Tuhan menjaga awak.
Rumah awak menanti.
Tak guna.
Tuan!
- Sarjan, dia tak mahu berhenti. - Hei!
SOC Trevante Cole, Navy SEAL AS.
Saya mahu penerbangan pertama ke Amerika. DC, Virginia, ke mana saja.
- Okey? - Ketua, tiada penerbangan lagi.
Ini pangkalan tentera udara, lapangan terbang. Apa maksud awak?
Ia sebagai pertahanan askar di sini.
Kami takkan terbangkan sesiapa atau apa-apa ke AS.
Saya akan naik penerbangan komersial. Peribadi. Apa saja yang ada.
Saya rasa awak tak faham. Tiada pesawat akan ke AS.
Sistem kawalan trafik udara dah tak berfungsi.
Kami baru tiba, tuan.
Kami tak benarkan awak keluar. Awak antara orang yang bertuah.
Kami kehilangan banyak pesawat.
Kebanyakannya di Lautan Atlantik.
Beri saya seorang juruterbang, pesawat atau buku panduan.
Tiada orang boleh pergi. Melalui udara atau darat.
Kami tiada pesawat, tiada pengangkutan, ketua.
- Sarjan, bawa dia keluar. - Jangan sentuh saya.
AKSES KEPADA KAKITANGAN DIBENARKAN SAJA
Hei! Dengar, saya ada isteri.
Dia menunggu saya, okey?
- Tuan. - Tolonglah. Saya dah berjanji.
Saya dah berjalan jauh dan saya takkan berhenti, okey?
Saya dah berjanji.
Saya takkan biarkan orang British yang tegar
seperti awak atau dia menghalang saya.
Awak faham?
Askar, beritahu penembak kita
Ketua Cole dibenarkan keluar dari kawasan ini seperti yang dia mahu.
Kita akan beri dia senjata
dan kita ucap selamat jalan untuk perjalanan dia merentasi Lautan Atlantik.
Semoga dia dapat cari kapal yang baik.
Hei, Luke.
Mak awak istimewa.
Dia lebih istimewa daripada saya.
Saya boleh pergi? Saya tak mahu makan ini.
Awak perlu makan sesuatu.
Saya boleh pergi?
- Awak mahu ke mana? - Berjumpa ayah.
Okey. Awak terus pergi kepada ayah.
Mak, dia ada di sana.
Terus kepada ayah.
Baik.
Hei.
Bawa beg galas awak dan simpannya bersama awak. Okey?
Ambil makanan awak.
Awak seorang ibu yang baik.
Entahlah. Saya cuba.
Saya tak tahu awak ada keluarga.
Saya ada mereka.
Ya.
Saya ada keluarga dulu.
Saya bersimpati.
Tak. Bukan disebabkan ini.
Sudah beberapa tahun. Tiada apa-apa berlaku, cuma...
Kadar tertinggi di kalangan doktor.
Kadar tertinggi?
Perceraian.
Semuanya okey pada mulanya.
Kemudian keadaan berubah.
Atau mungkin saya berubah.
Saya faham maksud awak.
Saya gembira awak jumpa tempat ini.
Kami perlukan awak di sini.
Doktor, awak bijak.
Awak berkemahiran dan mengikut gerak hati. Kita mengubah mengikut keadaan.
Hei.
Boleh saya tunjuk sesuatu?
Hei.
Saya Jack.
Luke.
Awak mahu lihat sesuatu yang hebat, Luke?
Menakutkan tapi hebat.
Ia tempat yang mereka tak mahu kita lihat.
Mereka menipu awak.
Saya tak tahu apa mereka beritahu awak.
Jika awak tak potong ini dan bebaskan saya,
dunia akan musnah.
Semua orang kesayangan awak akan mati.
Awak dengar cakap saya?
Siapa nama awak?
Pengecut.
Lepaskan saya.
Kenapa dengan awak?
Maaf, boleh tinggalkan kami sebentar?
Baiklah.
En. Hashimoto?
Saya tiada pilihan.
Kami perlukan akses segera kepada sistem komunikasi Hoshi-12.
Saya hampir dapat berhubung. Kenapa awak halang saya?
Kami ada koordinat tetap.
Ia dah dikunci.
Sekarang kami perlukan akses.
"Koordinat tetap"?
Ia di orbit geosegerak.
Pesawat itu ditahan.
Oleh mereka.
Itu saja cara berhubung.
Hoshi-12 satu-satunya saluran komunikasi.
Saki-bakinya.
Saya takkan berikan akses kepada mereka.
Murai dah mati.
Tolonglah.
Jangan teruskan lagi.
Misi Hoshi dah berakhir.
Kita di tahap berbeza sekarang.
Mungkin begitu bagi awak.
Ini lebih penting.
Tiada orang lagi untuk diselamatkan.
Beritahu mereka itu jika mereka mahu berhubung.
Mereka tahu itu.
Jika mereka mahu saya hubungkan.
Awak tak boleh berunding.
Mereka pun sama.
Beritahu mereka.
Dia akan mengetuai pasukan komunikasi.
Jika awak tak suka,
enam jam diperlukan untuk memecahkan protokol sekatan yang dia pasang.
Ayuh.
Bawa pasukan dia ke sini.
"Protokol sekatan"?
Seperti yang saya kata. Hanya awak boleh lakukannya.
Selalunya begini.
Itu bau Dettol?
Mak?
Tak guna.
Alamak!
Tolonglah. Tak...
TELEFON
Okey.
Tolonglah. Tak guna. Tolonglah berfungsi.
Ia berfungsi sebelum ini. Tolonglah.
Okey. Ia berfungsi.
Berfungsi.
Ia sepatutnya berfungsi.
421-6274.
Jawablah.
- Hei. - Rah! Hei! Ini Trev. Rah! Helo?
Saya tak tahu jika awak akan dengar ini...
Tapi saya tiada telefon bimbit dan ini saja talian yang saya tahu, jadi...
Rasanya awak tahu sudah tiada kerja lagi.
Semua orang menyorok dan larikan diri.
Tapi awak mungkin akan hubungi talian ini.
Mereka paksa kami pergi. Keadaan teruk.
Saya tak tahu apa akan berlaku atau saya akan ada di mana, jadi...
Saya tak boleh janji saya tak takut.
Saya tahu awak risau.
Saya tahu kerana awak selalu risau
walaupun awak tiada di sini.
Tak mengapa.
Saya juga risaukan awak. Saya sentiasa risaukan awak.
- Trev? - Ya?
Kita tak boleh menang peperangan ini.
Saya tak marah awak.
Saya marah keadaan kita.
Kerana bukan saya yang lakukannya.
Bukan awak yang lakukannya.
Awak tak boleh buat apa-apa kecuali...
mungkin berada di sini bersama saya.
Saya faham sebab awak tiada di sini. Saya faham.
Seperti yang saya kata, saya tak marah, saya...
Mungkin saya marah.
Saya marah kerana saya cintakan awak.
Saya akan sentiasa cintakan awak.
Saya akan sentiasa sayang dia.
Saya juga.
Cinta takkan mati, Trev.
Kadangkala orang mati.
Saya rasa...
Saya ada di London.
Saya tak tahu lokasi saya. Saya...
Saya tak tahu hala tuju saya. Saya...
Saya sayang dia.
Saya juga sayang dia.
Saya tak boleh berhenti menyayangi dia.
Ia menyakitkan.
Saya takut.
Tiada kapal terbang, Rah.
Tiada orang, tiada apa-apa. Dunia dah musnah.
Ia...
Sekarang hanya ada saya dan awak.
Saya mahu awak tahu yang saya... Saya ada bersama awak di sana.
Saya memegang dan menyentuh awak.
Saya kata saya cintakan awak.
Saya kata saya cintakan awak
semasa awak menjerit pada saya di bawah lampu di dapur,
bergaduh dengan saya kerana awak marah.
Betul?
Tak mengapa.
Awak... Tak mengapa.
Kerana saya mahu meminta maaf dan saya maksudkannya kali ini.
Mungkin awak akan...
Mungkin awak akan beri saya satu peluang lagi.
Saya memegang awak.
Saya kata saya cintakan awak.
Saya cintakan awak.
Saya sangat cintakan awak.
Jangan takut, sayang. Ayah ada di sini.
Awak ingat semasa awak bermimpi buruk
dan tidur bersama ayah dan mak?
Ingat kata-kata ayah?
Mimpi itu tak benar.
Ia seperti menonton filem dalam fikiran awak.
Ya.
Ayah nyanyikan lagu awak, awak akan tertidur
dan awak akan bangun di katil awak.
Awak dah tak bermimpi buruk lagi, bukan?
Jadi awak tak perlu takut untuk tidur.
Saya dah tak takut untuk tidur.
Saya takut semasa terjaga.
Mana mak?
Dia keluar bersama Luke.
Untuk makan.
- Dia selamat? - Dia ada di sini. Ya.
Dia dan kita ada di sini.
Kita semua ada di sini.
Askar dah ambil kebanyakan barang yang berguna.
Kami bergegas keluar dari sana. Kami tiada peralatan sebenar di sini.
Jika sesuatu berlaku dan ada serangan lagi, kita hanya tinggal...
Antiseptik dan Band-Aids.
Kita perlu orang yang boleh mengimprovisasi.
Saya rasa awak orangnya.
Awak rasa begitu?
Saya tahu.
Bagaimana awak tahu begitu banyak tentang saya?
Saya tahu awak seorang yang kuat.
Saya tahu awak ada kemahiran.
Saya tahu awak seorang ibu yang baik.
Saya tahu awak tak pakai cincin awak.
Awak okey?
Maaf. Tumpang tanya.
Awak ada nampak seorang wanita dan budak lelaki di sini?
Ramai orang seperti itu.
Oh, ya. Dia sepuluh tahun dan rupa wanita itu seperti kami.
Mereka bersama seorang lelaki?
Mungkin.
Budak lelaki itu ke sana.
Saya tak nampak dua orang lagi ke mana.
- Ayah? - Ya? Ya, sayang?
Baiklah, terima kasih.
Okey, sayang.
Saya minta maaf.
- Maaf. Saya tak patut... - Jangan.
Saya rasa teruja dan...
Itu memang baik.
Sudah lama saya tak dicium seperti itu.
Ya.
Sudah lama saya tak cium seseorang seperti itu.
Awak seorang...
Awak seorang doktor yang sangat bagus.
Saya bukan doktor.
Saya mahu jadi doktor.
Saya belajar di sekolah perubatan dulu, tapi saya seorang ibu.
Saya seorang ibu.
Awak seorang ibu yang selamatkan nyawa keluarga awak.
Awak bawa mereka ke sini.
Ia bukan disebabkan saya.
Kami tentu mati tanpanya.
Tanpa apa?
Nampak?
Hebat, bukan?
Makhluk asing bunuh mereka...
dan mereka letak benda itu padanya.
Bapa saya kata makhluk asing akan bunuh semua orang.
Senjata tak berkesan pada mereka. Tiada apa-apa dapat bunuh mereka.
Ibu saya bunuh satu.
Awak menipu.
Saya tak menipu.
Mustahil. Bagaimana?
Bagaimana dia bunuhnya?
Kita tiada masa.
Kita perlu belajar bahasa mereka.
Kita perlu bercakap dengan mereka supaya mereka faham kita.
Kita perlu saluran komunikasi pesawat itu untuk berhubung.
Mungkin kita saja yang dapat pertahankan semua kehidupan
daripada kemusnahan.
Dia boleh berbahasa Inggeris?
Bahasa Jepun.
Fujimoto.
Saya akan siarkan dari terminal.
Apa yang dia buat?
Apa yang awak buat?
Saya hantar perintah.
Untuk membuka saluran komunikasi pesawat.
Atau ia patut terus dikunci?
Mungkin
kita boleh berkomunikasi lebih baik dengan mereka berbanding dengan manusia.
Komunikasi pesawat dah dibuka.
Kita boleh cakap dengan mereka sekarang.
SUBSISTEM HOSHI AKTIF KOMUNIKASI DIBUKA
Beritahu saya tentang ibu awak.
Saya mahu bertemu dia.
Dia tak boleh berdiri.
Tapi...
Selalunya dia seperti lebih tinggi berbanding orang lain.
Ya.
Dia...
Dia takkan beritahu saya jika saya buat kesilapan.
Saya selalu buat silap.
Setiap masa.
Dia akan beli gaun dari tahun 60-an.
Dia dengar lagu Kate Bush.
Cyndi Lauper.
DEVO. Mereka sangat menjengkelkan.
Kami selalu bergaduh tentang itu.
Betul kata dia. Kate Bush hebat.
Yakah?
Tak.
Dia tentu suka awak.
Saya suka dia.
Saya juga.
Jika saya ada di sini...
- saya tentu bunuhnya. - Awak tak boleh.
Ya, saya boleh.
Saya tahu saya boleh bunuh.
Saya boleh bunuh seperti saya tahu kita akan cari ibu awak.
Awak tak tahu ibu saya di mana.
Ya, saya tahu. Okey.
Dia di hospital, tempat dia bekerja. Seperti yang awak kata.
Kita perlu ke sana.
- Kenapa? - Saya harus pergi.
- Okey? - Kenapa, Casp?
Saya perlu ke sana kerana saya boleh buat sesuatu. Okey?
Saya boleh halangnya.
Saya masih boleh halang.
Saya rasa saya boleh halang.
Casp.
Apa awak boleh buat?
Saya nampak mereka. Satelit itu dan ini.
Apa ini?
Saya bukan nampak semasa ia berlaku saja, okey?
Saya dapat merasainya setiap masa.
Saya rasa ia menyelubungi saya. Seperti... Ia jahat.
Semasa ia berlaku,
ada sesuatu bergerak di sebalik kegelapan itu.
Saya lari daripadanya.
Saya lari daripadanya selama ini.
Kemudian ia datang ke sini.
Saya takkan lari lagi.
Tiada ubat lagi.
Saya perlu cakap dengannya.
"Cakap dengannya"?
Saya boleh buat.
Saya tahu saya boleh buat.
Jika saya...
Terkena sawan.
Ya.
Sawan yang berterusan.
Awak tak boleh buat begitu.
Hospital boleh buat.
Mereka dah bunuh ibu saya.
Jadi awak akan bunuh mereka?
- Bagaimana? - Saya tak tahu.
Okey? Tapi saya akan bunuh. Saya tahu. Saya dapat rasakannya.
Sekarang saya tahu.
Saya menentang mereka.
Awak mahu ikut?
Tentulah.
Mari bunuh mereka semua.
Awak boleh beri respons?
Ulangan ialah asas bagi semua bahasa.
Kita tak boleh cakap dengan mereka tanpa mentafsir peraturan mereka.
Kita perlukannya untuk cari makna yang sama.
Tak boleh pilih sebarang perkataan.
Mereka hanya bergaduh.
Saya juga boleh bantu jika saya tahu caranya.
Saya melatih jaringan neural dengan input langsung
untuk menganggar format data isyarat
dan kod semula semua data.
Oh.
Terjemahan mesin?
Mereka dah hantar semua kamus.
Tapi isyarat tak berubah.
Kita dah hantar banyak
tapi tiada respons daripada mereka yang menahan pesawat.
Atau kru.
Awak beritahu En. Hashimoto sebelum awak beritahu saya.
Tentang awak
dan dia.
Apa? Saya patut beritahu awak?
Entahlah.
Saya bukan milik awak.
Saya bukan milik sesiapa.
Bukan awak,
ibu saya,
bapa saya
atau JASA.
Hanya dia.
Semua orang ada seseorang.
Seseorang yang lebih penting daripada orang lain.
Saya ada awak.
Saya tak faham.
Kerana ini bahasa saya.
Mungkin mereka akan faham.
Ada 1.6 kilometer lagi ke hospital jika ikut jalan pintas.
Itu salah satu daripada mereka.
Kita tak boleh berhenti.
Mari sini.
Hei.
Tolong. Tolong kami.
Hei, awak seorang askar.
Tolong kami.
Saya seorang operator, budak.
Askar... Lupakannya.
Tuan.
Saya perlu ke hospital sekarang.
Tak. Saya takkan pergi ke hospital lagi
selagi saya masih hidup.
Okey? Saya harap ia tak lama lagi.
- Pergi dari sini. - Tak.
Jangan pedulikan dia.
Tunggu.
Saya kata, "Saya perlu ke hospital sekarang."
- Awak nampak apa berlaku di luar sana? - Saya dah nampak sesuatu
yang awak tak tahu.
Saya nampak lebih daripada awak.
Nampak lebih daripada saya?
"Saya nampak lebih daripada awak."
Tolonglah. Baiklah. Ya? Awak nampak lebih daripada saya?
Apa yang awak nampak?
Saya nampak mereka.
Tapi saya nampak mereka sebelum mereka datang ke sini.
Saya nampak benda yang boleh halang mereka.
Dalam fikiran saya.
Saya perlu ke hospital. Awak askar dan awak boleh bawa kami.
- Operator. - Operator.
Sama saja.
Lihat.
Ia cantik. Comel. Buku mewarna yang cantik.
Saya kata, "Lihat."
Bukankah kamu patut berada di sekolah? Aduhai!
Apa yang saya patut lihat?
Ini cantik. Comel.
Hebat.
Apa itu?
Saya dah kata.
Apabila saya terkena sawan, saya nampak.
Ya, tapi apa itu?
Saya tak tahu. Saya cuma nampaknya.
Bagaimana awak boleh nampak?
Saya nampak sesuatu semasa saya sawan, okey?
Kadangkala sawan saya sangat teruk. Seperti...
- Bila awak lukis ini? - Tiga atau empat hari yang lalu.
Dalam bas pada malam itu.
Ia adalah askar. Hanya bentuk.
Kemudian mereka hilang. Itu saja.
Awak mahu merenung gambar atau awak akan bantu kami?
Baiklah.
Baiklah, mari pergi. Ayuh.
Ayuh. Mari pergi.
- Saya pasti mereka bersama dia. - Maaf. Saya tak boleh.
Angela.
Luke!
Saya ingat awak dah pergi.
Jangan dekat.
Dia anak awak?
Luke?
Luke.
Satu A menunjukkan respons pertahanan sama.
Menutup dan mengeras jika ada sentuhan.
Tak. Tiada perkembangan dalam komunikasi.
- Ya, tuan. Ya. - Tekanan masih meningkat.
Dua perpuluhan satu. Masih meningkat. Dua perpuluhan dua.
- Saya faham. - Tiada reaksi.
Dua perpuluhan tiga.
Tak, tuan. Saya takkan beritahu sesiapa.
- Sama seperti yang lain. - Saya faham.
Terima kasih, tuan.
Terus mengembang.
Tak kira berapa kali awak lakukannya.
Los Angeles dah terputus hubungan.
Itu berapa kali?
Yamato.
Tugas awak ialah memastikan isyarat terbuka.
Awak dah lakukannya.
Biar ahli linguistik uruskan yang lain.
Mereka takkan dapat memahami bahasa mereka.
Ia bukan bahasa.
Ia berbeza daripada bahasa kita.
Mereka takkan dapat memahaminya walaupun mereka cuba sedaya upaya.
Saya ingat jaringan neural boleh nyahkodnya,
tapi coraknya berubah.
Ia terlalu rumit.
Terlalu bijak.
Lebih bijak daripada kita.
Lebih bijak daripada saya.
Jadi awak buat apa?
Menghantar.
Menghantar?
Fail.
Fail apa?
Fail apa, Yamato?
Hei, kenapa dengan awak?
Saya bermimpi kita dalam satu kumpulan muzik.
Tapi kita tak pernah buat persembahan.
Kita ada mikrofon, tapi...
Apa ini?
Hinata.
Kita kumpulan muzik paling terkenal dalam dunia.
Matahari dah keluar.
Cuaca yang hebat.
Bangunlah,
Mitsuki!
Lihat, budak-budak bermain.
Ada beribu fail.
Video. Gambar. Semuanya.
Tentang Murai.
Apa yang awak dah buat?
Mengubahnya kepada format mereka.
Supaya mereka boleh lihat kita.
Apa?
Saya hantar pada setiap frekuensi.
Saya mengambil alih saluran.
Lihatlah bunga itu...
STATUS HUBUNGAN AKSES DIBENARKAN
...dengan warna yang cantik.
Ada seorang budak. Bapa dia mengajar cara menunggang basikal.
Tak mengapa, Mitsuki.
Tak mengapa.
Hentikan penghantaran itu.
PENGHANTARAN
Ia dah dihantar.
Kita semua akan mati?
Kerana dia hantar itu?
Tak. Kerana tiada orang dapat memahaminya.
Ia cuma bunyi hingar.
Walaupun begitu, kita harus cuba.
Sekarang waktu pagi.
Ini bangku di taman.
Lihat, semua orang berjalan.
Budak-budak itu comel.
Ini sebatang pokok. Nampak?
Nampaknya ia akan berbunga.
Ini rumput.
Ini kaki saya. Kanan dan kiri!
Berjalan seronok, bukan?
Semasa kita bercakap, lihat,
matahari ada di atas sana. Ia terasa nyaman. Ia bersinar.
Lihat ini.
Cepat! Bangun!
Saya akan marah.
Saya akan datang ke sana.
Wajo.
Hinata?
Terjemahan sari kata oleh Nazri Yusof