Wróg został pokonany.
Na całym świecie wróg ponosi klęskę
i spada na Ziemię.
A największym z cudów jest fakt,
że to Japonia przyniosła nam to zwycięstwo.
Japonia poprowadziła świat i zapewniła ten triumf.
Daliśmy jej kompas...
Na urodziny.
Myślę, że miała wtedy
cztery lata.
Uwielbiała ten kompas.
Miesiącami nie zwracała uwagi na inne zabawki.
Chodziliśmy z nią do parku,
a ona zabierała swój kompas.
Czerwona strzałeczka
wskazywała północ.
Kierowała się w tamtą stronę, trzymając swój maleńki kompas.
Chciała się dowiedzieć,
co przyciąga tę igłę.
Ją też to przyciągało.
Oddychaj. Spójrz na mnie. Caspar!
Już dobrze, mały.
Pani doktor!
Pani doktor, proszę go zbadać.
- Proszę robić swoje. - Co mu się stało?
Proszę utrzymać go przy życiu.
On oddycha.
Ostrożnie. Tutaj.
Wszystko będzie dobrze.
Inwazja
Co to znaczy?
- Niczego tam nie ma. - Proszę spróbować jeszcze raz.
- Tego badania nie... - Proszę spróbować jeszcze raz.
- Brak reakcji. - Kurwa!
On oddycha.
Okej.
- On oddycha. Znowu. Tak? - Dobrze.
No dalej.
Jego EEG ma płaski wykres.
Oddycha za niego maszyna.
Przykro mi.
Doznał rozległego uszkodzenia mózgu, od kory aż po pień.
Serce stanęło, a w wyniku niedotlenienia mózgu
doszło do masowego obumarcia komórek.
Komórki mózgowe są takie jak my.
Umierają i już nie wracają.
Przykro mi.
Utracił wszystkie.
- Czyli... - Nie żyje.
Biegnij, Aneesha!
Widziałaś, dokąd poszedł tata?
Wasz tata...
Zastrzelili go.
On nie żyje.
Powiedz to.
Nie.
On się schował.
Jeśli poczekamy...
Nie, kochanie.
Wasz tata...
Zabrał go zły człowiek.
Mamo...
powiedz jej.
Co ma mi powiedzieć?
Wasz tata...
Zostawiliśmy go...
a oni go zabili.
Ale mama tu jest.
Jestem tu.
Tatuś nie żyje?
DAVID BOWIE CZŁOWIEK, KTÓRY SPADŁ NA ZIEMIĘ
Ludzkość pokonała wroga.
Na całym świecie
wrogowie przegrywają i spadają na Ziemię!
Nie mogą już walczyć
i umierają na ulicach.
A największy cud jest taki,
że to Japonia zapewniła światu zwycięstwo!
NIECH ŻYJE JAPONIA NIE PODDAWAĆ SIĘ!
Nasz wspaniały naród, nasi wspaniali obywatele,
doprowadzili do pokonania nieprzyjaciela.
NADZIEJA, MARZENIA, WDZIĘCZNOŚĆ.
Nasi bohaterowie powinni chodzić z wysoko podniesioną głową.
Dokąd idziesz? Uciekasz?
Nie masz jakiejś rodziny, mała?
- Mam. - Tak? Wiedzą, gdzie jesteś?
Widziałeś, co zrobił.
- To nie był on. - Widziałeś.
Powstrzymał ich.
Powstrzymały ich bomby atomowe. A nie sztuczki Jedi.
- Co się z nim stało? Co to było? - Miał atak!
Widziałeś!
Słuchaj, widziałem, że nie żyje. Rozumiesz?
On wciąż żyje. A ty...
Nie będę na to patrzył.
Już to robiłem.
Nie będę tego oglądał.
Trzymałem...
Trzymałem jego rękę, kiedy go odłączyli.
Kiedy to zrobili...
Nie mogłem go uratować.
Teraz też nie mogę.
Rozumiesz?
Próbowałeś.
Masz tu rodzinę?
Moja mama tu pracuje.
Powinnaś jej poszukać.
Dam sobie radę.
Idź.
Czekaj.
Ten jest mój.
A to dla ciebie.
Jeśli naprawdę nie wierzysz, że to on...
zajrzyj do tego.
Weź to!
Tak!
„ZROBILIŚMY TO”
Żołnierzu! Jesteś jebanym bohaterem!
Strzelisz z nami fotę?
Nie mam telefonu. Zrobicie zdjęcie?
Mamy tu jebanego bohatera, nie?
Tak!
Hej! Pokaż.
Dobra. Pokaż.
Tak!
Z drogi!
O tak.
TELEFON
Dowódca Operacji Specjalnych Trevante Cole, oddział Saxo.
Chcę lecieć do Stanów Zjednoczonych.
Tak jest.
Dobrze. Tak.
Kurwa.
Nie powinniśmy schodzić z drogi.
Wiem, co powinniśmy robić.
Są tam żołnierze i jedzenie...
Ludzie.
Ludzie mogą nam pomóc.
Dokąd w ogóle idziemy?
Mamo.
Jestem głodna.
Ja też, kochanie.
Nikogo tu nie ma.
Jest na mnie za duża.
Ale jest ciepła.
Urośniesz.
Napływają obrazy z całego świata.
Dostajemy wiele materiałów.
Czas radości i odnajdywania bliskich...
Ludzie opuszczają schronienia,
a obca armia została pokonana niemal z dnia na dzień,
równie niespodziewanie, jak się tu zjawiła.
ŚWIĘTOWANIE ZWYCIĘSTWA NA CAŁYM ŚWIECIE
Ludzie patrzą w niebo i widzą zwycięstwo.
To właśnie słowo na dziś.
- Trwają obchody... - Co my robimy?
Co robimy?
- Możemy wracać do domu. - Nie możemy.
Możemy. Zobacz, co wszyscy robią.
Czemu tu jesteśmy?
Co my robimy?
Próbujemy przetrwać.
Czemu?
Mamo?
- Co to jest? - Telewizor.
Co w nim pokazują?
Nic.
Rozmawiacie o tatusiu?
- Nie. Rozmawialiśmy o... - Przetrwaniu.
Mama mówiła mi, dlaczego ukrywamy się przed ludźmi.
Dlaczego się ukrywamy?
Czasem, kiedy wydaje się, że jest miło, spokojnie i bezpiecznie,
a tobie się wydaje, że możesz temu zaufać,
nagle...
Odzywa się w tobie głos.
Zawsze tam jest.
Czasem jest bardzo cichy, ale trzeba go słuchać.
Ten głos to jedyne, czemu można ufać.
A mój głos mówi mi:
„Jeszcze nie”.
Rozumiecie?
Mieszkamy tu teraz?
Nie, nie mieszkamy tu.
Możemy tu dziś spać.
A potem dokąd?
Donikąd.
Bo nie jest bezpiecznie.
Bo tak mówi mamie głos.
Chciałbyś być gdzieś indziej, beze mnie?
Nie zostawię was. Nigdy.
A wy nie zostawicie mnie.
Nie odejdziecie na krok. Nie pozwolę na to.
Gdziekolwiek jesteśmy razem, tam jest dom.
Dziś dom jest tutaj. Dobrze?
Proszę.
Pościelcie sobie.
Nie szukałaś go.
Nie widziałem go.
Ja widziałam.
Czemu go zostawiłaś?
Kazał nam to zrobić.
Zawsze go słuchasz?
Nie. Nikogo nie słucham.
To dlaczego ja miałbym słuchać ciebie?
Bo utrzymuję cię przy życiu.
Miałeś rację. Ci ludzie chcieli nas zabić.
I zrobią to, jeśli nie będziemy sprytni.
Przechodzimy próbę.
Świat chce nas sprawdzić, żeby wiedzieć, czy zdoła nas złamać.
Ale nie zdoła.
No ale...
zrobił to.
Tak wygląda dziś świat.
Takie obchody trwają na całym świecie.
To coś naprawdę wyjątkowego,
chwila wspólnego, powszechnego triumfu,
jakiej nie było dotąd w historii.
Śmiało. Jedzie ciężarówka, więc proszę uważać.
Jesteś sama?
Tak.
Mówią, że teraz to bezpieczne.
Na to wygląda.
Dokąd się wybierasz?
Pociągi nie jeżdżą.
Stacja jest zniszczona.
Minie trochę czasu, zanim pociągi znów zaczną jeździć.
Potrzebujesz samochodu.
Nie potrzebuję.
Nie ma gdzie się zatrzymać.
Doszło do wielu zniszczeń.
Policja tu sprząta.
Możesz zatrzymać się w mojej świątyni.
O ile będziesz przestrzegać zasad.
Mam piwo.
I Internet.
To dziwne. W pierwszej kolejności
wcale nie sprzątali krwi ani ciał.
Żałuj, że ich nie widziałaś. Dwieście osób,
które wspólnie pracowały. I co robiły?
Naprawiały kable,
żeby mieć dostęp do Internetu.
Też jesteś sam.
Tak.
Nasz osho wierzył, że to wszystko jest znakiem.
Ten „upadek materialnego świata”
to największa próba, przed jaką Budda postawił świat umysłowy i duchowy.
Sprawdzian panowania nad rzeczywistością.
Medytował bez jedzenia. Bez wody.
Świat się rozpadał,
a on w pełni oddał się naukom Buddy.
Wycofał się do świata duchowego.
Czy twój osho odnalazł nirwanę?
W pewnym sensie.
Ale umarł z głodu
w tamtym pokoju.
A reszta mnichów?
Uciekli.
Inwazja kosmitów to dobry sprawdzian przekonań.
I teraz wierzysz w piwo.
Uważam, że to była próba.
Może przybyli, żeby odebrać nam wszystko, co mieliśmy,
odebrać nam świat...
To dlatego, że wszystko uznawaliśmy za pewne i oczywiste.
Martwimy się przeszłością. Przyszłością.
Nawet nie próbujemy cieszyć się tym, co mamy.
Mnisi są najgorsi.
Żyjemy w świecie umysłu.
Odmawiamy sobie przyjemności fizycznych.
To takie marnotrawstwo.
Marnujemy ten świat...
Piwo, czipsy...
Teraz cieszę się wszystkim, co jest na tym świecie.
Zwłaszcza trawką.
A co z tobą?
W co wierzysz?
Ja?
Wierzę...
w pamięć.
Nie w pamięć o przeszłości,
ale w pamięć o możliwościach.
Piwo też jest w porządku.
Ale nie ma nic lepszego od marzenia.
Prawda.
Czyli też żyjesz w swojej głowie.
Może powinnaś zostać mniszką.
Ale żeby zostać mniszką, trzeba zapomnieć o przeszłości, prawda?
Tak.
„Nekkhamma”. Wyzwolenie się od pragnień.
To prawdziwa wolność. Tak mówią.
I dotarł pan tu z Afganistanu,
kiedy już wstrzymano loty?
Ma pan krew na mundurze. To pańska?
Częściowo.
Członkowie pańskiego oddziału zginęli podczas kontaktu z wrogiem.
Jednego z pierwszych.
To był pański jedyny kontakt?
Nie.
Walczył pan z którymś z nich?
Z kilkoma.
I przeżył pan, choć cały pański oddział zginął?
Mojego oddziału nie było przy tych walkach.
Jak przemieszczali się kosmici? Razem?
W jakim sensie?
Proszę to opisać.
W wyniku zdetonowania bomby atomowej kosmici i ich sprzęt ucichli.
Testy, które przeprowadziliśmy, wskazują, że są identyczni,
każdy jest taki sam, kodowany.
Tak.
Proszę to rozwinąć. Jak pan ich powstrzymał?
Nie powstrzymałem.
Więc co się wydarzyło?
Przerwali pościg? Znaleźli nowy cel?
Mieli tylko jeden cel.
Jaki?
Terraformacja.
Słucham?
Myślimy, że to właśnie robili.
Widział pan, żeby rozpylali tę substancję?
Metabolizuje,
wypuszcza gaz do atmosfery, przekształca powietrze.
Tak właśnie było?
Chyba ma pan tu wszystkie odpowiedzi.
Czy nie powinienem wypełnić formularza, żeby móc wrócić do domu?
Dobrze.
Załatwmy panu transport, dowódco Cole.
Dziękuję.
Chcesz się pożegnać?
Masz jeszcze chwilę.
Jamila!
Mamo?
- Mamo! - Moja córeczka!
Dasz wiarę, że już po wszystkim?
Wracam do domu.
Miałem tu być tylko dwa dni.
A potem to.
Widziałem rodzinę tydzień temu, ale mam wrażenie, że minęła wieczność.
A ty?
Tak.
Ile czasu minęło?
Dwa lata.
Tatusiu.
Kocham cię, tatusiu.
Nauczyłeś mnie jeździć na rowerze.
Kupowałeś mi lody, nawet kiedy mama zabraniała.
I...
byłeś potworem o brzydkim oddechu.
To było zabawne.
I...
Kocham cię.
To było piękne, kochanie.
Tato...
Wszystko w porządku.
Przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Żegnaj.
AMAZOŃSKI LAS DESZCZOWY, BRAZYLIA, ZIEMIA
Dostałaś moją wiadomość?
- Co? - Moje wiadomości.
Co?
Kocham cię.
Ciebie.
Tylko ciebie kocham.
Spójrz.
Mam twoje listy.
Przestań.
Dopiero dotarłam do domu.
Dziwny mężczyzna włamał się do mojego środka.
Może zadzwonię na policję.
Ale telefon nie działa, więc...
może po prostu pozwolę mu odejść.
Ale ja...
Co, gdyby on...
Gdyby on nie chciał odejść?
Wtedy wykopałabym go z domu.
Bo porozwalał tu sporo rzeczy.
A gdyby chciał je naprawić?
Nie poskładałby wszystkiego tak po prostu.
Nowa praca.
Tak?
Nowa praca?
Tak.
- Mówisz poważnie? - Jestem tu.
Dobrze.
ODEBRANO SYGNAŁ – ANOMALIA WSPÓŁRZĘDNE
NAZWA UŻYTKOWNIKA – HASŁO – ZDALNE ID
To twoje?
Nie.
- Biegnę, kochanie. - Dobra.
TŁUMACZENIE
WYKRYJ JĘZYK – ANGIELSKI
SKIERUJ APARAT NA TEKST
HOSHI – GWIAZDA
„Gwiazda”.
Hej.
Patrz, kochanie.
Uspokój się i posłuchaj.
Ciągle tylko słucham. Nigdy się nie zamykasz.
Nie chcę się kłócić. Chyba musimy od siebie odpocząć.
Odpocząć od siebie?
Spróbuj wyjść przez te drzwi. Zobaczysz, co się stanie.
John, on nas słyszy.
Myślisz, że obchodzi mnie, co słyszy?
Mamo?
Tato?
Tu jesteś.
Szukałem cię...
Patrzyłeś w gwiazdy?
Nie otworzyłeś prezentu.
Otwórz go.
Śmiało.
To dla ciebie.
Będziesz widział...
gdzie jesteś.
I dokąd zmierzasz.
Zobaczysz...
siłę przyciągania świata.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK