Spałaś?
Nic ci nie jest?
Próbowałam go obudzić.
Jest zimny.
Powiedz panu Edwardsowi, że nikt się nie zjawił.
Czas wstawać?
Klub frajerów wszystkich budzi.
Chryste.
Śniło mi się, że leżę we własnym łóżku.
Alf, podaj mi torbę.
Wstawać!
Jak pan E?
Jest zimny.
- Hej. Łap. - Jestem taka zmęczona.
Muszę umyć zęby.
Obudził się?
- On... - Kiepsko wyglądał...
- On... - Wyzdrowiał?
Potrzebuje karetki.
On...
- Wyzdrowiał? - Wezwijcie karetkę.
On nie żyje.
Pan Edwards nie żyje.
Inwazja
Aneesha?
Czemu tata śpi na podłodze?
Może bolą go plecy.
Nie powinien spać na łóżku?
Może nie chce tu być.
Mama i tata się rozwodzą?
Nie. Nie wolno im.
Co to jest?
Zostaw. To moje. Znalazłem to.
- Gdzie? - Po prostu to znalazłem.
To moje, nigdy tego nie dotykaj.
Dobrze.
Kiedy wrócimy do domu?
Nie wiem. Wiem, że jedziemy na północ.
Zabierzcie wszystkie rzeczy osobiste...
Nie będzie tu bombardowań. Totalne zadupie.
A jeśli to nie bomba? Jeśli to coś nuklearnego?
...po wymeldowaniu.
To za duże na ISIS.
Kolejki po benzynę, zamykane szpitale...
- Szpitale? - Padło zasilanie, sprzęt się usmażył.
Jebany Putin.
Uwaga! W związku z federalnym stanem wyjątkowym
w hrabstwach Centre, Blair i Clinton zarządzono ewakuację.
Żołnierze wzdłuż głównych dróg będą zapewniać bezpieczeństwo.
Mamo, co on mówił?
Nic, kochanie. Daje tylko wskazówki.
Usiądź, żebym mogła zapiąć ci pasy.
Za ciasno.
- Luke, pomóż siostrze. - Powtarzam...
Ma być ciasno. O to chodzi.
Ale boli mnie szyja.
Tak będziesz bezpieczna.
...zarządzono ewakuację.
Bezpieczna przed czym?
Żołnierze rozmieszczeni wzdłuż głównych dróg
będą zapewniać bezpieczeństwo.
Powtarzam. W związku z federalnym stanem wyjątkowym...
Zaraz wrócę.
...w hrabstwach Centre, Blair i Clinton zarządzono ewakuację.
Ja nie...
Przestań!
Sam przestań.
To mój plecak. Nie twój.
WIADOMOŚCI WIADOMOŚĆ NIE ZOSTAŁA WYSŁANA
Hej!
WSZYSTKO OK? BEZPIECZNA? WIADOMOŚĆ NIEWYSŁANA
Proszę, zostaw to. Daj.
Nie, to moje.
INNE ALBUMY UKRYTE
- Tak, jesteś. - To moje. Przestań.
- Przestań się wydurniać. - Ty przestań.
- To ty się wydurniasz. - Ty.
To twoje.
- To moje. - To moje.
To moje.
Zostaw to. Przestań!
- Przestaniesz? - Nic nie robię.
Przestań.
Mamo, czemu zamykasz drzwi?
Mamo?
- Mamo? - Czemu zamykasz drzwi?
Podobno autostrada jest otwarta. Możemy ruszać na północ.
Zamknęłaś się dla bezpieczeństwa?
To twój.
Hej!
Daleko jeszcze?
Ile jeszcze do Dishu?
Dishu?
Hej! Gdzie jesteśmy?
Co to, kurwa, jest?
Co?
Hej!
Pomoc. Znaleźć.
Co to, kurwa, jest?
Co? Prowadziłeś mnie po okolicy przez dwa pieprzone dni
w poszukiwaniu jebanych kóz? Kóz?
Miałeś pomóc mi znaleźć moich ludzi!
Kurwa!
Muszę znaleźć moich...
Kurwa.
Kurwa!
Znaleźć...
Kurwa!
Chavez.
Plik wideo mógł zostać uszkodzony.
Uszkodzony?
Wszyscy astronauci coś widzieli.
Coś uderzyło w statek kosmiczny.
W pobliżu statku nie wykryto śladów jakiegokolwiek obiektu.
Japońskie satelity też niczego nie wychwyciły.
A wychwyciłyby nawet najszybsze komety czy meteory.
A co z międzynarodowymi satelitami?
Amerykanie i Brytyjczycy byli zajęci atakami terrorystycznymi.
Ale gdyby coś wychwycili,
z pewnością by to zgłosili.
Może to odpady kosmiczne.
Nawet mały obiekt mógłby spowodować wybuch.
Odpady kosmiczne?
To było coś większego. Proszę obejrzeć nagranie.
Zrobiliśmy to.
Kaito się ze mną zgadza.
To prawda, Kaito?
Myślałem, że to może być krótkie zakłócenie podczas nagrania.
Albo odpady kosmiczne.
Yamato-san, ma pani szczęście, że nie została aresztowana.
Proszę teraz wyjść.
Jeśli kiedykolwiek tu pani wejdzie, trafi pani do więzienia.
Rozumie pani?
Idioci.
Mitsuki!
Mitsuki.
Odpady kosmiczne?
Mnie też by zwolnili.
Coś uderzyło w statek i zrobiło w nim dziurę!
Dobra robota.
Myślisz, że ktoś ich zaatakował?
Nowy Jork i Londyn zaatakowano. Dlaczego nie Hoshi?
Atak ponad atmosferą? Kto by go dokonał?
Ktoś.
- Coś zaatakowało Hoshi. - Coś?
Hinata mówiła „coś”.
Tak mówiła.
To mogła być wskazówka. Może próbowała mi coś przekazać.
Zginęli natychmiast. To musiało być jakieś zakłócenie.
To była Hinata.
To pewne.
Panie Edwards. To ja.
Panie Edwards.
Panie Edwards?
Panie Edwards? To ja, Poppy.
Panie Edwards?
Nikt nie przyjdzie. Mamy przejebane!
Cholera. Zgasł ogień.
Jesteśmy tu zupełnie sami.
Telefony wciąż nie działają.
Pomocy!
Ratunku!
Ogarnij go, bracie.
Jedna paczka dziennie.
- Racjonujemy żarcie. - Co jest, stary.
Jedna dziennie? Po ilu dniach umrzemy?
Minął jeden dzień. Nikt nie umrze, o ile nie każę.
Wszyscy umierają!
Jeśli nie możemy jeść, musimy ruszać.
Nawet jeśli do najbliższego Tesco mamy 100 kilometrów,
- musimy wezwać pomoc. - Słuchaj!
Ustaliliśmy, że zostajemy!
- Powiedz mu, M. - Jak długo?
Skąd wiemy, że nas znajdą? Już by się zjawili.
Co ty tam wiesz. Zostajemy tutaj.
On umarł, bo zostaliśmy.
- Próbowaliśmy... - To ja decyduję. Zostajemy.
Nie decydujesz za nas.
Co takiego?
Powiedziałem...
że nie decydujesz za nas.
Jezu.
- Zostaw go. - Przestań.
Wycofuję głos.
Wycofuję głos, który na ciebie oddałem.
Więc już nie rządzisz.
Przez ciebie tu jesteśmy, pamiętasz?
I przez ciebie twoja mama jest na wózku.
Wybacz, to była tajemnica?
Tak.
Ten frajer patrzył,
jak jego stary zrzuca jego matkę ze schodów.
Patrzył, jak łamał jej się kręgosłup.
Nawet nie próbował jej pomóc.
Prawda?
- Dokąd idziesz? - W porządku?
- Caspar. - Co on robi?
Co do cholery?
- Joł. Dokąd idziesz? - Co on robi?
Caspar!
Żałosne.
- Co on robi? - Co on robi?
On... Próbuje dotrzeć do drogi.
Chodźcie.
Robi to.
Musi uważać.
Gwardia Narodowa się boi.
Ktoś mówił, że Boston zniknął.
Podobno nikt niczego nie słyszał.
Jest godzina policyjna.
Ty przestań.
Muszę siku.
Dopiero byliśmy w motelu z toaletą. Nie mogłeś wysikać się tam?
- Nie chciało mi się wtedy. - Nie zatrzymamy się teraz.
Musisz wytrzymać.
Mówił, że warto jechać do Kanady.
Tato. Patrz, tam są ludzie.
Nie stawaj.
Hej!
- Tutaj! - Potrzebują pomocy.
Hej!
- Naprawdę muszę siku. - Nie stawaj.
- Czemu nie stanęliśmy? - Nie możemy, kochanie.
Muszę.
Może Jayden?
Muszę siku! Zatrzymaj się!
Nie. Olivia.
- Sama jesteś głupia. - Aneesha?
Nie.
- Beckett. - Naprawdę muszę.
- Aneesha, co ty robisz? - Madison?
- Theo. - Co ty robisz?
- Mamo. - Imię dla dziecka.
Wybieram imię dla dziecka.
Mamo!
Mamusiu!
- Pomagam ci wybrać imię dla dziecka. - Muszę siku!
Idź się wysikać.
Idź!
Aneesha?
Nie jesteś już częścią tej rodziny.
- Posłuchaj... - Dziecko?
To była wpadka.
Żartujesz?
- Nie chcieliśmy... - Czego?
Pieprzyć jej bez zabezpieczenia?
- Aneesha. Co z tobą? - Idź.
Idź. Możesz złapać stopa razem z tamtą rodziną.
Żona była całkiem ładna.
Może jej też zrobisz dziecko. Zbudujesz nową cywilizację.
- Nie możesz podjąć tej decyzji. - Mamo!
- Ty ją podjąłeś. - Mamo!
- To nie była wpadka. To był wybór. - Mamo!
- A teraz musisz z nim żyć. - Dobrze.
- Tak jak my wszyscy. - Okej. Dobra, Aneesha.
- Jasne. Pewnie. Dobra. - Luke zniknął!
Luke?
- Luke! - Luke!
Luke!
Dawaj, Casp.
Próbuje dotrzeć do drogi.
Jeśli ten frajer może to zrobić, to my też.
Czy to Murai-san?
Nazywam się Mitsuki Yamato,
jestem dyrektorką i pracowałam w JASA z Hinata-san.
Mogę wejść?
Wchodzę do środka.
Proszę się rozgościć.
Dziękuję.
Wiadomości z Indii.
Docierają do nas informacje, że Mumbaj został zaatakowany.
KOLEJNE ATAKI NA CAŁYM ŚWIECIE
W środku miasta doszło do ogromnej eksplozji.
Według naszych źródeł
odpowiedzialność za wybuch może ponosić rząd Pakistanu.
Nie wyklucza się też udziału grupy terrorystycznej...
Wiele państw, w tym w Wielka Brytania, Francja, USA i Brazylia,
doświadcza przerw w dostawie prądu...
Murai-san.
Za dużo pan płacze.
Tak.
Nie, przepraszam.
Widziałem, jak ludzie składają kwiaty, łkają
i rzucają się na ziemię na skrzyżowaniu Shibuya.
Myślę, że śmiałaby się na ich widok. Wyglądają absurdalnie.
Hinata by to wszystko wyśmiała.
To prawda.
Mówiła kiedyś o mnie? O swoim ojcu?
Nie, nie byłyśmy tak blisko.
Nie rozmawialiśmy od trzech lat.
Przedtem rozmawialiśmy o naszych różnicach poglądów.
Nie zgadzałem się z jej wyborami.
Zapytałem, za kogo się ma.
Gardziła moimi poglądami, uważała, że jestem staroświecki.
Ale miałem rację.
Mogę skorzystać z łazienki?
O kurwa.
KARETKA
Kurwa. O cholera.
Gdzie jesteś, Chavez?
Gdzie jesteś?
Cholera.
Kurwa.
Hej!
Ręce do góry!
Gdzie on, kurwa, jest?
Pod ścianę.
Co?
Gdzie on jest?
Chavez?
Hej, stary.
Hej. No już, stary.
No już. Nie pozwolę ci umrzeć w tym miejscu.
Nie umrzesz w taki sposób.
Jesteś komandosem.
No już, Chavez. Jesteś.
Hej, w porządku?
Gdzie byłeś, stary? Nie mogłem was znaleźć.
- Obudziłem się i nie mogłem was znaleźć. - Nie wiem, co się stało.
Nie czuję nogi.
Co się stało?
Hej.
Świetnie wyglądasz.
Cofnij się, kurwa.
Cofnij się. Co on tu, kurwa, robi?
- Dla ochrony. - Nie znam jej.
Masz. Wypij to.
Napij się wody, dobra?
Proszę.
Powoli.
Widziałeś to, prawda?
Tak. Widziałem to gówno.
- Co to, kurwa, było? - Kurwa, nie wiem.
Ja pierdolę, nie mam pojęcia, ale ściągnę cię do domu.
Gotowy?
- Joł, Trev? - Joł?
Nie tylko ja muszę wrócić do domu.
Cofnij się, kurwa.
Zaatakowaliście szkoła. Czemu to zrobić?
Zabraliście nam wszystko. Wszystko.
- Zabijacie dzieci. - Kurwa, nie pierdol.
Wezwałaś bojowników?
Ściągnęłaś ich tu.
Kurwa! Odwróć się! Idziemy!
Luke!
Luke! Przepraszam!
Oboje przepraszamy!
Luke, jesteś tam?
Luke!
To nie są części autobusu.
Ewidentnie.
- Poppy, spójrz. - Co to?
Metal spadający z nieba.
To musiało uderzyć w autobus.
Caspar.
Wypadek to nie twoja wina.
Tak.
Bez jaj.
Ej, Monty. Jesteś mu winny przeprosiny.
Mam to gdzieś.
- Jego rzucawka... - Wygląda na to,
- że coś spadło z nieba. - Jest jakieś inne słowo?
- Jeszcze ciepłe. - Atak.
Darwin, co to?
Rosjanie. Bombardują nas.
Nie, to nie bomba. To satelita.
Patrzcie. Panele słoneczne i reszta.
To musiało przebić się do atmosfery.
W porządku?
Zapomniałeś o tym.
Czekaj, znasz rosyjski?
To nic takiego.
Przepraszam, po prostu...
PROGRAM APOLLO
A na takiej częstotliwości
rozumiesz, co mówię?
Będę tęsknić...
„Będę tęsknić za wschodem słońca”.
Wygodnie pani?
Przepraszam.
Z początku chciała zostać radiotechnikiem jak ja.
Ale potem zacząłem pracować w JASA.
Pracował pan w JASA?
„Dyrektorka Yamato”?
Rozumiem.
Młoda kobieta jako dyrektorka.
To niezbyt częste, prawda? Zwłaszcza blondynka.
To była pani, prawda?
- Co? - Ojciec wie takie rzeczy.
Hinata nigdy nie wspominała o ojcu.
Nigdy.
Dlaczego miałaby to robić?
Rodzic taki jak pan, myślący tak staroświecko...
chce na zawsze zamknąć jej wspomnienia w tym pokoju.
Wierzy pan, że dokonała złego „wyboru”, ukrywa ją pan przed światem.
Jest pan obrzydliwy.
Myślę o tym każdego dnia po przebudzeniu.
Żałuję, że to nie ja byłam na pokładzie tego statku.
Każdego dnia.
Więc jeśli pan...
Hinata i ja straciliśmy kontakt...
nie przez to...
co mi powiedziała...
i co ukrywała.
To dlatego, że dalej ukrywała to przed resztą świata.
Tego...
nie mogłem znieść.
Zaczęła spotykać się z tym mężczyzną, żeby ukryć, kim naprawdę jest.
To wszystko były jej wybory.
Ale...
Patrzenie, jak Hinata skrywa swoje serce, było dla mnie zbyt bolesne.
Więc cieszę się...
że nie skrywała go przed panią.
Cieszę się, że to była pani.
Więc po co pani tu jest?
Luke!
Halo?
Halo? Proszę.
- Nie ruszać się. - Proszę.
Szukam syna. Proszę.
Jest w środku. Proszę.
- Dobrze. Wejdźcie. - Dziękuję.
Przepraszam. Nie jest naładowana.
Ale kiedy społeczeństwo szaleje, lepiej wyglądać groźnie. Kel?
Nie mamy żadnych...
O mój Boże! Luke!
O Boże.
Musiała pani być przerażona.
Nie mamy wiele do jedzenia, ale jest kakao, jeśli zmarzliście.
Kto to?
- Gabby. - Kto to?
Bardzo dziękujemy.
Nie będziemy przeszkadzać.
Nie, nie. Jest godzina policyjna.
Gwardziści patrolują teren. Ich broń jest naładowana.
Nie chcecie błądzić w ciemności.
- Tak. - Dziękuję.
Moja rodzina jest panu wdzięczna.
- Nie ma sprawy. - Tak.
Hej, Kel?
Przygotujmy pokój gościnny.
- Pójdę po poduszki i koce. - O nic się nie martwcie.
Dziękuję.
Siadaj.
Są tu po was.
Idź, idź.
Biegnij!
O cholera.
Mam cię.
Mam cię, mały.
Hej, stary, w porządku?
Stary, w porządku?
Chavez?
Kurwa!
Jebany.
W głębi serca Monty jest mięczakiem, co?
- Ja pierdolę. - Hej!
Chcesz wracać do domu do mamusi i tatusia?
- Chcesz stracić zęby? - Hej!
Wracamy do domu.
Nikt nigdzie nie idzie.
- Nic tu nie ma. - Powiedziałem, że tu zostajemy.
Nie decydujesz. Zostałeś przegłosowany.
I kradniesz przekąski.
Nic gorszego już nie zrobisz.
Ja pierdolę, Monty.
Przekonamy się.
Nic ci nie jest?
Mam trzech starszych braci.
Większych od ciebie.
Dużo większych.
Nie zrobisz niczego, co nie było robione już wcześniej.
I gorzej.
Lubię wyzwania.
A może my wrócimy do domu, a ty tu zostaniesz?
Problem rozwiązany, nie?
Idźcie. Sprawdźcie, czy mnie to obchodzi.
Dokąd idziecie?
Myślałem, że jeśli ucieknę, będę mógł, sam nie wiem...
przerwać to wszystko.
Zatrzymać czas.
Żeby wszystko pozostało takie, jakie było i żeby się nie psuło.
Wiesz, o co mi chodzi?
Masz czasem ochotę uciec?
Nie.
Ale wiem, co masz na myśli.
Przetrwamy to.
Spójrz na mnie.
Wszyscy?
Hinata powiedziała coś przed śmiercią.
„Wajo”.
Jest nagranie z jej ostatnich chwil?
Tak, rejestr łączności.
Chciałbym tego posłuchać.
Kiedy wściekam się na Sarah,
zawsze mówisz: „To twoja siostra”. Jakby to miało wszystko naprawić.
To niczego nie naprawia.
Wiem.
Król nie żyje. Niech żyje król.
Zapomnij o nich. W porządku.
J?
Przetrwamy to.
Dobrze?
Dobrze.
OCZYSZCZACZ DŹWIĘKU
Wajo.
Co pan sądzi?
CZĘSTOTLIWOŚĆ
Czy JASA ma lepsze nagłośnienie?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK