ้นรถบัสนั่นเดี๋ยวนี้
รถบัส เดี๋ยวนี้เลย ไป
นายโอเคไหม แคสปาร์
ไป เร็วเข้า
- โย่ แคสป์ นายไม่เป็นไรนะ - ไหวไหม แคสป์
พวกมันก็แค่คนทุเรศ
โย่ นายเป็นไรไหม
เฮ้ พวกมันแกล้งนายอีกไม่ได้แล้ว...
- นายโอเคไหมเพื่อน - เรื่องจริง
โย่ แคสป์
เอาละ ตรวจดูให้เรียบร้อย
เอาของจําเป็นมาครบแล้วใช่ไหม โอเค พกขนมไปด้วยรึเปล่า
- คิดว่าเขาไหวไหม - อือ เขามาแล้ว
- อยู่นี่เอง - มาแล้ว
- นายไหวนะพวก - อือ
- เอามันฝรั่งไหม - ไม่เอา ขอบใจ
- นายไหวนะ - ฉันไหว
ไม่เอาน่า ร่าเริงหน่อย นายเป็นคนโปรดของฉันในโลกนี้เลยนะ
- เฮ้ย - อะไรวะ
- เฮ้ย ดูสิ ไอ้งั่งนี่นา - ไอ้เด็กสไลด์หนอน
นายจะทําไง ไอ้ปอดแหก
นี่ จามิลา อยากนั่งนี่ไหมจ๊ะ สาวน้อย
จะได้โชว์ที่เธอเจาะร่างกายในที่ลับให้ฉันดูไง
ฟังนะพวก และตั้งใจฟังดีๆ ด้วย
ถ้านายไม่อยากโดนฉันเตะไข่ที่ยังไม่ลงถุง ให้จุกไปถึงคอหอยละก็...
หุบปากพล่อยๆ ซะ
เข้าใจนะ
เฮ้ เอาละ เงียบๆ หน่อย จามิลา ไปนั่งที่
โอเค ครั้งสุดท้ายนะ
- ทุกคนเข้าห้องน้ําเรียบร้อยแล้วใช่ไหม - ใช่
เราไม่อยากให้เกิดเหตุผิดพลาดเหมือนครั้งที่แล้ว ว่าไหม มอนตี้
- ฮะ ว่าไง - เฮ้
เอาละ ล้อเล่นๆ
คาดเข็มขัดๆ ทุกคนพร้อมไหม
- พร้อม - ไปกันเลย
(โรงเรียนเตรียมเซอร์รีย์พอยต์)
วันที่หนึ่ง
คุณทําให้ฉันอารมณ์เสียจริงๆ ฮินาตะ
คุณเอาแหวนฉันไป
คุณดื่มเบียร์จนหมด
คุณทิ้งฉันไว้ที่นี่
ฉันติดตั้งแอปทินเดอร์อีกครั้ง
ไม่ต้องห่วงนะ แค่ให้เตียงฉันไม่เหงา
จนกว่าคุณจะกลับมา
รู้สึกว่าบรรยากาศวันนี้มันต่างออกไปยังไงไม่รู้
อาทิตย์ยามเช้ากับท้องฟ้าด้วย
รู้สึกเหมือนแรงโน้มถ่วงมันรุนแรงขึ้น
เหมือนมันพยายามฉุดรั้งฉันไว้ไม่ให้ลอยไปหาคุณ
พอคุณกลับมา... ฉันจะให้คุณดูทั้งหมดนี่เลย
คุณค่าของระยะเวลาทั้ง 335 วัน
ฉันตระหนักถึงสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุด
แม้ว่าตัวฉันจะยังอยู่บนโลกนี้...
แต่มันเหมือนโลกทั้งใบของฉันได้หายไป
เจอกันพรุ่งนี้นะ
หวัดดีค่ะ ยามาโตะพูดค่ะ
หวัดดีครับ คุณรีบเข้ามาเดี๋ยวนี้เลยได้ไหม
ดูเหมือนเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับโฮชิ
(จาซา องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งญี่ปุ่น)
(ฮินาตะ มูราอิ - ริวเซ อิโตะ ซาโตชิ มัตสึโอกะ)
เกิดเรื่องขึ้นเมื่อไรคะ
สามชั่วโมงก่อน
เราพยายามรีเซ็ตระบบใหม่แล้ว
ทางช่องไหน
ช่อง 135, 473, 997, 545 เราลองหมดทุกช่องเลย
- มีส่งสัญญาณไปนาซาไหม - ไม่มี
- รอสคอสมอสล่ะ - ไม่มีเหมือนกัน
- สถานีอวกาศล่ะ - ไม่มีสัญญาณที่ไหนเลย
ทําไมไม่รีบบอกฉัน
ขอโทษครับ เธอเพิ่งตื่นนอน
ระบบไม่ได้ทํางานผิดปกติ
ไม่มีการโทรฉุกเฉิน
แปลว่าอาจมีขยะอวกาศหรืออุกกาบาต พุ่งชนดาวเทียมจีเอสห้า
หากมีอะไรพุ่งชนด้วยความเร็ว 75 กม.ต่อ ชม.
ที่มุม 34 องศา
ดาวเทียมจะเสียหาย และทําให้การสื่อสารกับโฮชิชะงักได้
โทรหานาซา
ฝากพวกเขาส่งข้อความ ผ่านทางยานสํารวจดาวอังคารเอ 75
ประเด็นคือนาซาขาดการติดต่อ กับเอ 75 เหมือนกัน
ดูเหมือนว่าสัญญาณดาวเทียมดวงจันทร์ ของรอสคอสมอสก็ขาดหายด้วย
พูดเรื่องอะไรของคุณ
อาจเป็นพายุคอสมิกขนาดมหึมาก็ได้
กําลังเชื่อมต่อ กับดาวเทียมติดตามและถ่ายทอดข้อมูล
สร้างโครงข่ายสามเหลี่ยมข้อมูลไปยังไอเอสเอส
(ไม่มีสัญญาณ)
อะไรน่ะ
สายแจ้งเหตุร้ายอัตโนมัติ
ไม่อยากเชื่อเลย ระบบมาสเตอร์ผิดพลาดเหรอ
ตั้งแต่เมื่อไร
สามชั่วโมงก่อน
หมายความว่าไงสามชั่วโมงก่อน
เราเพิ่งได้รับแจ้ง
ทําไมเพิ่งได้ตอนนี้ล่ะ
ทําไมมันเพิ่งมาถึงตอนนี้ ยามาโตะซัง
- ระบบมีอะไรที่... - ไม่ใช่ค่ะ
- แล้วทําไมมันไม่ทํางานล่ะ - ฉันไม่รู้
- มันควรจะทํางานได้สิ - ควรจะทําได้งั้นเหรอ
สรุปคือเราไม่ได้รับสัญญาณแจ้งเหตุร้าย ของกระสวยใช่ไหม
- เชื่อมต่อให้ได้สิ - โอเค
(สถานะกล้อง)
กัปตันมูราอิ
ฮินาตะ
เธอจากไปแล้ว...
ข่าวด่วนครับ เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น
กระสวยอวกาศโฮชิ-12 ระเบิด
ณ เวลา 14 ชั่วโมง 17 นาที หลังจากปล่อยกระสวย
ออกจากย่านชานเมืองของโตเกียว ไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ
ได้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น
ตามที่เจ้าหน้าที่ของจาซากล่าว การติดต่อกับกระสวยได้ขาดหายไป
ขณะที่กระสวยระเบิดแบบฉับพลันและรุนแรงนั้น มีลูกเรือทั้งหมดสามคนอยู่ด้วย
คาดการณ์ว่านักบินอวกาศฮินาตะ มูราอิ ซาโตชิ มัตสึโอกะ และริวเซ อิโตะ
ได้เสียชีวิตแล้ว
วันที่ควรจะเป็นวันที่น่าภูมิใจที่สุดสําหรับญี่ปุ่น วิทยาศาสตร์ และการสํารวจอวกาศ
ได้จบลงด้วยความเจ็บปวดและความเศร้าโศก
(หน่วยรบด่านนอกของสหรัฐฯ จังหวัดกันดาฮาร์)
(อัฟกานิสถาน โลก)
ไงพวก
พอลสัน
- โย่! - ได้อะไรมาบ้าง
จดหมายรักจากแม่นายถึงฉันใช่ไหม
เออ ฉันว่าแม่ฉันคงมีมากกว่าแค่จดหมายรัก
ให้เทวดาที่คอยคุ้มครองฉันว่ะ
โห นายมันบ้าไปแล้ว
โย่!
- เป็นไงบ้าง เบบี๋ - เทมเพิล เฮ้
เห็นเทมพ์ไหม นั่นแหละคนจริง
ช่วยอะไรหน่อยสิ ฉันขอแบบมีเดียมแรร์สี่ชิ้น และขอไหม้ๆ ให้หมอนี่ชิ้นนึง
- โห เฮอร์ริเคนหิวจัดเลยเหรอ - นายก็รู้ดีนี่
โอ้โฮเว้ย แอ็กชัน แจ็กสัน
โห แจ๋ว
ครับผม
เป็นไงบ้างผู้กอง
- ให้ตายสิวะ เทมเพิล - เออ
มาตดแถวอาหารได้ไงวะ
เอาตดนายอัดใส่กระป๋องแล้วโยนใส่พวกเดช เราชนะสงครามแน่ ฉันพูดจริง
เรายังชนะสงครามตอนนี้ไม่ได้
พอลสันคงคิดถึงนักแปลเกินกว่าจะอยากกลับบ้าน
พอลสัน นายกินตับนักแปลเหรอ
ไม่รู้สิ เขาออกจะฮอต
เฮ้ ฉันพลาดอะไรไป
โย่ เซม จํานักแปลคนใหม่ที่เพิ่งมาอยู่กับกองทัพได้ไหม
- ได้สิ เขาห่วยจะตาย - เออ ฉันก็ได้ยินมาแบบนั้น
แถวนี้กลิ่นเหมือนขี้เลยว่ะ
โย่ อั้นไว้สิวะ อย่าทําให้อาหารของฉันแปดเปื้อน
โย่!
- ฮัต! - มาเลย
ไปหัดขว้างมาใหม่นะ ขว้างลูกยาวๆ
คนบ้านฉันเล่นเบสบอลกันเว้ย
เทรฟ เชื่อไหม ไอ้เวรนี่คิดว่ามวยปล้ํามืออาชีพคือเรื่องจริง
นายเรียนมหาลัยคนรวยรึไงวะ ฮาร์วาร์ดอะไรพวกนั้นเหรอ
ใช่ ฉันจบเศรษฐศาสตร์มหัพภาคกับชีววิทยา
และฉันรู้ว่าใครก็ตามที่มีกล้ามบึกๆ แบบนั้น
สามารถเตะก้นคู่แข่งในสังเวียนได้สบาย
แมดเด็น นายจะไปรู้อะไรเรื่องเตะก้นวะ ไอ้หนู
โอเค อ้อ อะไร เดี๋ยวนี้นายช่ําชองด้านการต่อสู้แล้วเหรอ
- ใช่ ฉันจบเอ็มบีเอสาขานี้ - อ๋อเหรอ
มาเลย เร็วเข้า ไอ้หนุ่มผิวขาว
มาเลยๆ
อย่าให้ฉันต้องทําให้นายอับอาย ต่อหน้าคนขาวพวกนี้เลย
- โอย ไม่นะ - เอาสิ เร็วเข้า
ไม่เอาน่าพวก หมวกฉันแพงนะ
โย่ ชาเวซ
เฮ้ย นี่จะงัดเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าให้พังกันเลยรึไง ไม่เอาน่า
ขอโทษครับ
เฮ้ หัวหน้า
แชตนายเข้ามารัวๆ จนเครื่องแทบระเบิดแล้ว
- เฮ้ โทรศัพท์ดาวเทียมใช้ได้นะ - ขอบคุณครับ
อ๊ะ เวร เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องโทรหาน้องสาวของโคตส์
แมดเด็น กลับไปเล่นเพลย์สเตชันไป๊
เอาละๆ
เฮ้
ไม่ได้คุยกันตั้งนาน
อือ ผมรู้ ผมแค่...
คุณเป็นไงบ้าง
ก็ดี
ต้องส่งฉบับร่างตอนเที่ยง
ผมแค่โทรมาหา...
ผมน่าจะโทรไปตั้งแต่แรกแล้ว แต่ว่า...
ฉันว่าวันนี้เราคุยกันไม่ได้ เพราะงั้นก็...
บ้าฉิบ
- อะไร - คือว่า...
ไม่มีอะไร ผมต้องไปทํางานแล้ว คุณก็เหมือนกัน งั้น...
โอเค บาย เทรฟ
บาย... อ้าว เฮ้...
ได้ โอเค
ได้เลยที่รัก ผมก็คิดถึงคุณ นับวันรอเลย โอเคนะ
อือ
เอาละ ผมต้องวางแล้ว โอเคนะที่รัก รักคุณนะ เบบี๋
โย่!
นายดูแลแม่อยู่เหรอ
- นายเป็นหัวหน้าเธอเหรอ - หยุดนะ
อ้าว โรซา หวัดดีครับ
ตายแล้ว ฮีโร่ของฉัน
อัลวี่ บอกเทรวานเตทีว่าคราวหน้าที่เขากลับบ้าน
ยายจะทําสตูให้เขากิน
เหรอครับ โรซา งั้นผมหนีงานไปเลยดีกว่า...
จะได้ชิมฝีมือคุณไวขึ้น
โถ พ่อหนุ่ม นายจะต้องดีใจแน่ๆ ที่ทําแบบนั้น
ช่วยดูแลให้ทุกคนปลอดภัยต่อไปนะ
ฉันจะทําของอร่อยให้กินจนพุงแตกเลย
ดูแลพวกเขาให้ปลอดภัย
ครับ ได้เลย
ฝัน... ดีใช่ไหม
- ฝันดี - ฝันดีนะครับ
เราคิดถึงหลานมากๆ เลย อัลวี่
เรารอให้หลานกลับบ้านไม่ไหวแล้ว หลานรัก
ผมก็คิดถึงยายครับ ดูแลตัวเองด้วยนะ
- บายครับ - บายจ้ะ
ใช้ได้นี่หว่าพวก นายเรียนรู้ได้ไวเชียวนะ
- "ฝันดี" - "ฝันดี"
เอามานี่ซิ
- ให้ตายเถอะ - ดีขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ สิน่า
อะไรวะเนี่ย
เออ ของฉันก็เป็น
มีเรื่องอะไรกัน
อ๊ะ โทษที ให้ตายเถอะ ขอโทษๆ
- ขับรถเป็นไหมเนี่ย - ก็แค่หลุมบนถนนน่ะ
ทุกคนโอเคนะ
โอเค ใจเย็นๆ
นั่น... นั่นของฉัน
นายวาดเองเหรอ
ใช่
- เขาคือ... - เขาคือราชินีแห่งไซลอน
เขาเป็นผู้พิทักษ์ดาวเคราะห์ทั้งเจ็ด และเป็นผู้ปกครองกาแล็กซีอันไกลโพ้น
แล้วคนนี้ล่ะ
เขา... ไม่ใช่คนสําคัญอะไร ก็แค่... ก็แค่เอเลี่ยน
ฉันชอบที่นายวาดเขาคนนี้
- นายมีเพลงอะไรบ้าง - แค่เพลงเก่าๆ น่ะ
ฉันชอบเพลงเก่าๆ มีอะไรบ้างเหรอ
ฉันไม่มีอะไรหรอก
ขอฟังบ้างได้ไหม
ได้สิ
แนบกันเลย
"แจ้งเตือนเหตุฉุกเฉิน นี่ไม่ใช่การทดสอบ"
หมายความว่าไง
ไม่รู้
- เกิดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย - ไม่มีสัญญาณเลย
เหมือนเหตุการณ์ 9/11 เลย
พนันได้เลยว่าต้องเป็นระเบิดกัมมันตรังสีแน่ ต้องใช่แน่ๆ
ระเบิดกัมมันตรังสีเหรอ
คุณมีคําอธิบายที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ
มีคําอธิบายสักนิดไหม
แมนนี่
อะไร
ทําไมบ้านคุณไม่เป็นอะไรเลย
ไม่รู้สิ เราคงโชคดีมั้ง
- แม่ฮะ - แม่คะ
- ลุคๆ หยุดนะ - หยุดนะ อย่าๆ
เกิดอะไรขึ้น
- เกิดอะไรขึ้น ลุค มีอะไร - หูผม หูผม
- อะไรน่ะ - หยุดนะ หยุด
- มานี่มา - พาเขาไปที่ห้องครัว
บอกแม่ซิว่าเจ็บตรงไหน
แม่ต้องดู...
- ทําให้มันหยุดที - ให้แม่ดูหน่อย
- คุณทําเขาเจ็บนะ - ฉันต้องดูก่อนถึงจะช่วยเขาได้
หยุดซะทีเถอะ
ลืมตาซิลูก ลืมตา
หยุดนะ หยุดสิ หยุด
ไม่มีอะไร ไม่เห็นอะไรเลย
ไม่มีอะไรในหูเลยลูก ใจเย็นๆ นะ ค่อยๆ หายใจ
- ไม่เป็นไรนะ หายใจซิลูก ดีมาก - โอเค ผมจะ...
เจ็บที่หูใช่ไหม ในหูไม่มีอะไรเลย
- ไม่มีอะไรอยู่ในนั้นจ้ะ - ผมจะโทรแจ้ง 911 โอเคนะ
- ค่ะ - ผมจะลองโทรดูอีกที โอเค
- หนูอยากไปด้วย - อยู่นี่แหละ ซาราห์ ลูกรออยู่นี่
แม่ไม่ได้ยินเหรอ
ได้ยินอะไรเหรอ ได้ยินอะไร
ที่มันพูด
ที่อะไรพูดเหรอ
มันเป็นเสียง
เสียงเหรอ
มันพูดออกมา
- มันพูดออกมา - พูดว่าไง
มันพูดว่าไงลูก
"วาโจ"
ลูกจ๊ะ แม่ไม่เข้าใจ มันคืออะไร
วาโจๆ วาโจๆ
- ไม่เป็นไรนะลูก ไม่เป็นไร - วาโจๆ
- ไม่เป็นไรๆ - วาโจ วาโจๆ
- ฮัลโหล ที่รัก... - ลูกจะต้องไม่เป็นอะไร
ใช่ ผมพยายามโทรหาคุณแล้ว ผมคิดถึงคุณ
ที่นี่เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นก็ไม่รู้
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม ไฟยังติดปกติดีนะ
เกิดอะไรขึ้น
อยากให้คุณอยู่ที่นี่ด้วยจัง
ผมคิดถึงคุณ
ฉันต้องวางแล้ว ฉันรักคุณนะ
ผมก็รักคุณ
แคสป์
แคสป์ นายโอเคไหม
แคสป์
เกิดอะไรขึ้น
- แคสป์ - เฮ้ เฮ้ๆ
ยาเขาอยู่ไหน
แคสปาร์
แคสปาร์ๆ
จับแน่นๆ
สายไม่ว่าง ผมติดต่อพวกเขาไม่ได้
เขาโอเคไหม
อย่าแตะต้องเขานะ อย่าแตะต้องเขา
อยู่นี่นะลูก
คุณเห็นสายตาที่พวกเขามองผมแล้วนี่
และคุณไม่พูดอะไรเลย
จะให้ฉันพูดอะไร แมนนี่
ผมเป็นสามีคุณนะ พูดอะไรก็ได้ ไม่รู้สิ
ว่าคุณเป็นหนึ่งในพวกเขาน่ะเหรอ พวกเขาก็มองเราแบบนั้นอยู่แล้ว
คุณเพิ่งสังเกตเห็นครั้งแรกก็เท่านั้นเอง
แม่มาแล้วจ้ะ มาแล้ว แม่อยู่นี่นะ
แม่สัญญา
ผงกหัวขึ้นมาหน่อย
มานี่ เร็วเข้า ซาราห์
- รู้สึกดีขึ้นไหม - ครับ ผมไม่เป็นไร
- อยู่นี่นะ - โอเค
เฮ้ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ไม่เป็นไรๆ
โอเค เอาละ
ฟังแม่นะ
ไปที่ห้องของตัวเอง หยิบของที่ลูกอยากพกติดตัวไปด้วยหนึ่งชิ้น
โอเคนะ ไปเลย
เป็นบ้าอะไรของคุณ เร็วเข้าสิ
ลุค ซาราห์
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
ลูก...
ใจเย็นๆ
มันสะอาดมากเลย
แม่เสียใจด้วยนะ
เธอนั่นเอง
เป็นเธอนั่นเอง
เธอคือ...
หนึ่งเดียว
ฮินาตะ มูราอิ...
คือ...
เสียใจด้วยนะ มิจัง
แต่ว่า...
มันอาจเป็นแบบนี้เพื่อสิ่งที่ดีที่สุด
ทีนี้ลูกจะได้เริ่มต้นใหม่ มิตสึกิ
หาผู้ชายดีๆ สักคน ตกหลุมรักเขา
แล้วเริ่มต้นใหม่อย่างสดใสเถอะนะ
แม่พูดแบบนี้ได้ไง
แม่ก็แค่...
นี่อาจเป็นโชคชะตาก็ได้
เหมือนพรจากสวรรค์ไง
พรงั้นเหรอ
แม่แค่ต้องการให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด
ให้หนูเหรอ
แบบนี้มันดีกับหนูตรงไหน
มันดีแค่สําหรับแม่ต่างหากล่ะ
ต่อไปนี้แม่จะใช้ชีวิต โดยไม่ต้องรู้สึกอับอายลูกสาวตัวเอง
เรื่องนี้มันอยู่ที่จิตวิญญาณของลูก
ถ้าลูกทําลายจิตวิญญาณตัวเอง มันก็จบ
มันก็พังสิ
ไม่เข้าใจที่แม่พูดเหรอ
กลับไปเถอะ
หนูไม่น่าขอให้แม่มาที่นี่เลย
- มิตสึกิ... - ออกไป
ความผิดของเธอ มิตสึกิ
อย่านะ
อะไร มีอะไรเหรอ
ขอโทษที กลับไปเถอะ
ทําไมล่ะ
- มีอะไร - กลับไปซะ
เป็นบ้าอะไรของเธอ
เฮ้ ชาเวซ ส่งข่าวที
เงียบสนิท ติดต่อศูนย์ยุทธวิธีไม่ได้เลยครับ
วิทยุล่ะ
เหมือนพวกเขาไม่ได้อยู่บน ฮ.เลย ไม่มีอะไรฆ่าพวกเขาตายเรียบงั้นหรอก
จู่ๆ ทั้งทีมจะขาดการติดต่อไปนานขนาดนี้ไม่ได้
ไม่รู้ว่าพวกนายเป็นยังไงนะ แต่ฉันสนุกมากเวลาได้อยู่ในความมืด
อือ ยกเว้นว่าเรากําลังออกไปกลางแจ้งน่ะสิ
พวกนายได้ดูโมอาน่ากันรึยัง
อะไร การ์ตูนดิสนีย์น่ะเหรอ
- ใช่ - ฉันรู้ว่าพอลสันดูแล้ว
เออ แค่สิบรอบเอง
ก็รู้ ใครต่อใครอาศัยอยู่ทั่วเกาะ
แสนสุขสันต์ด้วยกันอย่างที่เห็น ทุกๆ เรื่องราบรื่นดังใจ
ไม่ร้องเพลงผ่านช่องวิทยุสื่อสารรวมได้ไหม
ก็รู้ ใครต่อใครอาศัยอยู่ทั่วเกาะ
แสนสุขสันต์ด้วยกันอย่างที่เห็น
ทุกๆ เรื่องราบรื่นดังใจ
ทุกคน
รู้ไหมว่ายายของฉันโสด
ว่าไงนะ
- ยายฉันน่ะ ยังโสดอยู่ - พูดเป็นเล่น
ชอบกินหญ้าอ่อนด้วย
ทีมของมาเร็ตติอยู่ไหนวะ
ช่องวิทยุติดขัด มีแต่เสียงรบกวน
เฮ้ คนของเราอยู่ไหนกันหมด
อะไรวะ
สิบสองนาฬิกาครับ
แมดเด็น เห็นพวกเขาไหม
ไม่ๆ อย่าเข้ามา อยู่ตรงนั้นแหละ
- ถอยไป - ให้พวกเขาใจเย็นๆ ซิ เซม
เฮ้ เซมาร์ ถามเขาซิ ระวังด้วยนะ
ถอยไป
ถอยไป ถอย
ถอยไป เฮ้ เฮ้ๆ
ถอยไป
มีอีกคนอยู่ทางขวา
ถอยไป
เฮ้ย ให้เขาถอยไป ใจเย็นๆ
เซมาร์ เธอพูดว่าอะไร
เธอบอกว่ามีกลุ่มคนอื่นๆ เหมือนพวกเรามาที่นี่ น่าจะเป็นทีมของมาเร็ตติ
- เธอบอกว่ามีการโจมตี - ตาลิบันเหรอ เดชเหรอ
การโจมตี อะไรสักอย่าง
- เธอพูดไม่รู้เรื่องเลย - เดชเหรอ
เธอพูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย
ทุกคนพูดว่ามีการโจมตี พวกเขามา... พวกเขาไปโรงเรียนกัน
หาช่องวิทยุที่เราใช้ได้ ให้ระบบสื่อสารใช้งานได้อีกครั้ง
หาโทรศัพท์บ้านก็ได้ อะไรก็ได้
รับทราบครับ
ฟังดูเหมือนจะเป็นทีมของมาเร็ตติ พวกเขาไปที่โรงเรียน
โรงเรียน ไปโรงเรียนครับ
นั่นแหละหนุ่มๆ มุ่งหน้าไปยังเป้าหมาย เราจะไปที่โรงเรียนกัน เร็วเข้า
- ถอยไป - ถอยไปสิ
ถอยไป ทุกคนถอยไป ถอยไปสิ ไป ไปๆ
มีความเคลื่อนไหวอยู่ข้างบน ชั้นสาม
เคลียร์!
ไม่เป็นไรนะทุกคน ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ
เอาลูกอมไหม เอาเหรอ
เฮ้ เซม เซมมาทางนี้หน่อย
ถามเด็กคนนี้ซิว่าเกิดอะไรขึ้น
ไอซิสเหรอ เดชเหรอ
เฮ้
เห็นใครที่ดูเหมือนพวกเราบ้างไหม
คนอเมริกันน่ะ
บอกเขาสิ
ไม่เป็นไรๆ
นายรู้เหรอ
มาเร็ว
บ้าฉิบ
- เราต้องข้ามสะพานไป - เราจะไปไหนกัน
ฉันเคยบอกคุณแล้ว ว่าเราไม่ควรอยู่ในที่ที่เราต้องข้ามสะพาน
- หนูกลัว - คุณทําถูกรึเปล่าล่ะ
พ่อ
คุณต้องซื้อเทสลาให้ได้
อยากทําให้ยัยนั่นประทับใจ
เราจะไปไหนกัน
พ่อคะ
เฮ้ มาร์ค มาร์คๆ
ไม่เอาน่า มาร์ค
- ขอร้องล่ะ มาร์ค - เราไม่...
- เถอะน่า ขอร้อง - เรามีที่ให้พวกคุณนั่งไม่พอ
ไม่ใช่พวกเขา แค่ผมคนเดียว
- นะ มาร์ค ขอร้องล่ะ - ไม่ได้
ได้โปรดเถอะ พาผมไปคนเดียวก็พอ พาผมไปด้วยนะ เถอะน่า มาร์ค
โธ่ ไม่เอาน่า พาผมไปด้วยคนสิ
- อย่าทําแบบนี้สิพวก แม่งเอ๊ย - อาเหม็ด
อาเหม็ด
ไอ้คนขี้ขลาด
ไปขึ้นรถ
คุณเป็นบ้าอะไร
คุณมันคนพรรค์ไหน
ผมว่าจะทิ้งคุณไป
ผมกะจะบอกคุณสัปดาห์นี้
งั้น...
เสียใจด้วยนะที่คุณเลือกทิ้งครอบครัวของคุณ ผิดสัปดาห์ อาเหม็ด
ไปขึ้นรถได้แล้ว ไอ้เด็กอมมือ
เอาโทรศัพท์คุณมานี่
ฉันจะขับเอง
(กุญแจทางโทรศัพท์ ไม่ได้เชื่อมต่อ)
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทุกคนหยุดร้องไห้ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
(กุญแจทางโทรศัพท์ เชื่อมต่อแล้ว)
ทุกคนคาดเข็มขัดรึยัง
ตรวจดูซิ
ผู้กอง
เข้าไป
ไป
บ้าเอ๊ย วิทยุสื่อสารฉัน นายได้ยินไหม
อะไรน่ะ
ผู้กอง คุณอยู่ไหน
- ชาเวซ - ผู้กอง
- ชาเวซ - คุณอยู่ไหน
ชาเวซ มีใครได้ยินบ้าง ชาเวซ
ผู้กอง คุณอยู่ไหน
ชาเวซ
รอเดี๋ยว
แมดเด็น
ผู้กอง ใครก็ได้
- ผู้กอง - ชาเวซ
ผู้กองอยู่ไหนน่ะ
เทรฟ มันเกิดเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย
ชาเวซ ตามเสียงฉันมา
ครับ
เทรวานเต
เป้าหมายอยู่ด้านหน้า
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี