เธอได้หลับไหม
เธอโอเครึเปล่า
ฉันพยายามปลุกเขาแล้ว
ตัวเย็นเฉียบเลย
บอก... บอกครูเอ็ดเวิร์ดส์ทีสิว่าไม่มีใครมา
ได้เวลาตื่นรึยัง
แก๊งเด็กเอ๋อทําให้คนทั้งโลกตื่นกันหมด
ให้ตายสิ
ฉันกําลังฝันว่าได้นอนอยู่บนเตียงฉันเมื่อคืนนี้
เฮ้ อัลฟ์ หยิบเป้ฉันให้ที
ตื่นสิ
ครูอีเป็นไงบ้าง
เขาตัวเย็นเฉียบ
- เฮ้ รับนี่ไป - เหนื่อยจัง
ฉันไปแปรงฟันก่อน
เฮ้ย เขาตื่นรึยัง
- เขา... - เขาดูไม่ค่อยดีเลย...
- เขา... - เขาหายยัง
เขาต้องการรถพยาบาล
เขา...
- พวก เขาหายดียัง - นี่ โทรเรียกรถพยาบาลสิ
เขาตายแล้ว
ครูเอ็ดเวิร์ดส์ตายแล้ว
อนีชา
ทําไมพ่อถึงนอนที่พื้นล่ะ
พ่อคงปวดหลังมั้ง
งั้นพ่อก็ควรนอนบนเตียงสิ
พ่ออาจจะไม่อยากนอนบนเตียงก็ได้
พ่อกับแม่จะหย่ากันเหรอ
ไม่ พี่ไม่อนุญาต
นี่อะไร
หยุดนะ นั่นของพี่ พี่เป็นคนเจอ
- ที่ไหน - อยู่ๆ ก็เจอ
และมันเป็นของพี่ เพราะงั้นเธอห้ามแตะต้อง
ก็ได้
เมื่อไรเราจะได้กลับบ้าน
ไม่รู้สิ พี่รู้แค่ว่าเราจะขับรถขึ้นเหนือ
กรุณาอย่าลืมสัมภาระส่วนตัวของท่าน...
ไม่มีทางที่พวกมันจะทิ้งระเบิดที่นี่ เราอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
อือ ถ้ามันไม่ใช่ระเบิดแต่เป็นนิวเคลียร์ล่ะ
เมื่อท่านเช็กเอาต์
นี่มันใหญ่เกินกว่าจะเป็นไอซิส
คิวเติมน้ํามันแถวยาวมาก โรงพยาบาลก็ปิด...
- โรงพยาบาลเหรอ - ไฟดับ เครื่องมือพังหมด
ฝีมือไอ้เวรปูตินแน่ๆ
ทุกท่านโปรดทราบ เนื่องจากประกาศฉุกเฉินของทางรัฐบาลกลาง
ขอให้ผู้ที่อยู่ในเซ็นเตอร์เคาน์ตี แบลร์เคาน์ตี และคลินตันเคาน์ตีอพยพด่วน
หน่วยยามจะประจําที่ตลอดทางหลวงสายหลัก เพื่อดูแลความปลอดภัยให้ทุกท่าน
แม่คะ เขาพูดอะไรเหรอ
ไม่มีอะไรจ้ะลูก เขาก็แค่บอกทางเรา
นั่งพิงซิ แม่จะได้รัดเข็มขัดให้
มันแน่นไป
- ลุค ช่วยน้องทีสิลูก - ขอย้ํา...
มันก็ต้องแน่นสิ นั่นเข็มขัดนิรภัยนะ
แต่มันทําให้หนูเจ็บหลัง
มันทําให้เธอปลอดภัยต่างหาก
เคาน์ตีอพยพด่วน
ปลอดภัยจากอะไร
หน่วยยามจะประจําที่ตลอดทางหลวงสายหลัก
เพื่อดูแลความปลอดภัยให้ทุกท่าน
ขอย้ํา เนื่องจากประกาศฉุกเฉินของทางรัฐบาลกลาง...
เดี๋ยวมานะ
เซ็นเตอร์เคาน์ตี แบลร์เคาน์ตี และคลินตันเคาน์ตีอพยพด่วน
หนูไม่...
หยุดนะ
พี่แหละหยุด
นั่นเป้ของพี่ ไม่ใช่ของเธอ
(ข้อความ อ. - เกิดข้อผิดพลาดในการส่งข้อความ)
เฮ้
(คุณโอเคไหม ปลอดภัยรึเปล่า ไม่ได้ส่ง)
ปล่อยแล้วเอามาให้หนูนะ
ไม่ได้ นี่ของพี่
(อัลบั้มอื่น ซ่อน)
- ใช่สิ - นี่มันของพี่ หยุดนะ
- หยุดทําตัวติงต๊องได้แล้ว - เธอนั่นแหละหยุด
- เธอนั่นแหละทําตัวติงต๊อง - พี่นั่นแหละ
อันนี้ของเธอ
- อันนี้ของพี่ - อันนี้ของหนู
นี่ของหนู
ปล่อยนะ หยุดเลย
- ทําไมพี่ไม่หยุดล่ะ - พี่ไม่ได้ทําอะไรซะหน่อย
หยุดนะ
แม่ล็อกประตูทําไมคะ
แม่ฮะ แม่
- แม่ - ล็อกประตูทําไมคะ
พวกเขาบอกว่าทางหลวงเปิดอยู่ เราขึ้นเหนือได้
ล็อกรถเพื่อความปลอดภัยงั้นเหรอ
เข็มขัดคุณ
เฮ้
อีกไกลแค่ไหนเนี่ย
ดิชูอยู่อีกไกลแค่ไหน
ดิชูเหรอ
เฮ้ เราอยู่ไหนกัน
ที่นี่มันที่ไหนวะ
อะไรนะ
เฮ้
ช่วยเหลือ เจอแล้ว
นี่มันอะไรกันวะ
อะไร คุณพาผมเดินเตร่มาตั้งสองวัน
เพื่อมาตามหาแพะเนี่ยนะ แพะงั้นเหรอ
คุณควรช่วยผมตามหาคนของผมสิ
แม่งเอ๊ย!
ผมต้องตามหา...
ห่าเอ๊ย!
แม่ง!
ตามหา...
โว้ย!
ชาเวซ
ไฟล์วิดีโออาจจะเสียหาย
เสียหายงั้นเหรอ
นักบินอวกาศทุกคนเห็นอะไรบางอย่าง
บางอย่างที่พุ่งชนกระสวยจังๆ
ไม่มีหลักฐาน ว่าตรวจพบวัตถุใดๆ เข้าใกล้กระสวยเลย
ดาวเทียมของญี่ปุ่นก็ตรวจไม่พบอะไรเหมือนกัน
ทั้งที่พวกเขาตรวจจับวัตถุ ที่เร็วกว่าดาวหางหรือดาวตกได้ซะอีก
แล้วดาวเทียมของประเทศอื่นล่ะคะ
อเมริกากับอังกฤษกําลังง่วนอยู่กับการก่อการร้าย
ยังไงก็เถอะ ถ้าพวกเขาตรวจพบอะไร
พวกเขาต้องรายงานล่วงหน้าแน่นอน
อาจจะเป็นขยะอวกาศก็ได้
แม้แต่ชิ้นเล็กๆ ก็ทําให้ระเบิดได้
ขยะอวกาศเหรอ
มันคืออะไรที่ใหญ่กว่านั้น ดูคลิปสิคะ
ดูแล้ว
ไคโตะเห็นด้วยกับฉัน
จริงรึเปล่า ไคโตะ
ผมคิดว่าภาพวิดีโอน่าจะมีอะไรผิดพลาด
หรือไม่มันอาจเป็นขยะอวกาศก็ได้
ยามาโตะซัง คุณโชคดีแล้วที่ไม่ถูกจับ
ออกไปได้แล้ว
ขืนคุณยังมาเหยียบที่นี่อีก คุณได้นอนคุกแน่
เข้าใจไหม
ไอ้พวกงี่เง่า
มิตสึกิ
ขยะอวกาศงั้นเหรอ
ไม่งั้นผมจะถูกไล่ออกไปด้วย
มีบางอย่างพุ่งชนจนทําให้กระสวยเป็นรูนะ
วันนี้ทํางานได้ดีมาก
อะไร คุณคิดว่ามีคนโจมตีเหรอ
นิวยอร์กกับลอนดอนก็ถูกโจมตีไม่ใช่รึไง ทําไมโฮชิจะโดนไม่ได้
โจมตีเหนือชั้นบรรยากาศเนี่ยนะ ฝีมือใครล่ะ
ใครสักคนนี่แหละ
- มีบางอย่างโจมตีโฮชิ - บางอย่างงั้นเหรอ
ฮินาตะพูดอะไรสักอย่างออกมา
เธอพูดจริงๆ
มันอาจจะเป็นคําใบ้ก็ได้ เธออาจพยายามบอกอะไรฉันอยู่
พวกเขาตายทันที มันอาจมีอะไรผิดพลาดก็ได้
นั่นฮินาตะนะ
ไม่มีอะไรต้องสงสัยเลย
(จาซา)
ครูเอ็ดเวิร์ดส์คะ ครูเอ็ดเวิร์ดส์ นี่หนูเอง
ครูเอ็ดเวิร์ดส์
ครูเอ็ดเวิร์ดส์ นี่หนูเอง ป๊อปปี้ไงคะ
ครูเอ็ดเวิร์ดส์
ไม่มีใครมาหรอก เราแย่แน่
บ้าฉิบ ไฟดับไปแล้ว
ไม่มีใครเจอเราแน่เลย
โทรศัพท์ก็ยังใช้ไม่ได้
ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ใครก็ได้
จัดการมันทีสิพวก
วันละถุงโว้ย
- ตามที่แบ่งกัน - อะไรวะพวก
ต่อวันเหรอ เราจะอยู่ได้อีกสักกี่วันเชียว
เพิ่งผ่านมาแค่วันเดียว ห้ามใครตายจนกว่าฉันจะสั่ง
ทุกคนกําลังจะตายกันหมด
ฟังนะ ถ้าเรากินไม่ได้ เราก็ต้องไปจากนี่
ต่อให้เทสโก้ที่อยู่ใกล้ที่สุด จะอยู่ห่างไปร้อยไมล์ก็เถอะ
- เราต้องไปบอกคนอื่นและขอความช่วยเหลือ - ฟังนะ
เราพูดแล้วไงว่าจะอยู่ที่นี่
- บอกเขาสิ เอ็ม - ถึงเมื่อไรล่ะ
จะรู้ได้ไงว่าพวกเขาจะหาเราเจอ ไม่งั้นป่านนี้พวกเขาคงมาแล้ว
ทําอย่างกับนายรู้งั้นแหละ เราจะอยู่ที่นี่
เขาตายเพราะเรามัวรออยู่ที่นี่
- เราพยายามจะ... - ฉันบอกให้เราอยู่ เราก็ต้องอยู่
นายไม่มีสิทธิ์มาสั่งเรา
นายว่าไงนะ
ฉันบอกว่า...
นายไม่มีสิทธิ์มาสั่งเรา
ให้ตายสิ
- อย่าไปยุ่งกับเขา - หยุดนะ
ฉันขอคืนคํา
ฉันขอคืนเสียงที่ฉันโหวตให้นาย
นายไม่มีสิทธิ์มาสั่งใครอีกต่อไป
ความผิดนายที่ทําให้เรามาติดอยู่ข้างล่างนี่ จําได้ไหม
เหมือนที่นายเป็นต้นเหตุให้แม่นายต้องนั่งรถเข็น
โทษที ความลับเหรอเนี่ย
เออ
ใช่
ไอ้เวรคนนี้เอาแต่ดู
ที่พ่อเขาผลักแม่เขาตกบันได
เขาดูแม่เขาหลังหัก
ไม่คิดจะช่วยเลยด้วยซ้ํา
ใช่ไหมล่ะ
- โย่ จะไปไหนน่ะ - นายโอเคไหม
- โย่ แคสปาร์ - เขาทําอะไรน่ะ
อะไรกันวะ
- โย่ นายจะไปไหน - ทําอะไรของเขา
โย่ แคสปาร์
นี่
โย่ แคสปาร์
น่าสมเพช
- เขาทําอะไร - เขาทําอะไร
เขา... เขาจะไปที่ถนน
มาเร็วทุกคน
ดูสิ เขาปีนไปแล้ว
เขาต้องระวังนะ
(เอสโอเอส)
กองกําลังพิทักษ์มาตุภูมิยังกลัวเลย
ได้ยินใครสักคนพูดว่าบอสตันเละไปแล้ว
พวกเขาบอกว่าไม่มีใครได้ข่าวอะไรเลย
ตอนนี้มีเคอร์ฟิวอยู่
หยุดนะพี่
ผมปวดฉี่
เราเพิ่งออกจากโรงแรมที่มีห้องน้ํามา ทําไมลูกไม่ฉี่ตั้งแต่ที่นั่น
- ตอนนั้นผมไม่ปวดฉี่นี่นา - ตอนนี้เราแวะจอดไม่ได้นะลูก
ลูกต้องอั้นไว้ก่อน
เขาบอกว่าไปแคนาดาคือทางที่ดีที่สุด อือ
พ่อ ดูสิคะ มีคนอยู่ตรงนั้นด้วย
ไม่ต้องจอด
เฮ้ ทางนี้
- ทางนี้ - พวกเขาต้องการให้ช่วยเหลือ
เฮ้ๆ
- ผมต้องฉี่จริงๆ นะ - ไม่ต้องจอด
- ทําไมเราจอดไม่ได้คะ - เราจอดไม่ได้ลูก โอเคนะ
ผมต้องฉี่
เจย์เดนล่ะดีไหม
ผมต้องฉี่ จอดหน่อย
ไม่เอา โอลิเวียดีกว่า
- เธอนั่นแหละงี่เง่า - อนีชา
ไม่เอา
- เบ็กเก็ตต์ - ผมต้องฉี่จริงๆ
- อนีชา คุณพูดถึงอะไร - แมดิสันล่ะ
- ธีโอ - พูดเรื่องอะไรของคุณ
- แม่ - ชื่อลูกไง
ฉันแค่คิดชื่อลูก
แม่
แม่คะ
- ช่วยคุณคิดชื่อลูกไง - ผมปวดฉี่
ไปฉี่ไป
ไปสิ
อนีชา
คุณไม่ใช่ส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้อีกต่อไป
- ฟังผมนะ... - ลูกงั้นเหรอ
มันเป็นอุบัติเหตุ
ล้อเล่นรึไง
- เราไม่ได้ตั้งใจจะ... - จะอะไร
คุณไม่ได้ตั้งใจจะเอายัยนั่นโดยไม่ป้องกันน่ะเหรอ
- อนีชา คุณเป็นอะไรของคุณ - ไปเลยนะ
ไปให้พ้น จะโบกรถไปกับครอบครัวนั้นก็ได้
รู้ไหม คนเป็นเมียนั่นน่ารักดีนะ
คุณจะเอาเธออีกคนก็ได้ ออกลูกออกหลานสร้างหมู่บ้านใหม่เลยสิ
- คุณไม่ใช่คนตัดสินใจเรื่องนี้ - แม่คะ
- ถูก คุณตัดสินใจเองนี่ - แม่คะ
- มันไม่ใช่อุบัติเหตุ คุณเลือกเองต่างหาก - แม่คะ
- ทีนี้ก็ยอมรับผลที่ตามมาซะ - โอเค
- เหมือนพวกเราที่เหลือนี่แหละ - โอเค เอาละ อนีชา
- ก็ได้ ผมเข้าใจคุณแล้ว โอเค - ลุคไม่อยู่แล้ว
ลุค
- ลุค - ลุค
ลุค
สู้ๆ แคสป์
เขาจะไปถึงถนนแล้ว
ถ้าไอ้ทึ่มนั่นยังปีนขึ้นไปได้ เราทุกคนก็ทําได้
ใช่มูราอิซังไหมคะ
ฉันชื่อมิตสึกิ ยามาโตะ
เป็นผู้ดูแลระบบที่ทํางานกับฮินาตะซังที่จาซา
ฉันขอเข้าไปได้ไหมคะ
ขออนุญาตนะคะ
เชิญตามสบายเลยนะ
ขอบคุณค่ะ
ข่าวต่อไปนี้มาจากอินเดียครับ
มีรายงานจํานวนหนึ่งระบุว่ามุมไบถูกโจมตี
(มีการโจมตีอีกมากมายทั่วโลก)
และมีรายงานว่า เกิดเหตุระเบิดขนาดใหญ่ในใจกลางเมือง
จากข้อมูลตามแหล่งข่าว
มีการสงสัยว่ารัฐบาลของปากีสถาน มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุระเบิด
เช่นเดียวกับความเป็นไปได้ว่า มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มการก่อการร้าย...
นอกจากนี้ รัฐบาลทั่วโลก ทั้งสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส อเมริกา และบราซิล
กําลังประสบกับปัญหาไฟฟ้าดับเป็นวงกว้าง...
มูราอิซัง
คุณร้องไห้มากไปแล้วนะคะ
อือ
ไม่สิ ขอโทษค่ะ
ฉันเห็นคนเอาดอกไม้มาวางไว้แล้วร้องไห้
เป็นลมล้มพับกลางห้าแยกชิบุยะ
ฉันว่าแกคงหัวเราะแน่ๆ ถ้าได้เห็นพวกเขา พวกเขาดูตลกจริงๆ นะ
ฮินาตะต้องขําแน่นอนเลย
นั่นสิคะ
แกเคยพูดถึงฉันบ้างไหม พ่อของแกน่ะ
ไม่ค่ะ เราไม่ได้สนิทกันมากนัก
เราไม่ได้คุยกันมาสามปีแล้ว
ก่อนหน้านั้นเราคุยกันด้วยหลายความเห็น
ฉันไม่เห็นด้วยกับทางที่แกเลือก
ฉันถามแกว่าแกคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ถึงโตมาแล้วดูถูกความคิดของฉัน บอกว่าฉันหัวโบราณเกินไป
แต่ฉันคิดถูก
ฉันขอเข้าห้องน้ําหน่อยได้ไหมคะ
อ๊ะ เวร
(รถพยาบาล)
เวรเอ๊ย แย่ละสิ
นายอยู่ไหนนะ ชาเวซ
นายอยู่ไหน
บ้าฉิบ ให้ตายสิ
ห่าเอ๊ย
เฮ้
ชูมือ
เขาอยู่ไหนวะ
ไปยืนชิดกําแพง ไปที่กําแพง
อะไร
เขาอยู่ไหน
ชาเวซ
เฮ้ เพื่อนยาก
เฮ้ ไม่เอาน่าพวก
ฟื้นสิ นายจะมาตายที่นี่ไม่ได้นะ
เฮ้ ฟื้นสิ ฟื้น นายห้ามมาตายแบบนี้
นายเป็นมนุษย์กบนะ
ฟื้นสิ ชาเวซ นั่นแหละ ต้องแบบนั้นสิ
เฮ้ๆ นายไหวนะ
นายหายไปไหน ฉันหาใครไม่เจอเลย
- ฉันฟื้นมาแล้วไม่เจอใครเลย - เทรฟ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้สึกถึงขาฉันเลย
ไหน เกิดอะไรขึ้น
เฮ้
นายดูดีแล้ว โอเคนะ
เฮ้ย ถอยไปไกลๆ เลย
ถอยไป ทําไมเขาถึงมาอยู่ข้างล่างนี่
- เพื่อปกป้องเขา - ฉันไม่รู้จักเธอ
นี่ เฮ้ ดื่มนี่ก่อน
ดื่มน้ําหน่อย โอเคนะ
เอ้านี่ ดื่มเลย
ค่อยๆ นะ ค่อยๆ
นายก็เห็นใช่ไหม
อือ ใช่ ฉันเห็นไอ้เวรนั่น
- มันคืออะไรวะพวก - ฉันก็ไม่รู้ว่ะ
ฉันไม่เคยพบเคยเห็น แต่ฉันจะพานายกลับบ้าน
นายพร้อมไหม
- โย่ เทรฟ - โย่
ฉันไม่ใช่แค่คนเดียวที่ต้องกลับบ้าน
ถอยไปนะโว้ย
คุณโจมตีโรงเรียน ทําไมถึงทําแบบนี้
คุณพรากทุกอย่างไปจากเรา ทุกอย่างเลย
- คุณฆ่าเด็กๆ - อย่ามาพูดจาเหลวไหล
คุณตามพวกนักรบมาเหรอ
คุณต่างหากที่พาพวกมันมา
บ้าฉิบ หันกลับไป เร็วเข้า
ลุคๆ
ลุค แม่ขอโทษ
พ่อกับแม่ขอโทษนะ
ลุค อยู่แถวนี้รึเปล่า
ลุค
ทุกคน นี่ไม่ได้เกิดจากรถบัสแน่ๆ
เห็นอยู่ว่าไม่ใช่
- เดี๋ยว ป๊อปปี้ ดูนี่สิ - อะไรน่ะ
ฝนโลหะตกลงมาจากท้องฟ้า
ต้องเป็นไอ้นี่แน่ๆ ที่ชนรถบัส
แคสปาร์
ไม่ใช่ความผิดนายที่รถคว่ํา
อือ
ใช่
จริงที่สุด
นี่ มอนตี้ ฉันว่านายติดค้างคําขอโทษเพื่อนฉันอยู่
คิดว่าฉันสนรึไง
- เขาชักกระแด่ว... - ดูเหมือนมีอะไร
- ระเบิดจากท้องฟ้าเลย - โทษที มีคําอื่นอีกไหม
- โอ๊ย ยังร้อนอยู่เลย - ชักไง
ดาร์วิน มันคืออะไรเหรอ
พวกรัสเซีย พวกมันทิ้งระเบิดใส่เรา
ไม่ใช่ระเบิดซะหน่อย นี่มันดาวเทียม
ดูสิ แผงโซลาร์กับอะไรทั้งหลาย
มันคงฉีกขาดตอนตกลงมาจากชั้นบรรยากาศ
นายโอเคไหม
นายลืมไอ้นี่ไว้
เดี๋ยวนะ นายรู้ภาษารัสเซียด้วยเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก
โทษที ฉันแค่...
(โครงการอะพอลโล)
และถ้าความถี่นี้ล่ะคะ
คุณได้ยินที่ฉันพูดชัดเจนไหม
ฉันจะคิดถึง...
"ฉันจะคิดถึงดวงอาทิตย์ขึ้น"
สบายไหม
ขอโทษค่ะ
ตอนแรกแกอยากเป็นวิศวกรวิทยุสื่อสารเหมือนฉัน
จนฉันได้เริ่มทํางานที่จาซานั่นแหละ
คุณเคยทํางานกับจาซาด้วยเหรอคะ
"ผู้ดูแลระบบยามาโตะ" ใช่ไหม
เข้าใจแล้ว
หญิงสาวในตําแหน่งผู้ดูแลระบบ
มันไม่ใช่อะไรที่เห็นได้ทั่วไป จริงไหม ยิ่งผมบลอนด์ด้วย
เธอเองใช่ไหม
- อะไรคะ - คนเป็นพ่อย่อมรู้อยู่แล้ว
ฮินาตะไม่เคยพูดถึงพ่อของเธอ
ไม่เคยเลย
ทําไมเธอต้องพูดถึงด้วย
พ่ออย่างคุณที่มีความคิดหัวโบราณแบบนี้...
คุณอยากเก็บความทรงจําเกี่ยวกับเธอ ไว้ในห้องนี้ไปตลอดกาล
เชื่อว่าเธอ "เลือก" ทางเดินผิด เลยต้องซ่อนเธอไว้จากโลกภายนอก
คุณนี่มันน่าขยะแขยงจริงๆ
ทุกวันที่ฉันตื่นลืมตา นี่คือสิ่งที่ฉันคิดถึง
ฉันอยากให้เป็นตัวฉันเองที่อยู่บนกระสวย
ทุกวัน ทุกวันเลย
เพราะงั้นถ้าคุณ...
สาเหตุที่ฮินาตะกับฉันเลิกคุยกัน...
ไม่ใช่เพราะ...
สิ่งที่แกบอกฉัน...
ว่าแกปิดบังอะไรจากฉันไว้
แต่เป็นเพราะแกยังคงปิดบังต่อไปไม่ให้คนอื่นๆ รู้
และฉัน...
ฉันทนไม่ได้หรอก
แกเริ่มคบกับผู้ชายคนนั้น เพื่อปิดบังตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง
ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่แกเลือกเอง
แต่ว่า...
ฉันเองก็ปวดใจที่เห็นฮินาตะซ่อนหัวใจตัวเองไว้
เพราะงั้นฉันเลยดีใจ...
ที่แกไม่ได้ซ่อนมันจากเธอ
ฉันดีใจที่เป็นเธอนะ
ว่าแต่เธอมาที่นี่ทําไม
ลุค
หวัดดี
หวัดดีค่ะ ขอร้องล่ะ
- หยุดอยู่ตรงนั้น - ขอร้องล่ะค่ะ
ฉันมาตามหาลูกชายฉัน ได้โปรดเถอะ
เขาอยู่ข้างใน มาสิ
- เอาละ เข้าไปเลย - ขอบคุณครับ
ขอโทษที่ทําแบบนั้น แต่ปืนไม่ได้บรรจุกระสุนด้วยซ้ํา
แต่เวลาที่สังคมมันวุ่นวาย การทําตัวให้ดูอันตรายมันคงดีที่สุดแล้ว เคล
รู้ไหม เราไม่มี...
ตายจริง ลุค ค่อยยังชั่ว
แม่จะบ้าตาย
พวกคุณคงหวาดกลัวแย่เลย
เราไม่ได้มีของกินมากมายอะไร แต่เรามีโกโก้ เผื่อว่าพวกคุณหนาว
เจ้านี่ใครกันนะ
- แก๊บบี้ - ใครเนี่ย
ขอบคุณมากครับ เราจะ...
เราจะไม่รบกวนคุณแล้ว
ไม่ๆ ไม่ๆ ข้างนอกมีเคอร์ฟิว
มีหน่วยยามลาดตระเวนอยู่ ปืนพวกเขาก็พร้อมยิงด้วย
คุณคงไม่อยากเดินเตร่ตอนมืดๆ แบบนี้หรอก
- ใช่ - ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ
ครอบครัวผมต้องขอบคุณคุณนะครับ
- ไม่มีปัญหา - ครับ
เฮ้ เคล
เตรียมห้องนอนสํารองให้ทีสิ
- ฉันจะไปเอาหมอนกับผ้าห่ม - ไม่ต้องห่วงนะ
ขอบคุณครับ
นั่งลง นั่งลงสิ
พวกมันมาตามหาคุณ
ไปๆ ไปๆ
เวรละ
ฉันอยู่นี่แล้ว
ฉันช่วยนายเองพวก
เฮ้ เพื่อนยาก นายไหวนะ
นี่พวก นายไม่เป็นไรใช่ไหม
ชาเวซ
แม่งเอ๊ย!
ฉิบหาย!
แม่งเอ๊ย! แม่ง!
ไอ้พวกระยํา
มอนตี้นี่ใจเสาะจริงๆ เนอะ
- เหลือเชื่อเลยว่ะ - เฮ้
อยากกลับบ้านไปหาพ่อแม่ไหมจ๊ะ
- อยากโดนชกฟันร่วงไหมล่ะ - เฮ้
เราจะกลับบ้านกัน
ห้ามใครไปไหนทั้งนั้น
- ที่นี่ไม่มีอะไรเลย - ฉันบอกให้เราอยู่ที่นี่
นายไม่ใช่คนคุมแล้ว เสียงโหวตเลือกนายน้อยกว่า
และนายขโมยขนมไปด้วย
นายตกต่ําถึงขีดสุดแล้ว
ให้ตายสิ มอนตี้
เดี๋ยวได้เห็นดีกัน
นายโอเคไหม
ฉันมีพี่ชายสามคน
ตัวใหญ่กว่านายเยอะ
เทียบกันไม่ติด
ไม่มีอะไรที่นายทําแล้วฉันไม่เคยเห็นมาก่อนหรอก
แย่กว่านั้นก็มี
ฉันชอบรับคําท้า
งั้นพวกเรากลับบ้าน ส่วนนายอยู่ที่นี่ดีไหมล่ะ
แค่นี้ก็จบปัญหา ถูกไหม
ไปเลย ดูซิว่าฉันจะสนไหม
เฮ้ย พวกนายจะไปไหนกัน
ผมคิดว่าถ้าผมหนีออกมา ผมคง... ไม่รู้สิ
คงจะหยุดทุกอย่างได้
หยุดเวลาไว้
ให้ทุกอย่างเป็นอย่างที่เคยเป็น และไม่เลวร้ายไปกว่านี้อีก
เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
แม่เคยอยากหนีไปให้ไกลไหมฮะ
ไม่จ้ะ
แต่แม่เข้าใจที่ลูกพูดนะ
เราจะผ่านมันไปให้ได้
มองแม่สิ
เราทุกคนเลยใช่ไหม
ฮินาตะพูดอะไรบางอย่าง ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต
"วาโจ"
มีเสียงบันทึกช่วงเวลาก่อนเสียชีวิตด้วยเหรอ
ใช่ค่ะ บันทึกการสื่อสาร
ฉันอยากฟัง
แม่รู้ไหมเวลาที่ผมโมโหซาราห์มากๆ
แม่มักจะพูดว่า "เธอเป็นน้องของลูกนะ" ราวกับว่ามันทําให้ทุกอย่างหายเป็นปกติ
มันไม่ได้ทําให้ทุกอย่างเป็นปกติหรอก
ผมรู้
ราชาดับสูญแล้ว ทรงพระเจริญ
ช่างพวกเขาเหอะ ไม่เป็นไร
เจ
เราจะต้องผ่านเรื่องนี้ไปได้แน่นอน
โอเคไหม
โอเคฮะ
(ดี-นอยเซอร์)
วาโจ
คิดว่าไงคะ
(ความถี่เสียง)
จาซามีระบบเสียงที่ดีกว่านี้ไหม
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี